Laura Dziki

Laura Dziki

Auto-generated profile, based on publicly available information

Laura Dziki


Research Focus & Metrics

Academic Career Length

5Years (2022-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
24 February 2022 in Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu
Verified
Journal Article
Open access
LDLaura Dziki
Laura Dziki
ASAgnieszka Sikora
Agnieszka Sikora

1 April 2022 in Forum Zakażeń
Verified
Journal Article
Closed access
JAJakub Anisiewicz
Jakub Anisiewicz
LDLaura Dziki
Laura Dziki
ASAgnieszka Sikora
Agnieszka Sikora
KSKatarzyna Skórka
Katarzyna Skórka
Niektóre wirusy są zdolne do indukcji procesu nowotworzenia. Szacuje się, że wśród czynników ryzyka karcynogenezy 15–20% stanowią czynniki infekcyjne, w tym wirusy onkogenne. Celem niniejszej pracy było przedstawienie charakterystyki wybranych wirusów onkogennych, takich jak KSHV, HTLV i MCPV, oraz wykazanie ich udziału w proces nowotworzenia. Do wirusów onkogennych, zdolnych do indukcji procesu nowotworzenia, zaliczają się: EBV, HPV, HBV, HCV, KSHV, HTLV oraz MCPV. Wirusy te kodują onkoproteiny, które oddziałują na wiele szlaków sygnałowych, zakłócając funkcje białek w komórce gospodarza, co przyczynia się do rozregulowania cyklu komórkowego i zaburzenia stabilności genetycznej komórki gospodarza. Najważniejszą onkoproteiną wirusa KSHV jest LANA, która inhibuje białka p53 i pRB, wpływając na osłabienie apoptozy zakażonych komórek. W procesie transformacji nowotworowej wirusa HTLV-1 bierze udział białko Tax, które zaburza cykl i proliferację komórkową komórek gospodarza. Wirus MCPV z kolei koduje dwie ważne onkoproteiny wirusowe: LT oraz sT. Aktualny stan wiedzy na temat udziału wirusów w procesie nowotworzenia wymaga dalszego prowadzenia badań i pogłębienia wiedzy.

1 January 2025 in Gubernaculum et Administratio
Verified
Journal Article
Closed access
LDLaura Dziki
Laura Dziki
PKPaweł Kowalski
Paweł Kowalski
MRMarceli Romańczuk
Marceli Romańczuk
SPSolomiya Pukalyak
Solomiya Pukalyak
MWMariusz Wysokiński
Mariusz Wysokiński
EMEmilia Majsiak
Emilia Majsiak
The diagnosis of celiac disease (CD) is challenging due to its heterogeneous clinical presentation, which includes both gastrointestinal and extraintestinal symptoms, as well as its potential to be masked by other conditions. Despite the availability of reliable diagnostic tools and the relative simplicity of treatment through a gluten-free diet, patients with CD continue to face difficulties in both the diagnostic and therapeutic processes. These challenges are influenced by insufficient knowledge about CD among healthcare professionals, patients, and the general public. Additionally, the nature of the disease and the lack of appropriate legal regulations regarding medical management further hinder effective treatment. Therefore, factors influencing the effectiveness of CD treatment can be categorized into five groups: those related to healthcare providers, patients, society, the disease itself, and legal frameworks of public policy for celiac disease. To mitigate the adverse effects of CD on health and quality of life and to reduce the time required for diagnosis in Poland, it is essential to enhance education for both patients and medical professionals regarding diagnosis, treatment, and psychological support. Additionally, improving access to gluten-free products is crucial. Raising awareness among restaurant owners and Staff about gluten-free diets is also important to ensure the safety of individuals with celiac disease. Furthermore, there is a need to develop and implement legal and practical solutions to suport and improve the well-being of CD patients in Poland.

1 February 2022 in Forum Zakażeń
Verified
Journal Article
Closed access
LDLaura Dziki
Laura Dziki
JAJakub Anisiewicz
Jakub Anisiewicz
ASAgnieszka Sikora
Agnieszka Sikora
KSKatarzyna Skórka
Katarzyna Skórka
Wirusy onkogenne to wirusy zdolne do indukowania procesu nowotworzenia. Zaliczają się do nich: wirus zapalenia wątroby typu B (HBV), wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), wirus Epsteina-Barr (EBV), wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), wirus mięsaka Kaposiego (KSHV), ludzki wirus T-limfotropowy typu 1 (HTLV-1) i poliomawirus komórek Merkla (MCPV). Mechanizm działania wirusów onkogennych polega na inaktywacji białkowych produktów genów supresorowych komórki gospodarza bądź na wbudowaniu do genomu docelowej komórki własnych onkogenów. Prowadzi to do zakłóceń cyklu komórkowego, nadmiernej proliferacji, a w konsekwencji do powstania guza. W niniejszej pracy przedstawiono charakterystykę wirusów onkogennych: EBV, HPV, HBV, HCV, w oparciu o aktualne doniesienia naukowe oraz nowoczesne metody leczenia i zapobiegania infekcjom przez nie wywoływanym. Około 15–20% zachorowań na nowotwory ma podłoże infekcyjne. Wśród biologicznych czynników ryzyka karcenogenezy wyróżnia się zakażenia bakteryjne, zarażenia pasożytnicze oraz występujące najczęściej zakażenia o etiologii wirusowej. Przewlekłe zakażenie EBV, HPV, HCV bądź HBV wiąże się z występowaniem odpowiednio takich nowotworów, jak: chłoniak Burkitta, rak szyjki macicy, rak wątroby. Odkrycie znaczącej roli wirusów onkogennych w karcenogenezie stwarza nowe perspektywy w zapobieganiu i terapii niektórych chorób nowotworowych. Ze względu na powszechność występowania wirusów onkogennych i ograniczone możliwości leczenia szczególnie istotne jest zwiększanie świadomości społecznej i zachęcanie do stosowania działań prewencyjnych, a także prowadzenie dalszych badań w celu ustalenia dokładnego mechanizmu karcenogenezy indukowanej infekcjami wirusowymi.