Wiktoria Brzezińska

Mrs. Wiktoria Brzezińska

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

3Years (2024-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
2 April 2025 in Quaestiones Geographicae
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
WBWiktoria Brzezińska
Wiktoria Brzezińska
DWDariusz Wrzesiński
Dariusz Wrzesiński
The aim of the study was to investigate the trends of changes in maximum daily river discharge in Poland from 1951 to 2020 under climate warming conditions. The study covered two sub-periods: 1951–1988 and 1988–2020, with 1988 considered the conventional year for the change in thermal conditions. Daily maximum discharge was calculated using data from 148 water gauge stations located on 97 rivers, and the Mann-Kendall test was used to analyse trends. The results showed the prevailing falling trends (more than 85%) on the rivers of central and eastern Poland, 40% of which were of statistical significance (p<0.05). The lowest discharge increased on more than 58% of the profiles, 27% of which were of statistical significance (p<0.05). The most common falling trends in maximum discharge were observed in spring (87% of the profiles) and summer (77%), with statistically significant changes accounting for 37% and 22%, respectively. Increases were recorded mainly in autumn on rivers in southern Poland and in winter – in the north-eastern part of the country. In the period after 1988, maximum discharge decreased in most seasons, especially in summer, where in August discharge decreased by as much as more than 50% in central Poland, with significant changes affecting 30% of profiles. The effect of climate warming on extreme discharge was clearly spatially differentiated, especially in spring and summer in central and eastern Poland.

10 May 2024 in Czasopismo Geograficzne : Kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego We Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
DWDariusz Wrzesiński
Dariusz Wrzesiński
WBWiktoria Brzezińska
Wiktoria Brzezińska
Obserwowana od końca lat 80. XX w. zmiana klimatu w Polsce polegająca na istotnym wzroście temperatury powietrza prowadzi do zmiany funkcjonowania środowiska hydrologicznego, w tym sposobu zasilania rzek i wysokości oraz rozkładu odpływu w cyklu rocznym. Celem pracy jest przedstawienie przestrzennego zróżnicowania niepewności reżimu odpływu rzek i jej zmian w Polsce w latach 1951–2020 na podstawie miary opartej na teorii entropii informacji Shannona. Ustalono stopień niepewności odpływu w cyklu rocznym w całym wieloleciu 1951–2020 oraz w dwóch podokresach: przed silnym wzrostem temperatury powietrza (1951–1988) i w jego czasie (1988–2020). Po roku 1988 nastąpił wzrost niepewności i wyrównanie rozkładu odpływu rzek w przypadku 86% przekrojów wodowskazowych w dorzeczu Wisły, istotny statystycznie we wschodniej części dorzecza. Natomiast odpływ większości rzek w dorzeczu Odry (61%) wykazał nieistotny statystycznie spadek entropii rozkładu odpływu. Do przyczyn takich zmian należy zaliczyć przestrzenne zróżnicowanie zmian wysokości odpływu i jego struktury w okresie ocieplenia. Entropia rozkładu informująca o sezonowości odpływu może być przydatną miarą charakteryzującą reżim odpływu i jego transformację w warunkach zmiany klimatu. Na zmianę reżimu odpływu najbardziej narażone są rzeki o reżimie niwalnym, zwłaszcza niwalnym silnie wykształconym, oraz reżimach złożonych: niwalno-pluwialnym i pluwialno-niwalnym.

16 January 2025 in Water
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
DWDariusz Wrzesiński
Dariusz Wrzesiński
AMAndrzej A. Marsz
Andrzej A. Marsz
ASAnna Styszyńska
Anna Styszyńska
APAdam Perz
Adam Perz
WBWiktoria Brzezińska
Wiktoria Brzezińska
LSLeszek Sobkowiak
Leszek Sobkowiak
On the basis of daily discharges recorded in 140 water gauges located on 96 Polish rivers, the long-term changes of runoff and the number of days with low flows (NDLF) in relation to selected meteorological variables were studied. The analyses were performed for the entire multi-annual period 1951–2020 and two sub-periods: 1951–1988 and 1988–2020 that are before and after climate change. The average values of these hydro-meteorological variables in the two sub-periods were then compared. It was found that after 1988, a statistically significant (p < 0.001) increase in the average air temperatures, ranging from 0.9 to over 1.3 °C, occurred. Similarly, statistically significant changes were determined for evaporation, which increased by about 10–25%. Precipitation did not show such changes—a statistically significant decrease in precipitation (by over 5%) was recorded only in the southern part of the Odra River basin, and in most stations, statistically insignificant increases were recorded. The most complex changes took place in river runoff. After 1988, in most gauges, a decrease in runoff by about 5–15% was detected; in some cases, these decreases were statistically significant. In the south-eastern part of the country, primarily in the catchments of the right tributaries of the Vistula River, an increase in runoff by about 5–10% was detected. However, only in the case of one gauge, these tendencies were statistically significant. Next, in order to determine spatial regularities in long-term changes in the NDLF, the cluster analysis method was used, and the gauges were grouped according to the values of 70 annual NDLF. This resulted in separating three relatively homogenous territorially groups of rivers, demonstrating a clear regional differentiation of NDLF. It was concluded that separation of these three groups of rivers in terms of different long-term changes in NDLF was mainly influenced by climatic conditions.

