Irrigation water quality is of critical importance for optimum crop yield of economically important field crops in the Kahramanmaraş plains. A preliminary ecotoxicological assessment is necessary before large-scale irrigation. Therefore, this study aims to evaluate the quality of irrigation water supplied from different water sources (Karasu, Erkenez, and Oklu streams on the Aksu River and Sır Dam) and the effects on the seed germination and early seedling growth of different field crops (wheat, alfalfa, ryegrass, and maize) irrigated with this water. For this, in order to evaluate the effects on seed germination and early growth parameters of forage crop seedlings, a Petri dish germination test was carried out with four replications using a completely randomized design (CRD). Before the germination assay, heavy metal concentrations including copper (Cu), iron (Fe), lead (Pb), chromium (Cr), arsenic (As), nickel (Ni), and cadmium (Cd) were analyzed in water samples obtained from different water sources. In all water samples used for the experiment, Cu concentrations exceeded the acceptable limit of 0.2 mg L⁻¹. The Cu levels found were 0.98 mg L⁻¹ in Karasu (KC), 1.627 mg L⁻¹ in Oklu (OC), 0.945 mg L⁻¹ in Erkenez (EC), and 1.218 mg L⁻¹ in Sır Dam (SD) waters. Additionally, Fe exceeded the limit only in KC, while Cd surpassed the permissible levels in EC and SD water samples. Seeds exposed to different water treatments were germinated in a climate chamber at 20 ± 1 °C. Over two weeks, daily germination and seedling growth parameters were measured. The results indicated that higher heavy metal concentrations in irrigation water led to a decline in seed germination rates and adversely impacted early seedling growth. Notably, water from Karasu Creek exhibited the most significant negative impact on all germination and growth parameters in the tested crops, especially due to Cu and Fe metal toxicity. Additionally, ryegrass seeds were most affected by these irrigation waters. This study highlights the importance of using uncontaminated quality irrigation water for optimal crop production by quantifying its impact, such as the percentage of decrease in germination or seedling growth.

Bu çalışma 2016-2017 vejetasyon döneminde Kahramanmaraş merkez şartlarında kışlık ve yazlık ekilen çörek otu (Nigella sp.) genotiplerinin tarımsal ve kalite özeliklerinin belirlenmesi amacıyla Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü Araştırma ve Uygulama arazisinde yürütülmüştür. Deneme; tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme planına göre 3 tekerrürlü olarak dönemler (kışlık-yazlık) ana parsellere genotipler alt parsellere gelecek şekilde kurulmuştur. Araştırmada 6 farklı çörek otu genotipi (Urfa, Eskişehir I, Eskişehir II, Antep, Denizli ve Kahramanmaraş) kullanılmıştır. Kışlık ekimde; bitki boyu 39.10-71.06 cm, bitkide dal sayısı 4.53-7.33 adet/bitki, bitkide kapsül sayısı 14.56-22.08 adet/bitki, kapsüldeki tohum sayısı 96-309.88 adet/kapsül, bin tane ağırlığı 2.18-3.46 g, tohum verimi 91.66-126.66 kg/da, sabit yağ oranı %28.66-38.00, uçucu yağ oranı %0.08-0.66, protein oranı %17.55-19.72 olarak bulunmuştur. Yazlık ekimde ise; bitki boyu 25.66-45.03 cm, bitkide dal sayısı 4.03-8.33 adet/bitki, bitkide kapsül sayısı 7.33-12.70 adet/bitki, kapsüldeki tohum sayısı 59-92.10 adet/kapsül, bin tane ağırlığı 1.71-3.65 g, tohum verimi 14.86-39.03 kg/da, sabit yağ oranı %18.00-28.33, protein oranı %19.21-22.59, uçucu yağ oranı %0.08-0.60 olarak bulunmuştur. Çalışmanın sonuçlarına göre Kahramanmaraş merkez koşullarında çörek otunun kışlık ekiminden yazlık ekime göre daha iyi verim alınmıştır.

Bitkilerden elde edilen biyolojik aktif bileşenlerin incelenmesi son zamanlarda en çok araştırılan konular arasındadır. Türkiye florasının çok zengin bir yapıya sahip olması, bu coğrafyada yetişen bitkilerin araştırılmasının önemli olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada, kimyasal bileşen olarak eski ve yaygın bir kullanım alanına sahip olan aynı zamanda önemli bir tıbbi bitki olan Hypericum cinsine ait 3 taksondan elde edilen uçucu yağlar antibakteriyel etkileri yönüyle araştırılmıştır. Hypericum spectabile Jaub. & Spach (endemik tür), H. scabrum L., H. venustum Fenzl. türlerinin uçucu yağları distilasyon yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Elde edilen bu yağların antibakteriyel etkileri, in vitro olarak birçok ilaca direnç gösterdiği bilinen; Enterobacter aerogenes (ATCC 13048), Enterococcus faecalis (ATCC 29212), Salmonella enteritidis (ATCC 13075), Staphylococcus aureus subsp. aureus (ATCC 25923), Escherichia coli (ATCC 25922) ve Serratia marcescens (ATCC 13880) patojen bakterileri kullanılarak araştırılmıştır. Türlerin farklı uçucu yağları, çeşitli mikroorganizmalara karşı antibakteriyel aktivite için oyuk agar testi kullanılarak analiz edilmiştir. Tüm uçucu yağların test edilen tüm patojen strainlerine karşı değişen oranlarda (4,80±0,87-27,73±1,27 mm) aktivite gösterdiği gözlenmiştir. Bu türler, literatürde antibakteriyel aktivite açısından yeni değerlendirilen türler arasında gösterilebilir.

