İnsan hayatının üç önemli geçiş dönemi olduğu kabul edilir. Türk kültüründe evlenme, kız isteme ile başlayan, gerdek sonrası uygulamalarla tamamlanan ve başlangıcından bitişine kadar birçok uygulama, inanç ve pratikler açısından zengin bir gelenektir. Toplumsal bir işleve de sahip olan evlenme törenleri etrafında her yaştan bireylerin bir araya getirilmesi suretiyle aralarındaki bağların kuvvetlenmesi, sağlam aile ve toplum yapısının oluşması, birlik ve beraberlik ruhunun kuvvetlenmesi gibi ortak değerler, inançlar, ritler, gelenekler, eğlenceler, müzikler, vb. unsurlarla geçmiş ve bugün arasında bağ oluşturulmaktadır. Kültürel ve folklorik değerler açısından renkli ve zengin örnekler taşıyan, bazı ritüellerin kökleri İslam öncesi Şamanist unsurlara kadar uzanan kimi düğün gelenekleri, günümüzde değişen coğrafya ve inanç sistemine göre farklı ilişkiler, yeni anlamlar üstlenerek varlığını sürdürmektedir. Tarih boyunca Türklerin farklı coğrafyalarda bulunmaları, çeşitli dinî inançları benimsemeleri, onların aile kurumuna karşı sahip olduğu değerleri, duygu ve düşünceleri temel bağlamda değiştirememiştir. Sanayileşme, hızlı şehirleşme ve akabinde sosyal ve kültürel ihtiyaçlar dikkate alınmadan ortaya çıkan kentleşme neticesinde pek çok düğün âdetinin sınırlı sürelere ve salonlara sığdırılmasına sebep olurken zengin ve renkli düğün geleneklerinin de azaldığı gözlemlenmektedir. Anadolu Türk düğünlerinde değişim ve dönüşümlerin olmasına rağmen çağdaş ve geleneksel özellikler birlikte muhafaza edilmeye devam etmektedir. Bu çalışmada nitel araştırma metotlarından doküman analizi kullanılarak betimsel bir değerlendirme yapılmıştır.

Çocuklar, toplumların yarınlarıdır. Geleceği düşünen toplumların, çocukları ihmal etmesi, onların öneminin farkında olmaması mümkün değildir. Konunun öneminin farkında olan her fert ve toplum, çocukları önemsemiş, onların yetiştirilmesi ve eğitimi için çalışmıştır. Avrupa’da 14’üncü ve 18’inci yüzyıllar arasında meydana gelen Reform, Rönesans, Coğrafi Keşifler, matbaanın icadı, Sanayi Devrimi gibi gelişmeler, çocuklara duyulan ihtiyacın önemini ortaya çıkarmıştır. Bahsedilen gelişmeler, çocuğun yeni anlayışa göre eğitilmesini zorunlu kılmıştır. Aynı dönemde psikoloji, çocuk gelişimi, eğitim bilimi gibi alanlardaki gelişmeler doğrultusunda, çocuklara yönelik edebi eser yazma girişimleri başlamıştır. Çocuk edebiyatı ve kavramı, bu girişimler sonucunda ortaya çıkmıştır. 18’inci yüzyıldan itibaren ortaya çıktığı kabul edilen çocuk edebiyatı, süreç içerisinde çeşitli etkenler sebebiyle değişerek gelişimini sürdürmüş dolayısıyla başladığı iddia edilen dönemdeki gibi kalmamıştır. Edebiyatçı ve yazarlar bu alanda pek çok eser yazmışlardır. Edebî eserler yanında çocuk edebiyatının ilkelerinin belirlenmesini sağlayan pek çok araştırma eleştiri kitapları da yazılmıştır. Çocuk edebiyatı ve kavramı, pek çok problem ve sorunun da tartışılmasına sebep olmuştur. Örneğin çocuk edebiyatı nedir? Var mıdır? Tam olarak ne zaman başlamıştır? Edebiyattan farkı nedir? Şeklindeki sorular, sürekli tartışılmaktadır. 18’inci yüzyılda Avrupa’da yaşanan gelişmelerle ortaya çıkıp, süreç içinde bugünkü şeklini alan çocuk edebiyatının, tam olarak ne zaman başladığı merak uyandırmaktadır. Bu çalışmada, çocuk edebiyatının tam olarak ne zaman başladığı konusu araştırılacaktır.

