Ali Rahmi KAYA

Prof. Dr. Ali Rahmi KAYA

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

9Years (2018-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
19 March 2025 in Water
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
Omer UsluOmer Uslu
Omer Uslu
OGOsman Gedik
Osman Gedik
Ali Rahmi KAYAAli Rahmi KAYA
Ali Rahmi KAYA
AEAdem Erol
Adem Erol
Emre BaburEmre Babur
Emre Babur
Daniel Omondi WasongaDaniel Omondi Wasonga
Daniel Omondi Wasonga
Irrigation water quality is of critical importance for optimum crop yield of economically important field crops in the Kahramanmaraş plains. A preliminary ecotoxicological assessment is necessary before large-scale irrigation. Therefore, this study aims to evaluate the quality of irrigation water supplied from different water sources (Karasu, Erkenez, and Oklu streams on the Aksu River and Sır Dam) and the effects on the seed germination and early seedling growth of different field crops (wheat, alfalfa, ryegrass, and maize) irrigated with this water. For this, in order to evaluate the effects on seed germination and early growth parameters of forage crop seedlings, a Petri dish germination test was carried out with four replications using a completely randomized design (CRD). Before the germination assay, heavy metal concentrations including copper (Cu), iron (Fe), lead (Pb), chromium (Cr), arsenic (As), nickel (Ni), and cadmium (Cd) were analyzed in water samples obtained from different water sources. In all water samples used for the experiment, Cu concentrations exceeded the acceptable limit of 0.2 mg L⁻1. The Cu levels found were 0.98 mg L⁻1 in Karasu (KC), 1.627 mg L⁻1 in Oklu (OC), 0.945 mg L⁻1 in Erkenez (EC), and 1.218 mg L⁻1 in Sır Dam (SD) waters. Additionally, Fe exceeded the limit only in KC, while Cd surpassed the permissible levels in EC and SD water samples. Seeds exposed to different water treatments were germinated in a climate chamber at 20 ± 1 °C. Over two weeks, daily germination and seedling growth parameters were measured. The results indicated that higher heavy metal concentrations in irrigation water led to a decline in seed germination rates and adversely impacted early seedling growth. Notably, water from Karasu Creek exhibited the most significant negative impact on all germination and growth parameters in the tested crops, especially due to Cu and Fe metal toxicity. Additionally, ryegrass seeds were most affected by these irrigation waters. This study highlights the importance of using uncontaminated quality irrigation water for optimal crop production by quantifying its impact, such as the percentage of decrease in germination or seedling growth.

23 October 2020 in Türk Doğa ve Fen Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
Ali Rahmi KAYAAli Rahmi KAYA
Ali Rahmi KAYA
HEHatice Kübra Erdönmez
Hatice Kübra Erdönmez
Bu çalışmada, farklı kökenli gübre form ve dozlarının soya fasulyesi (Glycine max (L.) Merrill) tohumunun çimlenmesi ve fide gelişimi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. 6 dozda 4 gübre formunun kullanıldığı deneme, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü Endüstri Bitkileri Laboratuvarı’nın iklim dolabında (25 ± 2 °C) yürütülmüştür. Çalışma tesadüf parselleri deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak gerçekleştirilmiştir. Tohumların 14 günlük gelişim süreci gözlemlenmiş ve çimlenme oranı, çimlenme indeksi, radikula uzunluğu, plumula uzunluğu, fide uzunluğu, radikula yaş ağırlığı, plumula yaş ağırlığı, fide yaş ağırlığı, radikula kuru ağırlığı, plumula kuru ağırlığı, fide kuru ağırlığı, fide vigor indeksi ve çimlenen tohum sayısı gibi çeşitli özellikler ölçülmüştür. Çalışma sonunda, gübre formları, gübre dozları ve gübre x doz interaksiyonlarına ait ortalamalar arasında çok önemli farklılıklar bulunmuştur. Araştırmada farklı gübre formlarının; soya fasulyesinin çimlenme ve fide gelişimine ait parametreleri istatistiksel olarak önemli derecede etkilediği görülmüştür. Organik gübre formlarından OG; PU, FU, RYA, PYA, FYA, RKU, PKA ve FKA gibi incelenen özelliklerde en yüksek bulunurken, KG1 formu; Çİ hariç incelenen tüm özelliklerde en düşük bulunmuştur. İncelenen tüm özelliklerde Çİ hariç en yüksek değeri GD3 vermiştir. Yine, gübre dozları ile ilgili incelenen tüm özelliklerde RYA hariç en düşük değeri GD6 vermiştir.