20 March 2025
Verified
Book Chapter
Closed access
MOMonika Okońska
Monika Okońska
WBWiktoria Brzezińska
Wiktoria Brzezińska
Rozpoznanie relacji płytkich wód podziemnych z wodami powierzchniowymi ma istotne znaczenie przy określaniu schematu krążenia wód, wyznaczaniu składowych bilansu wodnego i wielkości zasobów wodnych na danym obszarze. Ustalenie charakteru tego kontaktu jest ważne szczególnie w dolinach rzek, gdzie wody podziemne pierwszego poziomu wodonośnego zalegają zwykle na niedużych głębokościach pod powierzchnią terenu i stanowią podstawę zasilania rzeki w czasie trwania okresów niżówkowych. W pracy przedstawiono założenia funkcjonowania posterunku hydrologicznego UAM zlokalizowanego w dolinie Warty w Poznaniu oraz zaprezentowano interpretację relacji stanów wody Warty z wodami pierwszego poziomu wodonośnego na badanym odcinku rzeki w latach 2022–2024. Celem pracy było ustalenie sezonowej zmienności położenia zwierciadła wody podziemnej w relacji do zwierciadła wody rzecznej w okresach niskich, średnich i wysokich stanów Warty w badanym fragmencie doliny. W pracy wykorzystano, oprócz własnych pomiarów, dane IMGW-PIB z posterunku wodowskazowego na Warcie w Poznaniu – Most Rocha oraz z posterunku meteorologicznego Poznań-Ławica z lat 2022–2024.

22 August 2025 in Czasopismo Geograficzne : Kwartalnik Zrzeszenia Pol. Nauczycieli Geografji, Towarzystwa Geograficznego We Lwowie i Towarzystwa Geograficznego w Poznaniu
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
WBWiktoria Brzezińska
Wiktoria Brzezińska
APAdam Perz
Adam Perz
DWDariusz Wrzesiński
Dariusz Wrzesiński
Celem pracy było ustalenie wieloletnich tendencji niskich odpływów rzek w Polsce oraz określenie ich zmiany na skutek ocieplenia klimatu. Badaniem objęto 147 przekrojów wodowskazowych zlokalizowanych na 97 rzekach. W pracy analizowano roczne, sezonowe i miesięczne niskie odpływy jednostkowe w wieloleciu 1951–2020, a także w podziale na dwa podokresy: 1951–1988 i 1988–2020. Do ustalenia trendów niskich odpływów wykorzystano test Manna-Kendalla, a do określenia jego zmian w okresie ocieplenia po roku 1988 – test istotności różnic. Wyniki wskazują na przestrzennie i czasowo zróżnicowane zmiany. Niskie odpływy sezonowe wykazały dominację trendów rosnących zimą i wiosną, odpowiednio w 119 (81%) i 92 (62%) przekrojach, natomiast latem i jesienią przeważały trendy malejące odpowiednio w 87 (59%) i 89 (61%) wodowskazach. Najsilniejsze trendy malejące niskich odpływów jednostkowych wystąpiły w rzekach centralnej i zachodniej Polski, podczas gdy we wschodniej i południowo-wschodniej części kraju przeważały trendy rosnące. Grupowanie przekrojów wodowskazowych ze względu na zmiany w okresie ocieplenia miesięcznych niskich odpływów jednostkowych pozwoliło na ustalenie słabo regionalnie zróżnicowanych siedmiu typów zmian zidentyfikowanych w zlewniach o odmiennych warunkach środowiskowych i przekształceniach antropogenicznych.