Toplumlar ilerledikçe şiddet ve suç davranışlarının azalacağı yönündeki görüşlerin aksine şiddet ve suç davranışları her geçen gün artmaktadır. Ancak aktörler, roller ve araçlar değişiklik göstermektedir. Özellikle son zamanlarda yaşanan şiddet olaylarında karşılaşılan araçlardan biri ateşli silahlardır. Dünyada her yıl ateşli silah şiddetinden dolayı 200.000'den fazla kişi hayatını kaybetmektedir. Bunların 150.000'i cinayet, 65.000'i intihar ve 20.000'den fazlası silah kazasıdır. Türkiye'de ise her yıl 2.000'den fazla kişi ateşli silahlardan dolayı hayatını kaybederken 3.000'in üzerinde kişi çeşitli yerlerinden yaralanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, hem dünyada hem de Türkiye'de her geçen gün artan ateşli silah şiddetinin güncel durumunun betimlenmesi ve bireysel silahlanma sayılarının belirlenmesidir. Nitel araştırmalarda kullanılan Doküman Analizi yönteminin kullanıldığı çalışmada, bireysel silahlanma sayıları ve ateşli silahların kullanımıyla ilgili problem alanları tespit edilmiştir. Sonuç olarak bireysel silahlanmanın yüksek olduğu bölgelerde ateşli silah şiddetininde yüksek olduğu görülmektedir. Dünyada ateşli silah şiddetinin Brezilya, ABD ve Hindistan gibi büyük nüfus yoğunluğu olan ülkelerde yoğunlaştığı belirlenirken, Türkiye'de ateşli silah şiddeti nüfüs yoğunluğu fazla olan İstanbul, Samsun, Adana ve İzmir gibi şehirlere yoğunlaşmaktadır.

Deprem sonrasında hayatta kalan bireyler birçok zorluk yaşamaktadır. Bu bağlamda araştırmanın amacı, 2023'te Kahramanmaraş merkezli depremlerden sağ kurtulan bireylerin deprem ve depremzedelere yönelik algılarını ve deprem sonrası deneyimlerini incelemektir. Araştırma, depreme Malatya'da yakalanan 203 depremzedeyi (kadın= 143, erkek= 60) kapsamaktadır. Rastgele seçilen 53 katılımcı (kadın= 35, erkek= 18) ile derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Araştırma olgu bilim deseni ile yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar depremi "kıyamet" (f= 25) ve depremzedeyi "bebek" (f= 12) metaforlarıyla tanımlamıştır. Çoğu katılımcı depremi doğa olayı olarak görürken, bazıları dini açıdan Allah'ın gazabı veya uyarı olarak değerlendirmiştir. Binaların yıkılmasından belediyeler ve müteahhitler sorumlu tutulmuştur. Unutulmaz anılar çaresizlik, izolasyon ve yaralanmalardır. Deprem sonrası fiyat artışları fırsatçılık ve ahlaksızlık olarak algılanmış, devlet müdahalesinin önemi vurgulanmıştır. Yardımların yeterince koordine edilemediği ve psiko-sosyal desteğin yetersiz olduğu belirtilmiştir. Bulgular, hayatta kalanların ekonomik, sosyal ve psikolojik açıdan derin etkiler yaşadığını göstermektedir. Bu nedenle, devlet ve yerel yönetimlerin koordineli ve etkili yardım sağlaması ve psiko-sosyal destek hizmetlerini artırması önerilmektedir.

The earthquakes that struck Türkiye on February 6, 2023, are recorded as among the most devastating disasters in the country’s history. These earthquakes affected millions of people across eleven provinces, causing severe material and emotional losses. In this context, post-traumatic stress disorder (PTSD) and coping strategies play a critical role in understanding the mental health of earthquake survivors. This study examines the levels of PTSD and the coping strategies employed by survivors of the earthquakes in Türkiye, considering various factors. The study sample comprises 705 participants who experienced the earthquake in Malatya, including 547 women and 158 men. The Earthquake Post-Traumatic Stress Level Assessment Scale and the Earthquake Stress Coping Strategies Scale were used to collect data. The findings indicate that women (x̄ = 71.5) experienced higher levels of post-traumatic stress than men (x̄ = 65.2). Additionally, factors such as material losses, income levels, and age significantly influenced trauma levels. Women (x̄ = 16.2) were also found to use religious coping strategies more frequently than men (x̄ = 14.6). Coping strategies varied by age, occupation, income, marital status, and experiences of material loss. Individual characteristics, including gender and socioeconomic status, were observed to influence both trauma levels and coping strategies. In conclusion, the study emphasizes the critical importance of considering demographic differences to mitigate the adverse effects of earthquakes and to ensure the provision of appropriate psychosocial support.

