Although anti-CD20 treatments are effective in inflammatory neurological diseases, they have some risks, especially infections. Determining the predictor factors of infection helps risk management in patients receiving anti-CD20 treatments. The effect of ocrelizumab (OCR) and rituximab (RTX) associated hypogammaglobulinemia (HGG) and lymphopenia on infection risk is controversial. The aim of this study to evaluate relationship between HGG and lymphocytopenia and infection risk and infection-related mortality in patients under RTX and OCR treatments and also compare these parameters between two agents. In our findings no relationship was found between HGG and infection risk in patients receiving OCR and RTX. In the RTX group, a significant relationship was detected between lymphocytopenia and severe infection. And, all three patients with infection-related mortality under rituximab treatment had HGG. No infection-related mortality was happened in OCR treatment. While lymphocytopenia and HGG were not detected as significant risk factors for infection, older age, female gender and > 4 EDSS score were determined as risk factors for infection in patients receiving OCR treatment. Identifying factors predicting infection risk may provide better risk management in patients receiving anti-CD20 therapy.

Purpose: Lower urinary tract symptoms (LUTS) are frequent in male patients with multiple sclerosis (MS). This study was planned to investigate the frequency and distress of LUTS in men with MS and their association with quality of life (QoL), depression, and anxiety. Methods: One hundred male patients with MS were included in the study. The International Incontinence Consultation Questionnaire‐Male LUTS questionnaire (ICIQ‐MLUTS) was used to investigate LUTS. The King's Health questionnaire (KHQ) was used to evaluate QoL and the Hospital Anxiety and Depression (HAD‐A, HAD‐D) scale was used to evaluate depression and anxiety. Results: A total of 100 men with an average age of 39.3 ± 9.3 (range, 20−63) years were evaluated. The mean disease duration was 9.3 ± 6.0 (range, 1−26) years. The mean EDSS score was 2.2 ± 1.8 (median: 2, range: 0−6.5). A total of 91% of patients reported at least one LUTS. The most common storage symptoms were urgency and urgency urinary incontinence (IU), and the most common voiding symptoms were incomplete emptying, hesitancy, and intermittency. ICIQ‐MLUTS incontinence and voiding scores were significantly correlated with disease duration, EDSS, HAD‐A, HAD‐D, and all KHQ subgroups, except general health perceptions. Conclusions: LUTS, including storage and voiding symptoms, were highly prevalent in male MS patients and significantly correlated with reduced QoL, increased HAD‐D and HAD‐A scores.

