This study aims to determine the effect of thyme essential oil (TEO) and a combination of TEOwith different vitamins (A, C and E) on performance, carcass quality, oxidation parametersin broilers exposed to heat stress (HS). A total of 300, 21 days old, male Ross-308 chicks were distributed in six experimental groups with five replicates. The broilers in HS groups were exposed to 34oC for nine hours per day between 21 and 41 days of the experiment. The experimental groups were as follows: 1: Thermoneutral control (TNC, 22oC), 2: Heat stress control (HSC, 34oC), 3: TEO(300 mg/kg TEO, 34oC), 4: TEO+ Vit C (300 mg/kg TEO+ 250 mg/kg Vit C, 34oC), 5: TEO+ Vit E (300 mg / kg TEO+ 250 mg/kg Vit E, 34oC) and 6: TEO+ Vit A (300 mg / kg TEO+ 15000 IU / kg Vit A, 34°C). As a result, it was determined that HS significantly reduced live weight (LW), live weight gain (LWG), and feed intake(FI) values compared to the TNC group (P<0.05). Supplementation of TEOor TEOand vitamin (A, C, E) combinations to the feed of broilers exposed to HS had no significant effect on performance, carcass quality, carcass part yields, and serum parameters. Economically, the highest profitability was obtained in the TNC group (P<0.001), In conclusion, HS negativelyaffected the performance of broilers, and the supplementation of TEO+ Vit E to the diet had slightly reduced the adverse effects of HS.

The aim of this study was to determine the effects of catechin and copper supplementations to quail diet on performance, egg quality and lipid peroxidation, plasma 8-hydroxydeoxyguanosine (8-OHdG) concentrations and oxidative status. In this study, 300 quails, 10-week old, were divided into 4 groups with 5 replicates. The dietary treatments were a control diet and a control diet supplemented with 3000 mg/kg of green tea catechins (Cat), 80 mg/kg of copper proteinate (CuP), or 3000 mg/kg of Cat + 80 mg/kg of CuP (combination; Cat + CuP) for 8 weeks. Plasma 8OHdG and enzyme activities did not change. Egg weight and specific gravity of Cat group were lower than that of the control group (p < 0.001). Egg yolk colour increased by dietary catechin (p = 0.001). The MDA concentrations in egg yolk, plasma and tissue decreased by dietary catechin; and kidney MDA concentrations also decreased by all treatments (p < 0.05). Consequently, dietary catechin had a negative effect on egg-specific gravity and a positive effect on egg yolk colour without affecting internal egg quality parameters. However, dietary catechin and copper, without causing DNA damage, reduced lipid peroxidation in egg and organism and has a positive effect on egg lipid peroxidation.

Bu araştırma, İzmir ili merkez ve ilçelerinde bulunan hastalıktan ari süt sığırı işletmelerinde ki hayvan besleme uygulamalarını değerlendirmek üzere planlanmıştır. Bu amaçla hastalıktan ari sertifikası olan süt sığırı işletme sahipleriyle anket çalışması yapılmıştır. Anket formunda; işletmelerde bulunan hayvan varlığı, süt verimi, buzağı ve düve besleme ile kurudaki ineklerin bakım ve beslenmesine dair sorular yer almıştır. İşletmelerde bulunan hayvanların çoğunluk-la (%93.60) kültür ve/veya kültür melezi olduğu ve genellikle (%66.70) ithal yolla elde edildiği saptanmıştır. Süt veriminin inek başına ortalama 25 lt/gün veya üzerinde olduğu belirlenmiştir. İşletmelerin tamamında buzağılara doğumdan sonra 1 veya 2 saat içinde ve genellikle biberonla (%43.5) veya kova (%39.1) ile kolostrum verildiği tespit edilmiştir. Buzağı beslemede; işletmelerin %36.2’sinde süt ile birlikte sadece buzağı başlangıç yemi verilirken, %63.8’inde süt ile birlikte hem buzağı başlangıç yemi hem kaba yem verilmektedir. Buzağılar 2 (%59.6) veya 3 aylık (%40.40) oldukların-da çoğunlukla canlı ağırlık, yem tüketimi ve yaş dikkate alınarak sütten kesilmektedirler. İşletmelerin %93.2’sinde doğuma iki ay kala hayvanların kuruya çıkarıldığı ve %86.42’ında geçiş yemlemesi yapıldığı saptanmıştır. Sonuç olarak, İzmir ili merkez ve ilçelerinde bulunan hastalıktan ârî süt sığırı çiftliklerinde bakım ve besleme stratejileri ile süt verimimin Türkiye ortalamalarına göre daha iyi olduğu saptanmıştır.