Background and Aim: Exercise craving refers to an uncontrollable urge to engage in exercise, accompanied by cognitive and emotional responses when deprived of it. Although several instruments exist to measure exercise addiction, there is no valid and reliable tool specifically designed to assess exercise craving. Addressing this gap is essential to better understand the psychological and behavioral outcomes of exercise deprivation. This study aimed to develop a valid and reliable scale to evaluate exercise craving levels in individuals unable to exercise. Methods: The research was conducted with a survey model in five stages. First, a comprehensive literature review and expert evaluations were used to generate an item pool. The preliminary version was piloted with 30 participants and revised. The finalized version was then applied to a sample of 222 volunteers. Exploratory Factor Analysis (EFA) and Confirmatory Factor Analysis (CFA) were performed to examine validity. Reliability was assessed using test‐retest, Cronbach's alpha, composite reliability (CR), and average variance extracted (AVE). Results: EFA revealed a two‐factor structure, and one item was removed due to low loading, resulting in an eight‐item scale that explained 74.628% of the variance. The first factor, exercise obsession, captured cognitive and emotional reactions to deprivation, while the second factor, effects of deprivation, reflected its negative influence on mood and daily functioning. CFA results confirmed a good model fit ( χ ²/df = 2.327, RMSEA = 0.077, SRMR = 0.030, CFI = 0.995, TLI = 0.990). Reliability analyses showed strong internal consistency (Cronbach's alpha = 0.897). Conclusion: The exercise craving scale is proposed as a valid and reliable tool for assessing the psychological and cognitive consequences of exercise deprivation.

Bu araştırmanın amacı, amatör sporcuların karşılaştıkları ekonomik zorlukları belirlemek ve bu zorlukların sporcular üzerindeki etkilerini değerlendirmek üzere geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Araştırma, betimsel nitelikteki yöntemsel bir tasarım doğrultusunda gerçekleştirilmiş ve süreç beş aşamada yapılandırılmıştır. İlk olarak literatür taramasıyla kavramsal çerçeve oluşturulmuş ve madde havuzu hazırlanmıştır. Uzman görüşleriyle kapsam geçerliği değerlendirilen ifadeler, ölçek taslağına dahil edilmiştir. Geliştirilen taslak, 418 amatör sporcuya uygulanarak Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) yapılmıştır. Ardından, 215 farklı katılımcıyla Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) gerçekleştirilmiş ve ölçeğin tek boyutlu yapısı doğrulanmıştır. Güvenirlik analizlerinde elde edilen yüksek Cronbach’s Alpha (0.948), Bileşik Güvenirlik (0.944) ve Ortalama Açıklanan Varyans (0.607) değerleri, ölçeğin psikometrik açıdan güçlü olduğunu göstermektedir. Geliştirilen "Sporcularda Ekonomik Zorluklar Ölçeği (SEZÖ)", 5’li Likert tipi yapıdadır ve 11–55 puan arasında derecelendirme sunmaktadır. Düşük puanlar ekonomik zorlukların az, yüksek puanlar ise fazla algılandığını ifade eder. SEZÖ, sporcuların karşılaştığı ekonomik engellerin sistematik biçimde belirlenmesine imkân tanıyarak, önleyici politikalar ve uygulamalara bilimsel dayanak sağlamayı amaçlamaktadır. Bu yönüyle çalışma, spor psikolojisi literatürüne önemli ve özgün bir katkı sunmaktadır.

Introduction Drug addiction is a growing concern affecting people of all ages. This research focuses on the socio-psychological profile and experiences of persons with substance use disorder (SUD) on probation. Material and methods This study employs a quali­tative approach with a case...