Merkezi sinir sistemi (MSS) enfeksiyonlarının tanısı zor ve zaman alıcıdır. FilmArray menenjit/ ensefalit paneli (BioFire Diagnostics®, Salt Lake City, UT, Amerika Birleşik Devletleri) (FA-ME), yaygın toplum kaynaklı menenjit/ensefalit etkeni olan 14 mikroorganizmanın hızlı tespiti için tasarlanmıştır. Bu çalışmada, 01.06.2018 ile 31.08.2022 tarihleri arasında MSS enfeksiyonu ön tanısıyla hastanemize başvuran 1588 hastanın beyin omurilik sıvısı (BOS) örneklerinin FA-ME test sonuçlarının; konvansiyonel mikrobiyolojik testler, BOS biyokimyasal testleri, klinik bulgular ve radyolojik görüntüleme sonuçlarıyla birlikte karşılaştırılarak panelin etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. BOS örnekleri FA-ME paneliyle test edilen 1588 hastanın sonuçları Gram boyama, kültür-antibiyogram, kriptokok antijen testi, doğrulama amacıyla uygulanan diğer viral multipleks polimeraz zincir reaksiyonu testleri, BOS biyokimyasal test sonuçları, klinik bulgular ve radyolojik görüntüleme sonuçlarıyla birlikte değerlendirilmiştir. Sonuçlar, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarlarının arşiv ve doğrulama testi kayıtlarıyla elektronik hasta dosyalarının incelenmesi yoluyla elde edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde IBM SPSS Statistics 25.0 programı kullanılmıştır. 1588 örnekte ortalama %10 pozitiflik oranı bulunmuştur. En sık tespit edilen etken herpes simpleks virüs tip 1'dir. Bu çalışmada, 10 örnek (%7.8) yanlış pozitif olarak değerlendirilmiş ve 17 pozitif örnek (%13.4) klinik olarak anlamlı bulunmamıştır. Negatif 1488 örnek değerlendirildiğinde, panelde yer almayan mikroorganizmalar 27 olguda konvansiyonel yöntemlerle tespit edilmiştir. Ayrıca, bir klinik örnekte Cryptococcus neoformans yanlış negatif olarak tespit edilmiştir. Nöroloji kliniği 28 pozitif örneğe sahip olan en fazla örnek gönderen bölüm (728) olmakla birlikte, yanlış pozitif ve klinik olarak anlamlı olmayan sonuçlar hariç tutulduğunda bu sayı 14'e düşmüştür. Örneğin laboratuvara kabulünden sonra tanıya kadar geçen süre ortalama 3.2 saat (200 dakika) olarak tespit edilmiştir. Öte yandan 1588 hastanın BOS örneklerinden elde edilen FA-ME panel sonuçları geleneksel test sonuçlarıyla birlikte değerlendirildiğinde genel pozitiflik oranı yaklaşık %10 olarak bulunmuş ve bu oranın literatürle uyumlu olduğu belirlenmiştir. Düzeltme yapılmış pozitif sonuçların analizinde, literatürle uyumlu olarak erkek hastalarda pozitiflik oranının anlamlı derecede daha yüksek olduğu (p= 0.008) saptanmıştır. Nöroloji hastalarında, FA-ME panel pozitifliği, modifiye Reller kriterleri göz önüne alınarak değerlendirildiğinde, gerçek bir MSS enfeksiyonu göstergesi olmamış ve enfeksiyonu dışlamak amacıyla testin gereksiz yere uygulandığı sonucuna varılmıştır. FA-ME testinin yalnızca enfeksiyon hastalıkları uzmanının görüşü doğrultusunda istenmesi sağlanarak pahalı bir testin gereksiz kullanımı önlenmiştir. Panelde saptanan insan herpes simpleks virüs-6 pozitifliklerinin hastanın yaşı, semptomları, immünsupresyon durumu, laboratuvar bulguları ve radyolojik görüntüleme sonuçlarıyla birlikte; ayrıca C.neoformans/Cryptococcus gattii negatif panel sonuçlarının da hastanın klinik bulguları, gerekli konvansiyonel testler ve radyolojik görüntülemeyle birlikte dikkatli değerlendirilmesi gerektiği sonuçlarına varılmıştır. Yirmi yedi olguda, panelde bulunan mikroorganizmalar dışında konvansiyonel yöntemlerle menenjit/ensefalit etkenleri olarak belirlenen mikroorganizmalar tespit edilmiştir. Bu nedenle hastanın klinik bulgularını ve semptomlarını değerlendirerek paneli gerektiğinde kullanmanın, tanı ve maliyet açısından etkili bir yaklaşım olacağı görüşüne varılmıştır. Sonuçların dikkatle değerlendirilmesini gerektirse de, panelin başarılı olduğu ve patojenleri BOS'tan doğrudan ve geniş ölçekte hızlı bir şekilde tespit ettiği belirlenmiştir.

Steroid-induced Avascular Necrosis in Patients with Demyelinating Diseases: A Single-center Experience - Journal of Multiple Sclerosis Research

Amaç: Nörolojik acillerin başında gelen, önemli bir mortalite ve morbidite nedeni olan iskemik inmeden korunmada altta yatan vasküler risk faktörlerinin ve etiyolojik inme tipinin belirlenmesi önem taşımaktadır. Bu çalışmada aterosklerozun erken bulgusu olan karotis intima-media kalınlık artışının iskemik inmeli hastalarda vasküler risk faktörleri ile korelasyonu ve inme tipi ile ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya iskemik inme nedenli takip edilmiş 40-90 yaş arası hastalar dahil edilmiş olup veriler hasta dosyalarından taranarak retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 161 kadın, 112 erkek olmak üzere toplam 273 iskemik inmeli hasta dahil edildi. Karotis intima-media kalınlık artışının vasküler risk faktörleri ile korelasyonuna bakıldığında diyabet varlığı ile anlamlı ilişki saptanırken diğer risk faktörleri ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı (p:0,03). İnme tipleri ile ilişkisi değerlendirildiğinde büyük arter aterosklerozuna bağlı inmelerde karotis intima-media kalınlık artışının anlamlı olarak daha fazla olduğu gösterildi. Sonuç: Bu çalışmada karotis intima-media kalınlığının vasküler risk faktörleri ile birlikte değerlendirilmesinin inme etiyolojisini aydınlatmada ve dolayısıyla inmeden korunmada önemli katkısı olabileceği vurgulanmaktadır.