Amaç: Bu çalışma; artan azot dozlarının çörek otunun bitkisel, verim ve kalite özellikleri üzerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Yöntem: Çalışma; Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü Araştırma ve Uygulama arazisinde 2017-2018 kışlık yetiştirme sezonunda, tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada yedi farklı azot dozu (0, 2, 4, 6, 8, 10, 12 kg/da) ve Nigella sativa türü kullanılmıştır. Çalışmada tarla denemesi sırasında ve hasat sonrasında, bitkisel, verim ve kalite ile ilgili bazı özellikler incelenmiştir. Araştırma Bulguları: Alınan ölçümler sonucunda farklı azot dozlarında; bitki boyu 33.76-76.83 cm, ilk dal yüksekliği 13.10-20.60 cm, ilk kapsül yüksekliği 19.76-29.40 cm, dal sayısı 5.43-12.43 adet/bitki, kapsül sayısı 9.70-25.76 adet/bitki, kapsüldeki tohum sayısı 110.70-126.73 adet/kapsül, bin tane ağırlığı 2.40-2.47 g, tohum verimi 103.97-165.00 kg/da, sabit yağ verimi %24.73-38.53, sabit yağ oranı %21.83-22.83, ortalama uçucu yağ oranı %0.60-0.84, protein oranı %16.26-18.69 olarak bulunmuştur. Sonuç: Araştırma sonuçlarına göre, artan azot dozlarının bitki boyu, dal sayısı, tohum verimi, sabit yağ verimi ve uçucu yağ oranı üzerine etkisi önemli bulunmuş.

The present study investigated the effects of nitrogen fertilization on the yield and quality characteristics of Anise (Pimpinella anisum L.). The study was conducted in the ecological conditions of Kahramanmaras from 2019 to 2021. Two different anise populations Izmir (P1) and Konya (P2) and six different nitrogen fertilizer doses (0, 30, 60, 90, 120, 150 kg ha-1) were used in the study. The experiment was set up in triplicate using a split-plot design, with the populations on the main plots and the fertilizer doses on the subplots. Considering the herbal properties of anise grown in different nitrogen dose applications; plant height was 41.71- 42.75 cm, the total number of branches (10.62-12.50 plants-1), fruit branches (4.78-5.29 plants-1) and umbrellas (8.12-9.64 plants-1) were recorded. Considering the yield and quality characteristics; seed yield the range was 350.10- 400.02 kg ha-1, 1000-seed weight 2.78-3.49 g, protein rate 15.3-17.77%, fixed oil rate 15.15-16.34% fixed oil yield 50.51-60.48 kg ha-1, essential oil rate 1.66-2.26%, and essential oil yield 5.80-8.90 L ha-1. The Konya population had higher values in terms of seed yield and quality characteristics. With the exception of plant height, which revealed the total number of branches, fruit branches, umbels, seed yield, thousand seed weight, protein ratio, fixed oil ratio, fixed oil yield, essential oil ratio, and essential oil yield, all of the studied characteristics generally showed improvement with an increase in nitrogen doses. However, a nitrogen treatment of 120 kg ha-1 produced the maximum seed production.

Ranunculus L. genus has 84 species in Turkey, when subspecies and varieties are included in this number, it is represented by a total of 102 taxa. 22 of which are endemic, the endemism rate is 21.5%. Since many members of the genus Ranunculus cannot be distinguished from each other with definite differences, they have been tried to be defined and expressed as species complexes taxonomically. Most of the systematic studies are in the direction of regulating such complexes. It is known that karyological characters are of great importance in the phylogenetic classification of the Ranunculaceae family. In this study, it is aimed to reveal the karyological characteristics of three species which are very similar to each other, in Group A of Ranunculus subgenus of Ranunculus L. in Volume 1 of Flora of Turkey morphologically by using cytogenetic methods. In this context, the karyological characteristics of R. diversifolius Boiss. & Kotschy, R. poluninii Davis and R. crateris Davis species have been determined. R. poluninii and R. crateris species are endemic to our country and are Iran-Turanian element. R. diversifolius species, on the other hand, is distributed in the East of Turkey. It has been determined that all three species whose chromosomal characteristics were examined are diploid and their chromosome numbers are x=8, 2n=16. It has also been determined that these three species, which are morphologically similar to each other, are the same in terms of chromosome number but different in terms of chromosome morphology and each species has its own characteristics. With this study, the chromosomal characteristics of these three species have been determined for the first time by us and have been brought to the literature.