Camellia sinensis bitkisinden elde edilen siyah, yeşil ve beyaz çaylar güçlü antioksidan ve antimikrobiyal özellikleri olan biyoaktif bileşikler içermektedirler. Bu çalışma, mayıs, temmuz ve eylül sürgün dönemlerinde hasat edilen çay yapraklarından hazırlanan siyah, beyaz ve yeşil çayların kalite kriterleri, mineral element ve toplam fenol içerikleri ile antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri yönünden karşılaştırılması amacıyla yürütülmüştür. Çay ekstraktlarında toplam fenol içeriğinin belirlenmesinde Folin–Ciocalteu metodu, mineral elementlerin tayininde atomik absorpsiyon spektrometresi ve kalite kriterlerinin belirlenmesinde HPLC cihazı kullanılmıştır. Çay örneklerinin antioksidan kapasiteleri DPPH serbest radikal süpürme yöntemi ile belirlenmiş, antimikrobiyal aktivite testlerinde disk difüzyon yöntemi kullanılmıştır. Beyaz çayın P, K, Mg, Cu ve Zn içeriği ve yeşil çayın Ca ve Fe içeriği diğer çaylardan daha yüksek bulunmuştur. Siyah çayın kafein içeriği beyaz ve yeşil çaya göre daha yüksek olmasına karşılık, beyaz ve yeşil çayların kateşin bileşikleri içeriği siyah çaya oranla oldukça yüksektir. Beyaz ve yeşil çaylar siyah çaya göre daha yüksek toplam fenol içeriğine sahiptirler ve antioksidan aktiviteleri siyah çaya oranla daha yüksektir. Antimikrobiyal aktivite yönünden birinci sırada beyaz çay yer almış, bunu yeşil ve siyah çaylar izlemiştir. Bu çalışma, beyaz ve yeşil çayların kateşin bileşikleri ve toplam fenol içeriğinin ve bunlara bağlı olarak antioksidan ve antimikrobiyal etkinliğinin siyah çaya oranla daha yüksek olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlara göre, beyaz ve yeşil çayların siyah çaya oranla daha fazla tüketilmesinin insan sağlığı açısından daha faydalı olacağı ileri sürülebilir.

Scorzonera species exhibit various biological activities largely dependent on their chemical composition. While numerous studies have investigated these species’ secondary volatile metabolite content, to our knowledge, this is the first comprehensive study focused on Scorzonera pseudolanata. The present study aimed to identify and analyze the secondary volatile metabolites in different parts of S. pseudolanata. The composition of these metabolites was determined using gas chromatography–mass spectrometry (GC-MS). The resulting data were further analyzed through biplot analysis to differentiate among the plant parts. A total of 46 secondary volatile compounds were identified across all examined tissues. Hexadecane (13.6%) was the dominant compound in the roots, phytone (16.36%) in the leaves, and nonadecane (56.45%) in the seeds. The secondary volatile metabolite profile of S. pseudolanata differs markedly from that of other Scorzonera species, a distinction effectively visualized using a biplot diagram. This study represents the first detailed investigation into the secondary volatile metabolite composition of S. pseudolanata. It offers foundational data that may inform future in-depth research, thereby contributing to a broader understanding of the phytochemistry of this species.

The aim of this study was to determine the effect of different fertilizer doses and drying methods on total phenolic contents and antioxidant activity of organic white tea (Camellia sinensis (L.) Kuntze) obtained from Hemşin Valley, region of Rize/Turkey. The determination of phenolic constituents was done by the Folin-Ciocalteau method and the determination of antioxidant activity by the FRAP method. The results showed that the phenolic content of white tea was as follows: 443,7- 506,2 µg GAE/g DW in the drying oven, 421,4- 473,6 µg GAE/g DW in shadow and 434,4- 485,2 µg GAE/g DW in the liofilizator. According to the FRAP method the antioxidant activity was as follows: 1130,1-1176,9 mg FeSO4/gr DW in drying oven, 1141,2-1157,1 mg FeSO4/gr DW in shadow and 1005,3-1183,2 mg FeSO4/gr DW in lyophylizator. The results revealed that different fertilizer doses and drying methods had important effects on the total phenolic content and antioxidant activity of white tea.

