Today, digital transformation is a major factor that determines the renewal and strategic expansion of higher education institutions. It is not only about the use of technology in classrooms but the whole paradigm of universities organizing learning, research, and societal interaction. This study explores how universities perceive and implement digital change, what factors influence these changes, and what barriers prevent them from moving forward. This research explores both the theory and the real-world application of digital transformation in higher education with an emphasis on creating a national model of a digital university in Kazakhstan. This research adopts a qualitative design and is grounded in well-founded theory principles. A wide range of academic publications from 2020 to 2025 have been reviewed, and key studies were deeply analyzed with the help of Atlas.ti25, which facilitated the identification of recurring themes and conceptual relationships in the higher education sector. The results reveal that successful digital transformation depends on the balancing of the four interrelated factors that are articulated in this study. Among those are empathetic leadership, a trustworthy digital infrastructure, innovative teaching and learning methods, and the continuous development of employee qualifications. The universities that were able to implement digital transformation more thoroughly are usually the ones showing strategic consistency, internal collaboration, and the sustained investment in human and technological resources. However, at the same time, numerous institutions confront financial constraints, weak infrastructure, and faculty members’ varying levels of digital preparedness. To the problems mentioned above, this research offers a Digital University Model which sees the university as a changing ecosystem that merges institutional, technological, pedagogical, and cultural processes into one structure of ongoing innovation. This study continues the discussions on digital transformation in higher education in a clear and accessible manner. The authors explain how digitalization influences the development of universities and colleges, offering valuable guidance for institutional leaders and decision makers. In addition, this article presents concrete and practical recommendations that can support educational institutions in advancing their digital maturity.

This study explores the evolving role of digital technologies and gamification in inclusive education for children with special needs, particularly those with intellectual disabilities. The purpose of the research is to identify key trends, influential contributors, and thematic priorities through a bibliometric and thematic analysis. A total of 111 publications from Google Scholar, Crossref, and Scopus (2013–2024) were examined using VOSviewer and SciMAT software to analyze keyword co-occurrences, publication dynamics, and citation patterns. The findings reveal a sharp increase in relevant research after 2018, with the United States, United Kingdom, and Spain leading in output and citations. Dominant themes include gamification, digital tools, motivation, and cognitive development. The study concludes that the integration of gamification significantly enhances learner engagement and educational outcomes in inclusive settings. These results highlight the need for continued development of adaptive digital learning tools and provide practical guidance for educators, policymakers, and developers working to support inclusive educational practices.

Digital transformation in higher education represents a comprehensive strategic process that transcends technological modernization and embraces institutional, managerial, and pedagogical innovations. This paper explores the evolution of digital transformation in Kazakhstan – from informatization and digitalization to a fully integrated transformation – based on a systematic analysis of 44 academic publications. The study proposes a structural model of university digital transformation, integrating three key dimensions: strategic management and institutional processes, technological ecosystems and pedagogical innovations, and the development of human capital. The findings demonstrate that digital transformation serves as a crucial framework for bridging the digital divide, enhancing institutional efficiency, and ensuring the sustainable development of higher education. Moreover, the proposed model contributes to the alignment of national digital policies with university strategies, reinforcing competitiveness and adaptability in the global digital environment. The study provides theoretical and practical insights for universities navigating digital transition toward sustainable growth.

Мақалада дуальды білім беру жүйесінің не екені, қай елдерде жұмыс істеп жатқаны және Қазақстанда дуальды оқыту қай уақытта басталғаны және қазіргі даму деңгейі, негізгі қағидаттары, атап айтқанда теориялық және практикалық оқытудың интеграциясы, дуальды оқыту барысында цифрлық білім беру жүйенің мүмкіндіктері, жұмыс берушілердің білім беру үдерісіне, оқу бағдарламаларын жасау барысына қатысуы және дуальды оқытудың түрлері, яғни мансаптық интеграцияланған дуальды оқытуды қолдану барысында E-dual.kz моделі қарастырылып, талданады. Дуальды білім беру жүйесін талдау үшін Prisma әдістеріне негізделген 2015-2024 жылдар аралығын қамтитын жарияланымдарға жүйелі шолу жасалды. Жүргізілген зерттеулер негізінде шетелдік дуальды білім беру жүйесімен Қазақстандағы дуальды білім беру жүйесін салыстыра отырып, біршама артықшылықтары мен кемшіліктерін анықтадық. Сондай-ақ дуальды білім беру жүйесін енгізу және жүзеге асыруға байланысты мәселелері қарастырылды, яғни білім беру ұйымдары мен кәсіпорындар арасындағы өзара байланысты орнату қажеттілігі. Зерттеу нәтижелері білім беруді цифрландыру жағдайында дуальды оқытудың мүмкіндіктері бар екенін, сонымен қатар тәжірибе барысында қолдануын одан әрі зерттеу қажеттігін атап көрсетеді. Кілтті сөздер: дуальды білім беру, цифрлық білім беру, оқу ортасы, білім беру бағдарламалары, E-dual моделі.

Мақалада техникалық және кәсіптік білім беру жүйесінде (ТжКББ) дуальды оқытуды жетілдіру құралы ретінде толықтырылған шындық (AR) технологияларын қолданудың халықаралық тәжірибесі және оның Қазақстан жағдайында бейімделу мүмкіндіктері қарастырылған. 2020–2025 жылдар аралығындағы ғылыми публикациялар, халықаралық жобалар мен тәжірибе зерттеулер негізінде AR-технологияларының тиімділігі, педагогикалық әлеуеті, симуляциялық оқытудың артықшылықтары және өндірістік дағдыларды қалыптастырудағы рөлі жүйелі талданды. Жұмыс PRISMA әдіснамасы бойынша орындалған жүйелі шолу мен салыстырмалы талдау әдістеріне сүйенеді. Зерттеу нәтижелері AR технологиялары дуальды оқытуды визуалды, интерактивті және қауіпсіз тәжірибеге бағытталған форматта ұйымдастыруға мүмкіндік беретінін, білім алушылардың кәсіби мотивациясын арттырып, тәжірибелік дағдыларды меңгеру тиімділігін едәуір күшейтетінін көрсетті. Германия, Түркия, Эстония, Қытай, АҚШ сияқты елдердің тәжірибесі AR-дың өндірістік процестерді модельдеуде, еңбек қауіпсіздігін оқытуда және күрделі кәсіби тапсырмаларды симуляциялауда жоғары нәтижелер беретінін дәлелдейді. Қазақстанда мұндай технологияларды енгізуге институционалдық алғышарттар бар болғанымен, инфрақұрылым, педагогтердің цифрлық құзыреттілігі және кәсіпорындармен өзара ықпалдастық деңгейінде шектеулер байқалады. Зерттеу барысында Қазақстандағы дуальды оқытуда AR-технологияларын интеграциялауға арналған педагогикалық және технологиялық модель ұсынылды. Модель мотивациялық, мазмұндық және ақпараттық-технологиялық компоненттерді қамтиды және заманауи цифрлық құралдар арқылы кәсіби құзыреттерді дамытуға бағытталған. Жалпы қорытынды AR-технологиялары дуальды оқытуды жаңғыртудың стратегиялық бағыты болып табылатынын, адами капиталдың сапасын арттыруға ықпал ететінін және Қазақстандағы ТжКББ жүйесін инновациялық деңгейге көтеруге мүмкіндік беретінін көрсетеді.