Bu çalışmanın amacı amatör futbolcuların sahip oldukları sosyal güvenceleri hakkındaki farkındalıklarını araştırmaktır. Çalışmanın evrenini, Isparta ilinde amatör futbol liglerindeki takımlar bünyesinde mücadele eden 259 amatör futbolcu, örneklem grubunu ise, bu evren içinden rastgele yöntemle seçilmiş 116 sporcu oluşturmuştur. Katılımcılardan kişisel bilgi formu yanında sosyal güvenlikle ilgili farkındalık ölçeğini doldurmaları istenmiştir. Veriler, bilgisayar ortamında IBM SPSS 22.0 (Statistics for Windows) adlı program aracılığıyla analiz edilmiştir. Çoklu karşılaştırmalarda Tek Yönlü Varyans Analizi kullanılmış olup; farklılığın belirlenmesi için LSD Testi uygulanmıştır. Sonuç olarak, amatör futbolcuların sosyal güvenlikle ilgili farkındalık düzeylerinin ortalamanın altında olduğu, yaş ve eğitim durumuna göre farklılaşmazken, spor yaşı, ücret ve lig seviyesine göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Bu durumun özellikle amatör futbolcuların sosyal güvenlikle ilgili farkındalıklarının son birkaç yıllık sürede yaygınlaşmaya başladığından kaynaklandığı düşünülmektedir.

Bu çalışma, spor bilimleri öğrencilerinin akademik başarıları ile nomofobi düzeyleri arasındaki ilişkinin incelemesini amaçlamaktadır. Araştırmanın kapsamını oluşturan evren, Süleyman Demirel Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi'nde öğrenim gören toplam 640 öğrenci, örneklem grubu ise rastgele yöntemle seçilen 167 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmaya katılan gönüllülerden, kişisel bilgi formu ve genel akademik not ortalamalarının yanı sıra literatürde yer alan nomofobi ölçeğini yanıtlamaları istenmiştir. IBM SPSS 22.0 programı kullanılarak, bilgisayar tabanlı istatistiksel analizler gerçekleştirilmiştir. İki ölçek arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla Pearson ® korelasyon analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak, spor bilimleri öğrencilerinin akademik başarıları ve cep telefonu bağımlılığı (nomofobi) düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğunu göstermektedir. Ayrıca, akademik başarı ve nomofobi ölçeği alt boyutları arasındaki ilişki incelendiğinde, öğrencilerin akademik başarıları arttıkça rahatlıktan feragat etme ve çevrim içi bağlantıyı kaybetme alt boyutlarının azaldığı görülmüştür. Ancak, bilgiye erişememe ve iletişim kuramama alt boyutları ile akademik başarı arasında belirgin bir ilişki tespit edilememiştir. Elde ettiğimiz bulgular, spor bilimleri öğrencilerinin genel olarak yüksek düzeyde nomofobik eğilim gösterdiğini göstermektedir. Bu sonuçlar, gelecekteki araştırmalara ve eğitim stratejilerinin geliştirilmesine ışık tutabilir.

The aim of this study is to examine the aggression tendencies of elite karate athletes according to some variables. The sample group of the study was composed of 160 karate athletes selected voluntarily among 400 karate athletes who reached the level of nationality. In the study, the participants were asked to fill in the socio-demographic information form and the Buss and Perry Aggression scale. The analysis of the data was done in computer environment. The arithmetic mean and standard deviation of the scores the participants got from the scale are presented as x±sd. For paired comparisons, t-test for independent variables and anova were used for more than two comparisons. LSD test was applied to reveal a significant difference in more than two comparisons. The level of significance was accepted as p <0.05. As a result, karateists aggressive tendencies are above average, A statistically significant difference was found among the subtitles in physical aggression, physical aggression and aggression total scores according to nationality of according to gender. It is thought that this situation is caused by the physical and psychological influences of elite athletes are exposed to before, during or after the competition.