1 September 2020 in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
Ali Rahmi KAYAAli Rahmi KAYA
Ali Rahmi KAYA
TETamer Eryi̇ği̇t
Tamer Eryi̇ği̇t
Bu denemede, Kahramanmaraş şartlarında yetiştirilen 10 farklı yağlık ayçiçeği (Helianthus annuus L.) çeşidinde kalite özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma Kahramanmaraş Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsüne ait deneme arazisinde 2016 yılında yürütülmüştür. Denemede materyal olarak Coral, 13 TR 001, P64G46, Saray, LG 5580, Bosfora, SY Cadix, Goldsun, P 64LL 05, Tarsan 1018 yağlık ayçiçeği çeşitleri kullanılmıştır. Denemede, yağ oranı, miristik asit, palmitik asit, palmiteloik asit, heptadesenoik asit, stearik asit, oleik asit, linoleik asit, linolenik asit, araşidik asit, eikosenoik (gadoleik) asit, behenik asit ve lignoserik asit oranları, yağ stabilite değerlerinden O/L (oleik asit/linoleik asit) oranı, iyodin değeri ((%P x 1.001) + (%O x 0.899) + (%L x 1.814)), yağ kalite faktörlerinden U/S (doymamış yağ asitleri/doymuş yağ asitleri) oranı, yüz dane ağırlığı ve dane verimi incelenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, İncelenen özellikler bakımında çeşitler arasındaki farklılıkların tümü önemli bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar, çeşitlerin yağ oranının %38.12-%43.55, oleik asit içeriğinin %46.96 - %86.38, linoleik asit içeriğinin %7.45 - %44.92, linolenik asit içeriğinin %0.205 - %0.307, dane veriminin ise 1782 kg ha-1 - 3178 kg ha-1 arasında değiştiğini göstermiştir. Yağ oranı % 43.55 ile en yüksek olan Tarsan 1018 çeşidinde stearik asit (%4.202) ve linolenik asit (%0.307) en yüksek bulunurken, U/S oranı (%8.81) ve dane verimi (1782 kg ha-1) en düşük bulunmuştur. P64G46 çeşidinde dane verimi (3178 kg ha-1), linoleik asit (% 44.92) ve İD (123.79) en yüksek bulunmuş, yine 13 TR 001 çeşidinde ise heptadesenoik asit (%0.099), oleik asit (%86.38), eikosenoik asit (%0.224), lignoserik asit (%0.340), O/L oranı (%11.71) ve U/S oranı (%11.93) en yüksek bulunmuştur.

31 March 2018 in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
Omer UsluOmer Uslu
Omer Uslu
OGOsman Gedik
Osman Gedik
Ali Rahmi KAYAAli Rahmi KAYA
Ali Rahmi KAYA
MKMuhammad Azim Khan
Muhammad Azim Khan
MTMustafa Nur Tassever
Mustafa Nur Tassever
ETEtem Turkkaya
Etem Turkkaya
Tek yıllık çimin (Lolium multiflorum Lam.) çimlenme ve gelişimi üzerine zakkum (Nerium oleander)çiçeklerinin allelopatik etkisini belirlemek üzere yapılan bu çalışma, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi,Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü Laboratuvarında 2017 Ocak ayında yürütülmüştür. Deneme tesadüf parsellerideneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çalışmada 4 farklı zakkum çiçeği ekstraktı (kontrol, 10, 20ve 40 g/lt) kullanılmıştır. Araştırma iklimlendirme kabininde 20 oC’de gerçekleştirilmiştir. Tohumlar 14 gün süreile çimlendirmeye tabi tutulmuş daha sonra; çimlenme oranı, fide uzunluğu, radikula uzunluğu, plumula uzunluğu,fide yaş ve kuru ağırlığı ve vigor indeks gibi temel belirleyici çimlenme ve fide gelişimi unsurları ölçülmüştür.İncelenen tüm özellikler farklı konsantrasyonlardaki zakkum çiçek ekstraktlarından önemli derecede etkilenmiştir.En yüksek çimlenme oranı, fide uzunluğu, radikula uzunluğu, plumula uzunluğu, fide yaş ve kuru ağırlığı ve enyüksek vigor indeks değerleri kontrol uygulamasında elde edilmiştir. Yine aynı özellikler için en düşük değerler40 g/lt konsantrasyonunda elde edilmiştir. Zakkum çiçek ekstraktının tek yıllık çimin gelişimini baskı altına aldığıbuna bağlı olarak tarım alanlarında tek yıllık çimin kontrol altına alınmasında kullanılabileceği görülmektedir.Ayrıca sürdürülebilirlik açısından bu alanda diğer tüm faktörlerle ilgili çalışmalar da yapılmalıdır.