En tr This study was carried out to determine tea (Camellia sinensis L. O. Kuntze) genotypes with high antioxidant activity and also high total phenolic content (TPC) in Rize/Turkey conditions in 2017. In the research, the seeds collected from tea plantations located at different five locations of Rize were used. Plants were grown under controlled conditions in pots in greenhouse at first and then transferred to field conditions. Harvest of fresh leaves was realized for 3.5 leaves (three leaves and bud) in August. Ferric-Reducing Antioxidant Power (FRAP) and total phenol content of young leaves of selected 103 genotypes were determined. As a result, FRAP values varied between 638.4 and 1093.0 mg FeSO4 g-1 dw while total phenol content varied from 210.9 to 450.6 mg GAE g-1 dw depending on the genotypes. FRAP values belonging each genotype group representing locations were very close to each other. On the other hand, 87 of a total of 103 genotypes had high antioxidant values. The fact that the genotypes showed a high level of antioxidant activity and total phenol content reveals the presence of evaluable tea genotypes to be used in tea breeding in Rize. Bu çalışma toplam fenolik içeriği (TPC) ve antioksidan aktivitesi yüksek çay (Camellia sinensis (L.) O. Kuntze) genotiplerinin belirlenmesi amacıyla Rize/Türkiye koşullarında 2017 yılında yürütülmüştür. Araştırmada, Rize’nin farklı lokasyonlarında yer alan çay plantasyonlarından toplanmış tohumlar kullanılmıştır. Saksılarda kontrollü koşullarda yetiştirilen bitkiler daha sonra açık hava koşullarına taşınmıştır. Genç yaprakların hasadı, Ağustos ayı içinde 3.5 yaprak üzerinden yapılmıştır. Liyofilizatörde kurutulan toplam 103 genotipe ait taze yaprakların antioksidan değerleri ve toplam fenol içerikleri tespit edilmiştir. Sonuç olarak, incelenen genotipler içinde elde edilen ortalama FRAP değerleri 638.4-1093.0 mg FeSO4/g dw; toplam fenol içeriği ise 210.9-450.6 mg GAE g-1 dw arasında değişim göstermiştir. Lokasyonları temsil eden her bir genotip grubuna ait ortalama FRAP değerleri birbirine çok yakın çıkmıştır. Diğer taraftan, toplam 103 genotip içinden 87 tanesi yüksek antioksidan değerlere sahip olmuştur. Genotiplerin yüksek düzeyde antioksidan aktivite ve toplam fenol içeriği göstermesi, Rize'de çay yetiştiriciliğinde kullanılabilecek değerli çay genotiplerinin varlığını ortaya koymaktadır.

In Vitro Multiplication of Stevia rebaudiana (Bertoni) Genotypes by Using Different Explants Fatih Seyis 1 , Emine Yurteri 1 , Aysel Özcan 1 1 Recep Tayyip Erdogan University, Faculty of Agronomy and Natural Sciences, Field Crops Department Stevia rebaudiana Bertoni that is a member of the Compositae family is one of the most valuable tropical medicinal plants. The origin of Stevia is South America, where it can be seen as a wild plant. Further it could be found in semi-arid habitat ranging from grassland to scrub forest to mountain terrain. Conventional cultivation or propagation methods of Stevia are as well known for time consuming, unpredictable, unreliable and less productive. Therefore, there is a crucial need to develop methods for rapid multiplication of this valuable plant. Plantlet produced through stem cutting has unstability, however the micropropagation of Stevia which may overcome some limitations associated with conventional method can be used for a rapid multiplication. Accordingly, the study results showed that different explants such as leaf, stem and root transferred to different tissue culture media for in vitro multiplication of two Stevia rebaudiana (Bertoni) genotypes could be reproduced by using different explants. Key words: Stevia rebaudiana, tissue culture, multiplication, in vitro , genotype, explant Corresponding author: fatih.seyis@erdogan.edu.tr

The genus of Helichrysum comprises many species which have therapeutical effects and used in folk medicine. H. pallasii is one of these species, used in the region for traditional medicine and ornamental purposes. Therefore, optimizing alternative micropropagation protocols of tissue culture conditions and secondary metabolite production for these species needs attention. The effect of Thidiazuran (TDZ) combined with Zeatin (ZEA) on shoot regeneration in H. pallasi was investigated during this study. The leaf, stem and root parts taken from the seedling germinated under in vitro conditions were used as explants. As a result, the root explants were more efficient compared to other explants in inducing plant regeneration using 1 mg L-1 Thidiazuran (TDZ) + 0.1 mg L-1 Zeatin (ZEA) (88.9%) and 1 mg L-1 TDZ treatment (85.7%). The lowest plant regeneration percentage (16.7%) was found in control medium using leaf explants.