Objectives: The aim of the study was to examine blood levels of selected pro-inflammatory cytokines, C reactive protein (CRP), and selected factors that influence angiogenesis in workers exposed to lead for a short period of time. Methods: The study population consisted of 36 male workers (mean age 41 ± 14 years) exposed to lead for 40 days. Results: The mean blood lead level (BLL) was 10.7 ± 7.67 μg/dl at the beginning of the study, and increased to 49.1 ± 14.1 μg/dl at the end of the study period. The levels of macrophage inflammatory protein 1-α (MIP-1α) were significantly higher after the studied exposure to lead compared to the baseline by 71%. Similarly, the values of CRP increased by 35%. Conversely, the values of soluble vascular endothelial growth factor receptor-1 (sVEGFR-1) and fibroblast growth factor-basic (FGF-basic) decreased by 14% and 21%, respectively. After the examined period of lead exposure, analysis of correlations showed positive correlations between vascular endothelial growth factor (VEGF) levels and the levels of interleukin 1β (IL-1β) (R = 0.39), interleukin 6 (IL-6) (R = 0.42), and MIP-1α (R = 0.54). Positive correlations were identified between MIP-1α and FGF-basic (R = 0.38), soluble angiopoietin receptor (sTie-2) (R = 0.41), and sVEGFR-1 (R = 0.47). Discussion: Short-term exposure to lead induces the inflammatory response; however, these mechanisms seem to be different from those observed in chronic lead exposure. Subacute exposure to lead may dysregulate angiogenesis via modifications in the levels of angiogenic factors.

Krew, z fizycznego punktu widzenia, to układ wielofazowy oraz wieloskładnikowy; osocze jest fazą zwartą, a elementy morfotyczne są fazą rozproszoną. Aby określić prawidłowe właściwości reologiczne konieczna jest analiza prędkości przepływu. Podczas wolnego przepływu może dochodzić do wzrostu agregacji krwinek, za co odpowiadają fibrynogen oraz globuliny. Ważna jest także odkształcalność krwinek czerwonych, szczególnie podczas przepływu przez naczynia włosowate, gdzie muszą się dostosować do mniejszej średnicy naczyń. Lepkość określa się jako wewnętrzny opór przepływu; jeśli będziemy rozpatrywać krew jako składową dwóch warstw, które są równoległe, to lepkość opisywana jest przez tarcie dwóch sąsiadujących ze sobą warstw. Warstwy cieczy przemieszczają się z różną prędkością równolegle względem siebie i powstaje gradient prędkości (szybkość ścinania). Aby go wytworzyć, potrzebna jest siła poruszająca warstwy, określana jako naprężenie ścinające. Agregaty z krwinek są obserwowane zarówno fizjologicznie, jak i w przebiegu niektórych chorób, takich jak choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego i miażdżyca. Wyróżnia się dwa rodzaje czynników sprzyjających tworzeniu się agregatów: zewnętrzne – stężenie białek osocza, hematokryt oraz siły ścinania, i wewnętrzne, które stanowią kształt i odkształcalność erytrocytów oraz właściwości błony komórkowej. Przy hiperfibrynogenemii wzrasta agregacja erytrocytów, lepkość osocza i opór mikronaczyniowy. Laserowo-optyczny rotacyjny analizator krwinek czerwonych (laser-assisted optical rotational cell analyzer – LORCA) służy do badań odkształcalności oraz agregacji erytrocytów. Łączy techniki sylektometrii z ektacytometrią. Tworzenie się trójwymiarowej struktury krwinek czerwonych ma istotny wpływ na pomiar lepkości krwi oraz przepływu krwi przy niskiej prędkości ścinania. stanowią: kształt i odkształcalność erytrocytów oraz właściwości błony komórkowej. Przy hiperfibrynogenemii wzrasta agregacja erytrocytów, lepkość osocza i opór mikronaczyniowy. Laserowo-optyczny rotacyjny analizator krwinek czerwonych służy do badań odkształcalności oraz agregacji erytrocytów. Łączy techniki sylektometrii z ektacytometrią. Tworzenie się trójwymiarowej struktury krwinek czerwonych ma istotny wpływ na pomiar lepkości krwi oraz na przepływu krwi przy niskiej prędkości ścinania.