Objective: Competition anxiety is an important psychological factor associated with athletes’ performance and psychological functioning. However, limited evidence exists regarding the relationship between sport engagement and competition anxiety among athletes with visual impairment, particularly across different visual impairment classifications. This study aimed to examine the associations between sport engagement and cognitive and somatic competition anxiety and to determine whether these associations differed across B1, B2, and B3 classification groups competing in distinct football contexts. Because B1 athletes competed in blind football whereas B2 and B3 athletes competed in partially sighted futsal, classification group and competition format were not separable in the present design. Methods: The study employed a cross-sectional correlational design and included 226 athletes classified as B1, B2, or B3 who competed under the Turkish Blind Sports Federation during the 2025–2026 season. B1 athletes competed in blind football, whereas B2 and B3 athletes competed in partially sighted futsal. Data were collected using the Sport Engagement Scale and the Revised Competitive State Anxiety Inventory-2. Pearson correlation analysis was used to examine bivariate associations. Conditional differences in the associations across the three classification groups were examined separately for cognitive and somatic anxiety using PROCESS Macro Model 1 with 5000 bootstrap resamples, with B1 specified as the reference category. The classification groups simultaneously represented different visual-function categories and different competitive formats. Results: Sport engagement was negatively associated with cognitive anxiety (r = −0.20, p = 0.003) and somatic anxiety (r = −0.24, p < 0.001). For cognitive anxiety, the moderation model was statistically significant (R² = 0.426, F(5, 220) = 32.64, p < 0.001). The Sport Engagement × B2 (B = 0.684, p < 0.001) and Sport Engagement × B3 (B = 0.843, p < 0.001) interactions were significant. The conditional association was clearly negative among B1 athletes (B = −0.859, p < 0.001), whereas the corresponding estimates for B2 and B3 were weaker and their confidence intervals included zero. A similar pattern emerged for somatic anxiety. The moderation model was significant (R² = 0.412, F(5, 220) = 30.79, p < 0.001), with significant Sport Engagement × B2 (B = 0.650, p < 0.001) and Sport Engagement × B3 (B = 0.678, p < 0.001) interactions. The conditional association was clearly negative among B1 athletes (B = −0.792, p < 0.001), whereas the estimates for B2 and B3 were weaker and less precise, with confidence intervals including zero. Conclusion: The associations between sport engagement and cognitive and somatic competition anxiety differed across the B1, B2, and B3 groups competing in distinct football contexts. Higher sport engagement was associated with lower cognitive and somatic anxiety overall, with the strongest and most precise negative estimates observed among B1 blind football players. Because classification group was inherently linked to competition format in the present sample, these differences should be interpreted as group-specific patterns arising within distinct sensory and competitive contexts rather than as effects attributable specifically to visual impairment classification or visual function. From an applied perspective, psychological preparation and pre-competition monitoring should therefore consider the combined sensory and competitive demands characterizing blind football and partially sighted futsal.

Bu araştırmanın amacı, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin ototelik kişilik özelliklerinin psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, ilişkisel tarama modeli kapsamında yürütülmüştür. Çalışma grubunu 2025–2026 öğretim yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören toplam 392 (178 kadın, 214 erkek) öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Ototelik Kişilik Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, Pearson korelasyon analizi ve basit doğrusal regresyon analizleri SPSS 25’te uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre, ototelik kişilik ile psikolojik iyi oluş arasında pozitif yönlü ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır (r = ,405; p < ,01). Ayrıca ototelik kişiliğin psikolojik iyi oluşun anlamlı bir yordayıcısı olduğu ve psikolojik iyi oluştaki toplam varyansın %16’sını açıkladığı belirlenmiştir (R² = ,164; p < ,001). Elde edilen sonuçlar, ototelik kişilik özellikleri yüksek olan spor bilimleri öğrencilerinin psikolojik iyi oluş düzeylerinin daha yüksek olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, ototelik kişilik spor bilimleri öğrencilerinin psikolojik iyi oluşunu destekleyen önemli bir bireysel özellik olarak değerlendirilebilir. Bu doğrultuda, spor bilimleri fakültelerinde yürütülen eğitim ve uygulama süreçlerinde içsel motivasyonu ve akış deneyimini destekleyen yaklaşımların artırılması önerilmektedir.