Body temperature measurement is one of the basic methods in clinical diagnosis. The problems of thermometry—interpretation of the accuracy and repeatability of various types of thermometers—are still being discussed, especially during the current pandemic in connection with the SARS-CoV-2 virus responsible for causing the COVID-19 disease. The aim of the study was to compare surface temperatures of the human body measured by various techniques, in particular a noncontact thermometer (infrared) and contact thermometers (mercury, mercury-free, electronic). The study included 102 randomly selected healthy women and men (age 18–79 years). The Bland–Altman method was used to estimate the 95% reproducibility coefficient, i.e., to assess the degree of conformity between different attempts. Temperatures measured with contact thermometers in the armpit are higher than temperatures measured without contact at the frontal area of the head. The methods used to measure with contact thermometers and a noncontact infrared thermometer statistically showed high measurement reliability. In order to correctly interpret the result of measuring human body temperature, it is necessary to indicate the place of measurement and the type of thermometer used.

Krew, z fizycznego punktu widzenia, to układ wielofazowy oraz wieloskładnikowy; osocze jest fazą zwartą, a elementy morfotyczne są fazą rozproszoną. Aby określić prawidłowe właściwości reologiczne konieczna jest analiza prędkości przepływu. Podczas wolnego przepływu może dochodzić do wzrostu agregacji krwinek, za co odpowiadają fibrynogen oraz globuliny. Ważna jest także odkształcalność krwinek czerwonych, szczególnie podczas przepływu przez naczynia włosowate, gdzie muszą się dostosować do mniejszej średnicy naczyń. Lepkość określa się jako wewnętrzny opór przepływu; jeśli będziemy rozpatrywać krew jako składową dwóch warstw, które są równoległe, to lepkość opisywana jest przez tarcie dwóch sąsiadujących ze sobą warstw. Warstwy cieczy przemieszczają się z różną prędkością równolegle względem siebie i powstaje gradient prędkości (szybkość ścinania). Aby go wytworzyć, potrzebna jest siła poruszająca warstwy, określana jako naprężenie ścinające. Agregaty z krwinek są obserwowane zarówno fizjologicznie, jak i w przebiegu niektórych chorób, takich jak choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego i miażdżyca. Wyróżnia się dwa rodzaje czynników sprzyjających tworzeniu się agregatów: zewnętrzne – stężenie białek osocza, hematokryt oraz siły ścinania, i wewnętrzne, które stanowią kształt i odkształcalność erytrocytów oraz właściwości błony komórkowej. Przy hiperfibrynogenemii wzrasta agregacja erytrocytów, lepkość osocza i opór mikronaczyniowy. Laserowo-optyczny rotacyjny analizator krwinek czerwonych (laser-assisted optical rotational cell analyzer – LORCA) służy do badań odkształcalności oraz agregacji erytrocytów. Łączy techniki sylektometrii z ektacytometrią. Tworzenie się trójwymiarowej struktury krwinek czerwonych ma istotny wpływ na pomiar lepkości krwi oraz przepływu krwi przy niskiej prędkości ścinania. stanowią: kształt i odkształcalność erytrocytów oraz właściwości błony komórkowej. Przy hiperfibrynogenemii wzrasta agregacja erytrocytów, lepkość osocza i opór mikronaczyniowy. Laserowo-optyczny rotacyjny analizator krwinek czerwonych służy do badań odkształcalności oraz agregacji erytrocytów. Łączy techniki sylektometrii z ektacytometrią. Tworzenie się trójwymiarowej struktury krwinek czerwonych ma istotny wpływ na pomiar lepkości krwi oraz na przepływu krwi przy niskiej prędkości ścinania.

(1) Background: Surgical site infections (SSIs) pose a significant clinical challenge, with early detection hindered by the overlap between physiological postoperative inflammation and incipient infection. Continuous wound temperature monitoring offers a promising, non-invasive method to identify subtle thermal deviations that precede overt clinical signs. This review synthesizes current evidence on the utility of temperature monitoring as an early predictor of SSI and evaluates its clinical applications. (2) Methods: A narrative literature review was conducted using PubMed and Embase for English-language studies published between 2015 and 2025. Following PRISMA principles, eligible studies were selected that examined continuous or repeated local wound temperature measurements in adult postoperative patients and their association with a clinical diagnosis of SSI. (3) Results: Six studies met the inclusion criteria. Key findings indicate that infected wounds may paradoxically exhibit lower temperatures “cold spots” than non-infected wounds in the early postoperative period. Dynamic indicators, particularly the temperature difference (ΔT) between the wound and adjacent skin and the temperature trajectory over time, proved more predictive than single, isolated measurements. Confounding factors such as patient adiposity were noted to influence thermal signatures. (4) Conclusions: Wound temperature monitoring is a valuable strategy for the early risk stratification of SSI. The analysis of thermal trends and dynamic parameters holds greater diagnostic significance than single readings. Integration with other biomarkers may further enhance specificity, but the development of standardized measurement protocols is essential for reliable clinical implementation and improved postoperative outcomes.