Białka są związkami wielkocząsteczkowymi zbudowanymi z aminokwasów połączonych wiązaniami peptydowymi. Stanowią podstawowy składnik strukturalny wszystkich żywych organizmów. Ich różnorodność ma związek z budową, a co za tym idzie ze sposobem uszeregowania reszt aminokwasów w cząsteczce. Albumina stanowi około 60% białek osocza, jej kształt determinuje sekwencja tworzących ją aminokwasów. Podstawowym aminokwasem wchodzącym w skład albuminy jest cysteina oraz w mniejszych ilościach glicyna, metionina i jedna reszta tryptofanowa, dzięki której wykazuje właściwości fluorescencyjne. Do badań strukturalnych białek stosowanych jest wiele metod fizycznych. Najczęściej wybierane są metody spektroskopowe, opierające się na generacji widm powstałych wskutek oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego z materią. Najpowszechniej stosowaną metodą spektroskopii jest spektroskopia optyczna, wykorzystująca promieniowanie elektromagnetyczne od podczerwieni po ultrafiolet. Praca stanowi przegląd metod spektroskopowych wykorzystywanych w badaniach strukturalnych białek. Stanowi także wstęp do dalszych badań, które mają na celu wykorzystanie jednej z metod spektroskopowych do badań nad zmianami strukturalnymi albuminy po ekspozycji na czynniki fizykochemiczne. Opisane metody spektroskopowe cechują się różną czułością, specyficznością oraz procedurami, jakie należy wykonać podczas przygotowania próbki do badania. W spektroskopowym badaniu białek, ze szczególnym uwzględnieniem zmian zachodzących w ich strukturze, na uwagę zasługuje metoda spektroskopii fluorescencyjnej. Metoda ta jest niezwykle czuła i precyzyjna. Jest najlepszym wyborem do badania zmian strukturalnych białek, jakie zachodzą pod wpływem działania czynników fizykochemicznych. Nowoczesna aparatura pozwala na badanie zmian zachodzących w strukturze białek na poziomie molekularnym. Uchwycenie tych zmian i powiązanie ich z funkcjami białek wzbogaca wiedzę dotyczącą prawidłowości funkcjonowania organizmu, a także podłoża niektórych chorób.

Introduction and objective: Sleep plays a key role in maintaining physical and mental health. Its adequate length and quality affect hormonal regulation and metabolism. Sleep deficiency can increase the risk of diabetes, metabolic disorders, or obesity. Sleep is affected by, among other...

Background: Chronic venous insufficiency (CVI) is one of the main causes of venous leg ulcers. Rheological disorders of the blood, such as changes in viscosity, hematocrit, and erythrocyte aggregation and deformability, can impair microcirculation and impede healing. Carbonic acid (CO₂) dry baths are a non-invasive physical method that can affect microcirculation and blood parameters, and this study aimed to assess their effectiveness in ulcer healing and in modifying selected blood rheological parameters in patients with CVI. Methods: This prospective, controlled study enrolled 23 participants (11 patients with active venous leg ulcers and 12 healthy controls). The intervention group underwent ten sessions of dry CO₂ baths, performed twice weekly for 5 weeks. No randomization was applied. Ulcer healing was assessed planimetrically, and blood rheological parameters (hematocrit, blood and plasma viscosity, erythrocyte deformability index [EI], aggregation index [AI], aggregation amplitude [AMP], and half-time of aggregation [T_1/2]) were measured before and after therapy. Results: Following the intervention, the ulcer area decreased significantly (median 3.35 cm² to 1.74 cm²; p < 0.01), as did ulcer circumference (7.33 cm to 5.87 cm; p < 0.01). Hematocrit increased (median 40.25% to 41.50%; p < 0.05), and blood viscosity values at low shear rates approached those of the control group. In contrast, erythrocyte deformability (EI) and aggregation indices (AI, AMP, T_1/2) showed no statistically significant intragroup changes, although intergroup differences persisted. Pain intensity decreased significantly (VAS 6.0 to 3.5 cm; p < 0.05). Conclusions: CO₂ dry baths support the treatment of venous ulcers by improving microcirculation and reducing pain. Their impact on blood rheology may have clinical significance, especially as an adjunct to therapy in chronic venous insufficiency. However, the relatively small sample size (n = 23) should be considered a limitation when interpreting these findings.