This study examines the impact of financial development, renewable energy, energy intensity, and stringent environmental policies on green growth in twenty-three Organization for Economic Cooperation and Development countries from 2000 to 2023. Additionally, it examines how stringent environmental policies moderate the link between financial development and green growth. Economic complexity, trade openness, and green technology variables are also included in the model as control variables. The index is constructed using economic growth, education, health, CO2 emissions, net forest, and mineral components for green growth, the main variable explained in the research. The Fully Modified Ordinary Least Squares method is applied to estimate elasticity coefficients in the study. The findings show that financial development and energy intensity have a negative impact on green growth, whereas strict environmental policies and renewable energy support green growth. Moreover, the interaction between financial development and stringent environmental policies promotes green growth. At the same time, the control variables of trade openness and economic complexity have a negative impact on green growth, while green technology makes a positive contribution. Furthermore, financial development and energy intensity have the most significant quantitative impact on green growth, while trade openness and stringent environmental policies have the least impact. In line with these findings, environmentally friendly financial instruments and green investments should be supported instead of directing financial resources only to industry-intensive sectors in Organization for Economic Cooperation and Development countries. In this context, implementing energy efficiency policies and increasing incentives for renewable energy are of great importance.

Bu çalışmada, COVID-19 öncesi ve sonrası döneme yönelik yatırımcı risk iştahını ifade eden RISE endeksi ile BİST100 endeksi arasında nedensellik ilişkisinin varlığının araştırılması hedeflenmiştir. Bu amaç doğrultusunda, 15/03/2019 ile 13/03/2020 dönem arası COVID-19 öncesi dönem olarak sınıflandırılırken, 13/03/2020 ile 12/03/2021 dönem arası ise COVID-19 sonrası dönem olarak sınıflandırılmış ve her iki dönem için haftalık bazda veriler kullanılarak bir veri seti oluşturulmuştur. Mevcut çalışmada kullanılan tüm değişkenlerin doğal logaritmik getirileri alındıktan sonra seriler mevsimsel etkiden arındırılmış ve EViews10 programı yardımıyla ekonometrik analizler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular neticesinde hem COVID-19 öncesi dönemde hem de COVID-19 sonrası dönemde BIST100 endeksinden RISE endeksine doğru %1 anlamlılık düzeyinde tek yönlü bir nedensellik ilişkisi tespit edilmiştir.

Bu çalışmada, Borsa İstanbul’da yabancı yatırımcı sayısı ile Borsa İstanbul tüm endeksi, USD/TL kuru, enflasyon oranı, faiz oranı ve tüketici güven endeksi arasındaki ilişki granger nedensellik testi ile incelenmiştir. Bu amaç doğrultusunda, 2006:1-2021:1 dönem aralığından yukarıda bahsedilen değişkenler kapsamında bir veri seti oluşturulmuştur. Elde edilen veri seti yardımı ile tüm değişkenlerin ilk olarak doğal logaritması alınmış ve ardından sırasıyla birim kök testleri, minimum geçikme uzunluğunun belirlenmesi, Vektör Otoregresif (VAR) modelinin kurulması, varsayımsal testlerin sınanması ve granger nedensellik testinin uygulanması aşamaları izlenmiştir. Elde edilen bulgular neticesinde tüm değişkenlerin birim köke sahip olmadığı, diğer bir deyişle çalışmada kullanılan tüm değişkenlerin düzeyde durağan olduğu ve Akaike Bilgi Kriterine (AIC) göre minimum gecikme uzunluklarının bir olduğu tespit edilmiş olup, Borsa İstanbul’da yabancı yatırımcı sayısı ile Borsa İstanbul tüm endeksi arasında çift yönlü granger nedensellik tespit edilmiştir. Borsa İstanbul’da yabancı yatırımcı sayısı ile USD/TL kuru, enflasyon oranı, faiz oranı ve tüketici güven endeksi değişkenleri arasında granger nedensellik tespit edilememiştir.

Küreselleşme ile birlikte serbest ticaretin benimsenmesi, özellikle tasarrufları yetersiz olan gelişmekte olan ülkeler için yabancı yatırımların önemini arttırmıştır. Yüksek getiri potansiyeline sahip ve cazip fırsatları bünyesinde barındıran gelişmekte olan ülkeler, tasarruf açıklarını giderebilmek, ekonomik olarak büyüyebilmek, finansal piyasalarını geliştirebilmek ve belki de en önemlisini gelişimlerini tamamlayabilmek için yabancı kaynaklara ihtiyaç duymaktadırlar. Bu doğrultuda bu çalışmada, 2000-2018 döneminde BRICS-T ülkeleri olarak da ifade edilen, Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin, Güney Afrika ülkelerine ve Türkiye’ye yapılan doğrudan yabancı yatırımlar ve portföy yatırımlarının pay piyasa getirisine etkisi, panel veri analiz yöntemi ile incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda; portföy yatırımları ile pay piyasa getirisi arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki tespit edilirken, doğrudan yabancı yatırımlar ile pay piyasa getirisi arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir.

This study aims to determine the short and long-run relationship between green bond returns and uncertainty factors. For this purpose, study uses S&P Green Bond Index as green bond indicator and Economic Policy Uncertainty Index and Climate Policy Uncertainty Index as uncertainty factors. In addition, VIX and CDS variables, which are thought to affect the green bond market, are used as control variables in the study. In this context, the period range of the study is determined as 09/2014 - 09/2024 and the study is conducted on the S&P Green Bond Index. As a result of the study using the ARDL bounds test approach, it is found that all of the explanatory and control variables are statistically significant in the long run. The results show that the green bond market is sensitive to uncertainty and risk factors.

This study examines the moderating role of the use of financial leverage in the relationship between agency cost and financial performance in companies operating in the BIST Textile Leather index during the period 2000-2023. In the study, firm size and age variables are used as control variables; ROA, ROE, and Tobin's Q are preferred as financial performance indicators. The analyses are conducted with BA-OLS and CUP-FMOLS estimation methods and the second-generation process is followed. The findings reveal that financial leverage, firm size and age variables have a positive impact on ROA, ROE, and Tobin's Q, while the manager-shareholder agency costs have a negative impact on these performance indicators. Moreover, the interaction between financial leverage and agency costs has a negative effect on ROA and ROE, and a positive effect on Tobin's Q. The results suggest that financial leverage alone may not be a sufficient policy instrument to reduce agency costs and improve financial performance.