Controlled local hyperthermia supports postoperative wound healing in liver surgery by stimulating metabolism, angiogenesis, and immune responses through the induction of heat shock proteins (HSPs) and modulation of Damage-Associated Molecular Patterns (DAMPs). This study evaluates the impact of thermal modulation on immune processes during abdominal wound repair, specifically analyzing the role of HSPs and immune activation pathways. A narrative review of the literature from 2010 to 2025 was conducted to summarize molecular mechanisms regarding temperature, HSP activation, cytokine expression, and DAMPs, excluding studies conducted solely in animal models. The results indicate that precise local hyperthermia in postoperative abdominal wounds activates HSPs as well as inflammasome and Toll-like receptor (TLR) pathways, modulating immune and cytokine responses depending on the type and depth of tissue injury. Consequently, such thermoimmunomodulation stabilizes immune cell functions, optimizes the balance between inflammation and regeneration, and minimizes the risk of postoperative complications to support effective wound healing.

Surgical wound complications, particularly surgical site infection (SSI), remain common despite advances in perioperative care, and modern dressings—including emerging smart systems—are intended to optimize moisture balance, reduce bioburden, and support monitoring of healing. This narrative review, informed by PRISMA 2020, synthesized comparative clinical evidence on postoperative dressings across surgical specialties. PubMed and Embase were searched for peer-reviewed comparative human studies published in 2015–2025 involving adults undergoing surgery with primary closure or secondary intention healing. Outcomes included SSI, time to epithelialization/closure, scar outcomes, pain, peri-wound skin integrity, and dressing change frequency. Nine studies met the inclusion criteria across orthopedics, general and endocrine surgery, otolaryngology, maxillofacial surgery, and surgical oncology. In hip/knee arthroplasty, hydrofiber dressings were associated with lower SSI rates versus standard/absorbent dressings. A meta-analysis suggested that moist and silver-based dressings generally outperformed gauze, with ionic silver ranking highest for healing and metallic silver for SSI prevention, and hydrocolloids reduced dressing change frequency. Oxygen diffusion therapy improved scar outcomes after cervicotomy, and chitosan gel reduced synechiae after endoscopic sinus surgery. Evidence in oncologic surgery was inconclusive, and heterogeneity in interventions, endpoints, and follow-up limited pooling. Overall, advanced postoperative dressings may improve selected outcomes compared with traditional gauze, but effects appear procedure- and context-dependent; future studies should standardize outcomes, extend follow-up, and incorporate cost-effectiveness and patient-reported measures, alongside evaluation of sensor-enabled smart dressings.

Wstęp: Większość dostępnych raportów naukowych na temat etiopatogenezy COVID-19 koncentruje się głównie na populacjach dorosłych z zaawansowanymi stadiami chorób przewlekłych, w tym ciężkimi zaburzeniami układów oddechowego i sercowo-naczyniowego, a także schorzeniami onkologicznymi, w których zaobserwowano korelację z przebiegiem klinicznym choroby. Przebieg kliniczny COVID-19 jest bardzo zmienny, od bezobjawowych lub łagodnych objawów do ciężkiej niewydolności oddechowej i krążeniowej oraz zgonu. Celem badania była ocena, czy powszechne choroby przewlekłe wpływają na nasilenie objawów klinicznych COVID-19.Materiał i metody: Badanie retrospektywne prowadzono w grupie 208 pacjentów w okresie od października 2022 r. do lutego 2023 r. Autorski kwestionariusz zawierał dane dotyczące objawów po COVID-19 i ich nasilenia (łagodne, umiarkowane lub ciężkie), częstości występowania oraz związku z chorobami współistniejącymi. Zastosowano statystyki opisowe, przy istotności statystycznej p < 0,05. Porównania zmiennych dokonano za pomocą testu χ².Wyniki: Spośród pacjentów 50,48% cierpiało na choroby przewlekłe, z czego u 55% wystąpiły łagodne objawy COVID-19, a u 40% umiarkowane. W grupie bez chorób przewlekłych (49,52%) łagodne objawy zaobserwowano u 58%, a umiarkowane u 36%. Nie stwierdzono istotnej korelacji między chorobami przewlekłymi a nasileniem objawów (p = 0,809).Wnioski: Nie stwierdzono istotnej korelacji między powszechnymi chorobami przewlekłymi a nasileniem objawów COVID-19. Rodzaj, nasilenie i czas trwania schorzeń, a także poziom wiremii wpływają na rokowanie. Konieczne są dalsze badania uwzględniające dodatkowe czynniki, takie jak płeć i wiek.