İntermediyer filamanlar kökeni ve hücre tipi farklı proteinler tarafından oluşturulan hücre iskeleti bileşenlerine ait proteinlerdir. Bu proteinlerin testiste; Sertoli, peritübüler miyoid ve Leydig hücrelerinde bulunduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, testis fizyolojisi için önemli olan ve testisteki hücre iskeleti yapısına katılan sitokeratin 8 proteininin; İran, Ankara ve Van ırkı kedilerin testis dokusundaki lokalizasyonlarını immunohistokimya tekniğine göre ortaya koymaktır. Araştırmada sağlıklı yavru (dokuz çift) ve yetişkin (dokuz çift) kedilerden alınan doku örnekleri kullanıldı. Alınan doku örnekleri rutin histolojik işlemlerin ardından immunohistokimyasal streptavidin-biyotin-peroksidaz kompleks boyama metoduna tabi tutuldu. Elde edilen boyama sonuçlarında, yavru ve yetişkin kedilerde incelenen alanlarda sitokeratin 8 immunoreaktivitelesinin ırklara göre farklı olmadığı görüldü. Bununla birlikte intersitisyel dokuda ve Leydig hücrelerinde immunoreaktivitenin negatif olduğu fakat ertoli ve germ hücrelerinde ise çekirdek etrafında şekillendiği görüldü. Ayrıca epididimis ve deferens kanallarının epitellerinde de sitoplazma ve çekirdekte pozitif immunreaksiyonun olduğu belirlendi. Elde edilen bulgular sonucunda sitokeratin 8’in olgun kedilerde bir kısım farklılıkları türe özgü oluşturabildiği ve kedi testislerindeki bazı hücrelerin iskelet yapısına katılarak spermatogenezisin olgunlaşması, korunması ve spermlerin taşınması gibi önemli roller üstlenebileceği düşünülmüştür.
1 December 2022 in Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi
Mucins secreted by mucus-producing cells are glycoproteins with many important functions such as antimi crobial effect, lubricity and physical barrier. The structure and function of mucins may be different in various tissues. Therefore, we designed our study to reveal the current state of mucin chemistry in the glands located in the partridge's esophagus. The esophagus of total 10 adult partridges, five female and five male, whose carcasses were slaughtered in a private breeding farm were used. The extracted esophageal tissues were fixed in 10% formol-alcohol. Tissues were blocked following routine histologicalprocedures, and histological and histochemical staining techniques were applied to 5 μm thick sections from the blocks. While distinguishing the cervical and thoracic parts of the esophagus, it was observed that the glands were localized in the lamina propria and had the characteristics of simple alveolar glands or simple branched alveolar glands containing two or three secretory units. It was also determined that esophageal glands contain neutral, acidic (COOH and sulfate groups) and N-acetylsialomucins. Thus, it was concluded that the histological structure of the esophagus and the histochemical properties of mucins were relatively similar to other poul- try species.
Karaciğer, proteinlerin üretimi ve metabolik homeostazın sürdürülmesinin yanı sıra, lokal immün düzenleyici ortamın korunmasındaki rolü nedeniyle de kritik öneme sahip temel bir organdır. Karaciğerde bulunan parankimal ve parankimal olmayan hücreler, uyaranlara cevap amacıyla sitokinlerle bağlantıya geçerek homeostazın devamlılığı için iş görürler. Bu çalışma, sığırlarda fötal karaciğerde interlökin-37 (IL-37) ve reseptörünün lokalizasyonu, farklılıklarının karşılaştırılması ve olası fizyolojik etkileri belirlemek için tasarlandı. Çalışmanın materyalini, özel mezbahalardan temin edilen sağlıklı 27 Holstein sığır fötusu oluşturdu. Fötusların yaşları hesaplandı ve fötuslar 3 aylık dönemlerden oluşan üç gruba ayrıldı. Her fötustan karaciğer örnekleri alınıp rutin histolojik işlemleri takiben immunohistokimya metodu uygulandı. Bunun sonucunda; IL-37’nin gebeliğin ilk döneminde sadece bazı hepatik arter ve vena interlobularislerde, ikinci ve üçüncü dönemde ise hepatositlerde; reseptörünün hepatositler ve özellikle ikinci dönemde hemopoietik adacığındaki hücrelerde değişik yoğunluklarda ekprese edildiği gözlendi. Sonuç olarak, IL-37’nin endotel ve kas hücrelerinin çoğalma ve farklılaşmasında; reseptörünün adacıktaki hücrelerin olgunlaşmasında; her ikisinin karaciğerdeki metabolik olayların düzenlenmesinde ve bağışıklık fonksiyonlarına katkı sunmada önemli etkilere sahip olabileceği düşünülmüştür.