Bu araştırmanın amacı, İzmir ili merkez ve ilçelerinde bulunan hastalıktan ari süt sığırı işletmelerinin yapısal özel-liklerini belirlemektir. Bu amaçla hastalıktan ari sertifikası olan süt sığırı işletmesi sahipleriyle anket çalışması yapılmış-tır. Anket formunda; işletme yapısına ve personele yönelik bilgilerle, yemler ve yemleme yöntemlerine dair sorular yer almıştır. Çalışmada, işletme sahiplerinin %58.8’inin 50 yaş ve üzerinde olduğu belirlenmiştir. İşletme sahiplerinin önem-li bir kısmının lisans veya lisansüstü (%54.7) eğitime ve 10 yıl veya üzeri (%57.8) deneyime sahip oldukları saptanmış-tır. İşletmelerin %82.6’sı modern ahırlara sahip olup, %70.2’sinde buzağı kulübesi kullanılmaktadır. Ayrıca işletmelerin %93.5’inin silajını kendi imkanları ile yaptığı ve silajların havuz tipi beton silolarda hazırlandığı belirlenmiştir. İşletmele-rin %40.5’inde yonca ekildiği ve yonca hasadının genellikle çiçeklenme başlangıcında (%64.7) yapıldığı tespit edilmiş-tir. Bunun yanında işletmelerin %60.5’inde silajlık mısır ekimin yapıldığı ve hamur olum (%48) veya sert dane (%44) döneminde hasat edildiği belirlenmiştir. Kaba yemler hayvanlara genel olarak parçalanmış halde ve iki öğünde veril-mektedir. Yemler, hayvanlara genellikle ölçülü olarak verilmekte olup, işletmelerin %59.5’inde verilecek yem miktarı süt verimi göz önüne alınarak belirlenmektedir. Sonuç olarak, İzmir merkez ve ilçelerinde bulunan hastalıktan ari süt sığırı işletmelerinin genel olarak ortalamanın üzerinde standartlara sahip oldukları söylenebilir.

This study was performed to determine the effects of dietary supplementation of Bacillus amyloliquefaciens FD777 (BA) and Macleaya cordata extract (MCE) on the performance, morbidity and mortality rates, body measurements, immunity, rumen parameters, antioxidant parameters, microbiome level, and profitability of calves during the pre-weaning period. In the study, 51 calves were divided into three groups as one control and two treatment groups considering their age (1 day old), gender (nine females and eight males in each group), and birth weight (37.7 ± 0.4 kg). The calves in the control group (CON) were fed milk without supplements whereas the first treatment group (BA) was fed milk containing 10 mL/day/head of Bacillus amyloliquefaciens FD777 and the second treatment group (MCE) was fed milk containing 2 g/day/head of MCE. As a result, supplementing BA and MCE to calf milk had no significant effect on body weight (BW), dry matter intake (DMI), feed efficiency (FE), morbidity and mortality rates, rumen pH, IgG, IgA, and IgM values, and gastrointestinal microbiota (p > 0.05). On the other hand, it was determined that body weight gain (BWG), body length, body depth, rump width, withers height change, rump height change, rump width change, and serum GSH level increased significantly in the BA group compared to the control group (p < 0.05). According to the partial budget analysis, despite the additional cost of supplementing BA to the calf milk, no calf deaths and lower disease were observed in this group, unlike the other groups, resulting in a lowest calf rearing cost and highest profit. In calves receiving MCE, withers height, rump height, body length, rump width, body depth, chest circumference change, withers height change, rump height change, and rump width change values increased significantly compared with the control group (p < 0.05). In conclusion, the results obtained not only reveal the positive effects of BA and MCE on calves during the pre-weaning period, but also encourage the necessity of investigating their effects on the long-term performance of animals and farm economies.