Introduction and objective: Legionella bacteria are commonly found in natural aquatic environments such as rivers, lakes, ponds and hot springs. Legionella infection occurs through the inhalation of water-air aerosol generated, for example, by showers or hot tubs. The most common species...

This study we examined ex vivo potential of the immune response after stimulation of whole blood with L. pneumophila SG 1, SG 2-14 and L. pneumophila standard strain ATCC 33152 in immunocompromised patients, such as: hemodialysis patients and patients after renal transplantation. The levels of TNF-α and IFN-γ in supernatants were measured with the use of commercial ELISA kits. The synthesis of TNF-α and IFN-γ after stimulation with L. pneumophila were analyzed in two aspects: differentiated stimulatory activity in relation to SG 1, SG 2-14 and ATCC 33152 L. pneumophila and differentiated response of the hemodialysis patients and patients after renal transplantation in relation to the control group. The positive and negative results of anti-L. pneumophila antibodies of two groups of our patients were found for the analysis of the stimulatory activity of L.pneumophila as a primary or secondary response. In patients with immunosuppression the response in the secretion of cytokines (TNF-α and IFN-γ) was reduced after stimulation of L. pneumophila SG 1 but in varying degrees after stimulation of L. pneumophila SG 2-14, which indicates that the risk of the infection is varied.

Parvovirus B19 (B19V) is a widespread pathogen causing infection that occurs mostly in children. Even though infection of B19V is mainly asymptomatic, it can bring about a few conditions that may require medical intervention, including erythema infectiosum (fifth disease), slapped cheek syndrome, papular-purpuric gloves and socks syndrome (PPGSS), as well as other disorders related to the hematological system. Despite the fact that the most common route of transmission is through the respiratory system, B19V can be also transmitted transplacentally from mother to foetus. Vertical transmission may lead to myocarditis, thrombocytopenia, neural manifestations, and foetal hydrops, which may be life-threatening conditions to both mother and foetus. Detection of B19V infection is based mostly on molecular and serological screening and it is performed after suspected exposure to pathogen or exhibition of symptoms. Currently, there is no specific medication against B19V infection, therefore, treatment is based on the elimination of symptoms. New therapies are, however, under development.

Antybiotyki i chemioterapeutyki są substancjami, które umożliwiają leczenie zakażeń o etiologii bakteryjnej i grzybiczej. Stosowane są powszechnie w codziennej praktyce lekarskiej, lecz wiedza społeczeństwa na ich temat jest zróżnicowana. Nie każdy zdaje sobie sprawę z błędów popełnianych podczas antybiotykoterapii, które mogą mieć wpływ na rosnącą antybiotykooporność wśród bakterii oraz zmniejszać skuteczność leczenia. Celem pracy była ocena stanu wiedzy Polaków na temat antybiotykoterapii. Materiał i metody Dane uzyskano z badania ankietowego przeprowadzonego online w okresie od listopada 2019 do lutego 2020 roku. Badanie ankietowe składało się z formularza zawierającego 29 pytań, w tym 28 jednokrotnego oraz 1 wielokrotnego wyboru. Wyniki W badaniu ankietowym wzięło udział 218 osób, kobiety stanowiły 82,6%. Najliczniej reprezentowaną grupą wiekową przez respondentów była grupa w przedziale 21–30 lat (75,7%). Problematyka poruszana podczas badania ankietowego zawierała się m.in. w pytaniach dotyczących: częstości stosowania antybiotyku, pozyskiwania wiedzy na temat antybiotykoterapii, przepisywania leku na żądanie, znajomości terminu „antybiotykooporność”, zasadności stosowania tej grupy leków. Zebrane informacje pozwoliły sformułować wnioski dotyczące świadomości populacji związanej ze stosowaniem leków bakteriobójczych i bakteriostatycznych. Wnioski Wiedza społeczeństwa na temat antybiotykoterapii jest heterogenna. W badaniu uwidoczniono wiele przyczyn, które mogą prowadzić do rosnącej antybiotykooporności. Nieprawidłowe stosowanie, pomijanie ulotki informacyjnej czy brak jasnych zaleceń lekarskich to przykłady problemów wiążących się z prowadzeniem prawidłowej antybiotykoterapii. Cześć społeczeństwa nie zna terminu antybiotykooporność i nie zdaje sobie sprawy z możliwego zagrożenia. Problemem jest także wyrzucanie przeterminowanych leków do odpadów komunalnych, co prowadzi do skażenia środowiska i nabywania przez bakterie mechanizmów oporności.