Marriage is a social contract that carries a number of qualities recognized as having fundamental values. These qualities include a spiritual bond between spouses, mutual love, affection, and responsibility, the continuation of the generation, and the existence of social order. The social definition of marriage implies that it is a phenomenon that occurs not only between two individuals in the context of cultural continuity but also in other social structures. It evolves into a structure that encompasses not only the initial two families but also the broader societal context. In Islamic marriage, a contract is formalized between a man and a woman who meet the religious requirements for marriage. The contract is executed with their consent and in the presence of witnesses. However, from a cultural perspective, marriage embodies a multifaceted structure, influenced by religion, ritual practices, symbols, and traditions. In this study, topics such as oral culture, wedding traditions, and rituals are discussed, and cultural practices are interpreted. This study sheds light on the manner in which marriage rites influence the discourse and actions within the social structure. Such studies are of paramount importance in demonstrating the continuity and vitality of culture, as well as the transformative nature of ritual meanings over time. They underscore the notion that culture is an ever-evolving process of interpretation, a characteristic that is intrinsic to its very essence. These actions, inextricably linked to societal structures, have the potential to give rise to novel symbolic meanings and values at any given juncture. However, it is imperative to recognize that the mere analysis of texts representing oral culture products is insufficient for comprehending their ritual functions, social messages, and emotional dimensions. Consequently, an interdisciplinary approach that incorporates the study of transitional rituals and oral culture is necessary to achieve a more comprehensive understanding. By examining cultural elements from diverse perspectives, we can develop a more comprehensive and nuanced understanding of cultural diversity in Anatolia.

Exploring different religions allows us to identify not only differences, but also similarities between them. The search for these similarities and differences regarding such fundamental matters in human life as marriage and family justifies the creation of this article. This comparison of positions considers world religions that have existed for centuries and have a significant number of followers, such as Judaism, Christianity, and Islam. Based on holy books, documents of religious communities, and scientific publications, the authors have undertaken to answer the following questions: what are marriage and family, and how are they treated in each specific religion? How are marriages formed? What are the responsibilities of spouses/parents, and what functions do families serve? What moral norms protecting marital and family life do specific religions indicate? The value of human beings and interpersonal relationships, the succession of generations and educational needs, the responsibility of the older for the younger, and also the not uncommon permissive and corrupting trends in the world, oblige us to transmit normative content approved by individual religions that is essential for the life and development of individuals and societies.

In the urban centers of Türkiye, where cultural changes are more widespread and effective, wedding processional is replaced by the solemnization of the marriage at indoor weddings, and the Kūdegū (old Turkic language; refers to bridegroom, son-in-law) awaiting the bride’s arrival at the boy’s house is replaced by differences in the way of the bride and groom’s entry together; moreover, while wedding rituals such as the bridal bath and groom’s hammam are being forgotten, bachelor/bachelorette parties are on the rise. The beliefs and practices related to the bride being taken out of the girl’s house with a special ceremony have deep meanings, such as blessing the bride who has just joined the family, acclimatizing the bride who feels like an outsider and avoiding her from these feelings, and protecting the bride and groom from the körmös (spirits in Turkic mythology, devilish entities living in the underworld), bad spirits, and the evil eye. In this paper, the structure, function, practices, and beliefs of the rituals surrounding the bride and groom on the last day of Anatolian Turkish weddings are analyzed using a qualitative research method. In addition, this study identified the betrothal, performance, beliefs, and practices surrounding the ritual of “bridal pick up” among Anatolian Turks and evaluated the symbols and signs in the ritual procedures in the functional context of the origins and reflections of traditional Turkish beliefs.

TÜRK KÜLTÜRÜ İÇİNDE BOZKIR (KONYA) DÜĞÜN GELENEĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİEVALUATION OF BOZKIR (KONYA) WEDDING TRADITIONIN TURKISH CULTUREОценка свадебных традиций Бозкыра (Конья) в турецкой культуре ÖZToplumların temel taşı ailedir. Aile birliğinin kurulması evlilikle başlamaktadır. Evlilik sadece neslin devamı olarak değil, toplumsal kabulün ve statünün onaylanma aşamasından geçtiği bir süreçtir. Bu çalışmamızda evlenme geleneğine bağlı olarak Bozkır ve köylerindeki geçmişten günümüze süregelen veya unutulan düğün gelenekleri ele alınacaktır. Anahtar Kelimeler: Bozkır(Konya), kültür, evlilik, düğün, uygulama, ritüel.ABSTRACTThe headstone of society is family. The foundation of family unity begin with marriage. Marriage is not for just the next generation, social acceptance and status is a process passing through the approval phase. In our this study, Wedding traditions is going to be examining to depending on the marriage tradition related with Bozkır and its villages from past to nowadays incoming or forgotten.Key Words: Bozkır(Konya), culture, marriage, wedding, practise, riual.АннотацияФундаментом общества является семья. Основой семьи является брак. Брак не служит исключительно для продолжения рода, и не является просто способом получения социального признания, статуса в процессе утверждения. В этой работе свадебные традиции будут изучены нами на основе действующих или забытых традиций бракосочетания Бозкыра и его округов. Ключевые слова : Бозкыр (Конья), культура, брак, свадьба.