31 August 2020 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
Ali Rahmi KAYAAli Rahmi KAYA
Ali Rahmi KAYA
Bu araştırma, Kahramanmaraş şartlarında ana ürün olarak yetiştirilen 12 soya fasulyesi (Glycine max (L.) Merrill) çeşidinde kalite özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma Kahramanmaraş Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme arazisinde 2016 yılında yürütülmüştür. Denemede materyal olarak Arısoy, Atakişi, Ataem, Bravo, Cinsoy, Çetinbey, May 5312, May 5414, Nova, SA 88, Türksoy ve Umut soya fasulyesi çeşitleri kullanılmıştır. Denemede yağ oranı, miristik asit oranı, palmitik asit oranı, palmiteloik asit oranı, heptadekanoik asit oranı, stearik asit oranı, oleik asit oranı, linoleik asit oranı, linolenik asit oranı, araşidik asit oranı, behenik asit oranı ve lignoserik asit oranı, yağ stabilite değerlerinden oleik asit/linoleik asit oranı, iyodin değeri, dane verimi ve yüz dane ağırlığı incelenmiştir. Çalışma sonucunda, soya fasulyesi çeşitlerinde yağ oranı, oleik asit, linoleik asit, linolenik asit ve tohum verimi gibi incelenen bazı önemli özelliklere ait değerlerin sırasıyla, %18.003 - 23.303, %22.115 - 26.254, %51.240 - 55.505, %6.534 - 7.560 ve 1705 - 3285 kg ha-1 arasında değiştiği saptanmıştır. Çeşitler arasındaki farklılıkların incelenen tüm özellikler için çok önemli olduğu bulunmuştur. Yağ oranı (%23.303) en yüksek bulunan Ataem çeşidinde palmiteloik asit (%0.088), oleik asit (%26.254), araşidik asit (%0.186) ve O/L değeri (%0.513) en yüksek bulunurken, stearik asit (4.306) ve behenik asit (%0.353) bakımından ise çeşitler arasında ikinci sırada yer almıştır. Çalışma sonucunda Mayıs 5414 çeşidinde dane verimi (3145 kg ha-1), heptadekanoik asit (%0.086), linoleik asit (%55.505) ve iyot değeri (115.16) en yüksek iken TU 88 çeşidinde miristik asit (%0.067), palmitik asit (%11.026) ve behenik asit (%0.355) en yüksek bulunmuştur.

30 June 2018 in Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
MTMurat Tuncturk
Murat Tuncturk
RTRüveyde Tunçtürk
Rüveyde Tunçtürk
TETamer Eryi̇ğİt
Tamer Eryi̇ğİt
Ali Rahmi KAYAAli Rahmi KAYA
Ali Rahmi KAYA
Malva sylvestris, Falcaria vulgaris Bernh ve Chenopodium botrys L, Türkiye’nin Doğu Anadolu Bölgesisakinleri tarafından besin ve tıbbi amaçla yaygın olarak tüketilen yabani yenilebilir bitkilerdir. Yabani yenilebilirbitkilerin besin değeri ve mineral bileşimlerinin belirlenmesi gıda güvenliği ve insan sağlığı açısından oldukçaönemlidir. Bu nedenle, bu çalışmada seçilen bitki türlerinin besin değeri ve mineral bileşimi araştırılmıştır. Buçalışma, Doğu Anadolu’daki birçok alanda geleneksel olarak tüketilen üç yabani bitki türünün besin değeri bilgisiniortaya koymak için faydalı veriler de (kuru madde, toplam kül,% N, ham protein, ham lif, pH ve mineral içeriği)sunmaktadır. Laboratuvar analiz sonuçlarına göre Malva sylvestris (% 44.64), Falcaria vulgaris (%18.34) veChenopodium botrys L. (%36.04) ile kıyasla yüksek ham lif oranı sahiptir. Falcaria vulgaris Bernh ve Chenopodiumbotrys L’nin ham protein içeriği sırasıyla %21.69 ve % 12.25, Malva sylystsis’in ham protein içeriği ise %8.57olarak hesaplandı. Toplam kül içeriği açısından, Chenopodium botrys L’nin diğerlerine kıyasla daha yüksek birdeğere (% 20.84) sahip olduğu görülmüştür. Sodyum (1.24g kg-1), potasyum (28.22g kg-1), kalsiyum (46.87g kg-1),fosfor (3.95g kg-1), magnezyum (10.61 g kg-1), demir (580.53 mg kg-1), manganese (79.54mg kg-1) gibi elementlerinen yüksek değerleri Chenopodium botrys L’de gözlenirken, en yüksek kükürt (1.91g kg-1), çinko (43.14mg g-1) vetoplam kül oranı değerleri (% 20.84) Malva sylvestris türünde tespit edilmiştir.