Araştırma ekstrem sporlarla uğraşan sporcuların karar verme stillerini ve yaralanma kaygılarını çeşitli değişkenler kullanarak incelemek amacıyla yapılmıştır. 339 sporcu bu çalışmaya katılmak için gönüllü oldu. Melbourne Karar Verme ve Spor Yaralanmaları Kaygı Ölçeği kullanıldı. Verileri Kolmogorov-Smirnov testi ile analiz ettik ancak dağılım normal olmadığı için ikili karşılaştırmalar için Mann-Whitney analizi, iki ve daha fazla karşılaştırmalar için Kruskal-Wallis analizi ve parametrik olmayan testlerde kullanılan korelasyonlar için Spearman analizi kullandık. Bulgu sonuçları değerlendirildiğinde, Benlik saygısı erkeklerde daha yüksektir, ancak cinsiyet değişkenlerine göre kadınlar panik yönelimli karar verme stilini daha sık kullanmaktadır. Farkındalık, kaçınma ve erteleme için karar vermede anlamlı bir fark yoktu. Cinsiyete göre spor yaralanma kaygısında kadınlarda daha yüksekti (p < 0,05), ancak diğer alt boyutlarda ve toplam puanlarda anlamlı fark tespit edilmemiştir. Medeni durum değişkenlerine göre benlik saygısı evli bireylerde daha yüksekken, bekar bireyler daha çok erteleme ve panik karar verme stillerini kullanmaktadır (p < 0,05). Medeni durum değişkenlerine göre Spor Yaralanmaları Kaygısı Ölçeği'nin dikkatli ve kaçıngan karar verme biçimleri ile alt boyutları ve toplam puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Daha önce sakatlık yaşama durumu ile öz saygı ve karar verme arasında anlamlı fark bulunmazken (p>0,05), spor yaralanma kaygısı alt boyutlarından olan yeniden yaralanma kaygısı arasında anlamlı fark bulunmuştur. Eğitim değişkeninde, karar verme, benlik saygısı, kaçınma, erteleme ve panik gibi karar verme stilleri anlamlı farklılıklar göstermiştir. Spor yaralanması korkusu ve yeniden yaralanma kaygısında eğitimin etkili olduğu bulundu (p

Bu çalışmanın amacı fitness ve vücut geliştirme yapan sporcuların sağlıklı yaşam davranışlarını ve yapılan sporun egzersiz süresi ve gayesi açısından bu davranışlar üzerindeki etkisini incelemektir. Çalışmaya 170 kadın, 305 erkek olmak üzere toplam 475 kişi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak demografik bilgi formu ve “Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II” kullanılmıştır. Verilerin analizinde, betimleyici istatistikler için frekans ve yüzde dağılımları, ortalama ve standart sapma, iki bağımsız grubun ortalamaları arasındaki karşılaştırmalar için T Testi ve değişkenler arasındaki ilişki düzeylerini belirlemek için Pearson Korelasyon analizi uygulanmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyine 0.05 hata payı ile bakılmıştır. Cinsiyet değişkenine göre yapılan analizi sonucunda Sağlık Sorumluluğu ve Fiziksel Aktivite faktörlerinde anlamlı farklılığın olduğu görülmüştür. Egzersiz süresine ve egzersiz yapma amacına göre faktör ve toplam skorda anlamlı farklılığın olmadığı belirlenmiştir. İlişki analizi sonucu elde edilen verilere göre ölçek faktörlerinin farklı düzeylerde ve pozitif yönlü ilişkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.

The aim of this study is to examine some selected physical parameters of male football players in the 13-14 age group of different 8-week training programs. The football players participating in the study consisted of 4 different groups: plyometric n=12, core n=12, resistance band n=12, control n=12. Wet weight, vertical jump, standing long jump, hand grip strength, back leg strength and leg strength tests were applied to all 4 groups before and after the study. Normality homogeneity test was applied to the obtained data and it was determined that the data showed a normal distribution and Paired-sample T test was applied for paired group comparisons from parametric tests and One-Way Anova test was applied for intergroup comparisons. Obtained findings were tested statistically at p<0.05 significance level. When the pre-test and post-tests were compared as a result of the exercises, a significant change was found in the vertical jump, standing long jump, hand grip strength, back leg strength in all groups compared to the pre-test.

Bu çalışmanın amacı vücut ağırlığıyla gerçekleştirilen kuvvet antrenmanının dinamik denge üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmaya 20-24 yaş arasında 18 erkek, 12 kadın toplam 30 kişi gönüllü olarak katılmıştır. 6 kadın 9 erkek kontrol grubunu oluşturmuş yine aynı sayıda ve cinsiyette katılımcılar deney grubunu oluşturmuştur. Çalışmaya katılan bireylere ait boy, kilo ve yaş verileri kayıt altına alınmıştır. Dinamik denge ölçümü BİODEX marka denge ölçüm cihazıyla gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizi ise SPSS 25.0 paket programında yapılmıştır. Katılımcılar egzersize başlamadan önce kontrol ve deney gruplarından öntest ölçümleri alınmış ve anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Egzersiz uygulandıktan sonra kontrol ve deney grubunun son test değerleri karşılaştırılmış ve deney grubu lehine anlamlı sonuç bulunmuştur. Kontrol grubunun öntest ve sontest değerleri arasında anlamlı bir fark bulunmazken, deney gurunun öntest ve sontestleri arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir.8 hafta, haftada 3 gün ve günde 40 dakika vücut ağırlığıyla yapılan egzersiz sonucunda dinamik dengenin iyileştiği dolayısıyla vücut ağırlığıyla gerçekleştirilen kuvvet antrenmanının dinamik denge üzerinde etkili olduğu bulunmuştur.

This study was carried out to determine the effect of climbing training on the physical parameters of the athletes. The research group consists of 16 male volunteer athletes actively continuing in the climbing branch. A training program for climbing of 80 minutes a day, four days a week for ten weeks, was applied to the athletes in the research group. The research group consists of 16 male volunteer athletes with an average age of 14.82 who continue actively in the climbing branch. A training program for climbing of 80 minutes a day, four days a week for ten weeks, was applied to the athletes in the research group. Height, body weight, leg strength, hand grip strength, vertical jump, speed, flexibility and agility values of the research group were measured at the beginning and end of the training. SPSS statistical package program was used in the analysis of the data. The significance level was accepted as p>0.05. As a result of the research, it was determined that there was a statistical difference in the physical parameters of climbing players, such as leg strength, hand grip strength, vertical jump, flexibility, agility and ten meters (p0.05). As a result, it has been seen that climbing training positively affects the physical parameters of the athletes. In this context, we believe that regular training will improve the performance of the athletes.