Bu araştırma, farklı değişkenlere göre sporcuların zihinsel antrenman beceri profillerinin incelenmesi amacıyla tarama modeline dayalı olarak yapıldı. Çalışmaya 417 sporcu (Yaş Ort.= 20.62±1.97) gönüllü olarak katıldı. Katılımcılara, Kişisel Bilgi Formu ve Sporda Zihinsel Antrenman Envanteri (SZAE) uygulandı. Verilerin analizi için SPSS 25.00 paket programı kullanıldı. Veriler, betimsel istatistikler, Bağımsız Gruplar için T-testi ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon ile analiz edildi. Elde edilen bulgularda, kişiler arası becerilerde kadın sporcuların erkek sporculardan ve takım sporcuların bireysel sporculardan daha yüksek olduğu; zihinsel temel becerileri alt boyutunda ise bireysel sporcuların takım sporculardan ortalama puanlarının yüksek olduğu ve milli olan sporcuların zihinde canlandırma becerilerinin milli olmayan sporculardan daha yüksek olduğu bulundu (p<0.05). Spor yaşı ile zihinsel temel beceri, zihinsel performans becerileri ve zihinsel canlandırma becerileri arasında düşük düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edildi (p<0.05). Sonuç olarak, bu ç.alışmaya katılan sporcuların zihinsel antrenman beceri profillerinin cinsiyet, spor branşı ve milli olma durumlarına göre farklılaştığı belirlendi. This study was carried out based on the scanning model in order to examine the mental training skill profiles of athletes according to different variables. 417 athletes (Mean age = 20.62 ± 1.97) participated in the study voluntarily. Personal Information Form and Mental Training Inventory in Sports were applied to the participants. SPSS 25.00 package program was used for data analysis. Data were analyzed with descriptive statistics, T-test for Independent Groups and Pearson Product Moments Correlation. In the findings obtained, in terms of interpersonal skills, female athletes are ahead of male athletes and team athletes than individual athletes; in view of the basic mental skills sub-dimension, it was found that the average scores of individual athletes were higher than team athletes, and the mental visualization skills of national athletes were higher than non-national athletes (p<0.05). A low level positive and significant relationship was found out between sports age and basic mental skill, mental performance skills and mental visualization skills (p<0.05). As a result, it was determined that the mental training skill profiles of the athletes participating in this study differed according to their gender, sports branch and nationality.

Bu araştırmada öğretmenlerin uzaktan eğitimie yönelik tutumlarını güvenilir ve geçerli biçimde ölçebilecek bir ölçek geliştirilmek amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 1 hizmet yılları 3 ile 43 yıl arasında değişen 186 erkek 159 kadın olmak üzere toplamda 345 kişi oluştururken çalışma gurubu 2, hizmet yılları 3 ile 43 yıl arasında değişen 72 erkek 67 kadın olmak üzere toplamda 139 kişi oluşturmaktadır. Ölçme aracı sistematik bir yaklaşım takip edilerek geliştirilmiştir. 1. çalışma grubu üzerinde (AFA) açımlayıcı faktör analizi, 2. Çalışma grubu üzerinde ise (DFA) doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açımlayıcı analiz sonucunda (AFA), ölçeğin 20 madde ve 3 alt boyuttan oluştuğu belirlenmiştir. Bu boyutlar literatür doğrultusunda Faktör1=Bilişsel, Faktör 2=Duyuşsal ve Faktör 3= Davranışsal olarak adlandırılmıştır. AFA sonrasında (DFA) Doğrulayıcı Faktör Analizi yapılmış ve ölçek yapısının uyum indekslerine göre kabul edilebilir aralıkta olduğu görülmüştür. UETÖ’nün bütünü için Cronbach alfa güvenirlik katsayısı (α) .94 iken alt boyutlarda (α) katsayısı .84 ile .93 arasında değişmektedir. Bulgular sonucunda uzaktan eğitime karşı tutum ölçeğinin geçerli ve güvenilir şekilde ölçen bir ölçme aracı olduğu tespit edilmiştir.

The present study aims to examine the impact of badminton training programs on the attention and motor skills performance of students with specific learning disabilities (SLDs). The study was carried out with students at a public middle school. The study group consisted of a total of 44 volunteer students with SLD, with 22 participants in the experimental group (mean age 12.41 ± 0.90) and 22 participants in the control group (mean age 11.64 ± 0.49). Over a 12-week period, the experimental group regularly participated in two hours of badminton training per week in addition to their daily activities. Meanwhile, the control group was not included in any additional physical activity program and maintained their daily routines. Prior to the start of the study, information regarding the participants was recorded using a personal information form. The Bourdon Attention Test, Togu Balance Test, and Sit-and-Reach Flexibility Test were administered to the participants prior to the study and following the badminton training. To isolate the impact of differences in pre-test scores between the groups on the post-test, an Analysis of Covariance (ANCOVA) for Repeated Measures was conducted. Following the 12-week badminton training program, a statistically significant difference was observed in terms of the pre- and post-test results for balance and attention performance in the experimental group (p < 0.05), while no statistically significant difference was found in terms of the pre- and post-test results for flexibility performance (p > 0.05). In the control group, no statistically significant differences were identified in the pre- and post-test results for any of the parameters (p > 0.05). It can be concluded that the 12-week badminton training program is an effective method for improving static balance and selective attention skills in students with SLD. However, it is thought that more long-term or specific exercise content may be needed to achieve changes in flexibility.

This study aimed to examine the relationship between injury-related fears and injury prevention awareness among student athletes, with a focus on selected demographic variables. The research was conducted with students enrolled in the Faculty of Sport Sciences. Data were analyzed in relation to gender, injury history, age, income level, and academic department in order to identify differences in both injury-related anxiety and awareness of preventive strategies. The findings showed no significant differences between male and female students. Athletes with previous injuries reported higher levels of both injury prevention awareness and injury-related fear. Younger participants (18–23 years) exhibited greater anxiety regarding being perceived as weak, disappointing significant others, and losing social support compared to students aged 24 and above. In addition, middle- and high-income groups demonstrated higher awareness of injury prevention and health management. Finally, students in sport and coaching programs reported higher fear scores related to being perceived as weak compared to those in sport management and recreation. These results underscore the need to provide student athletes with targeted education on pre- and post-injury processes, strengthen social and psychosocial support mechanisms, and ensure access to health services. Developing sport-specific prevention programs and employing longitudinal research designs are recommended for future studies.

Yüzme, su ortamında gerçekleştirilen, bireysel performansın öne çıktığı ve yüksek düzeyde fiziksel ve bilişsel yeterlilik gerektiren bir spor dalı olarak tanımlanmaktadır. Sporcular, kısa süreli ancak yoğun müsabaka koşullarında fiziksel kapasitelerinin yanı sıra duygusal ve bilişsel süreçlerini etkin biçimde kullanmak durumundadır. Duygusal düzenleme, bireyin duygularını ortaya çıkış zamanı, yoğunluğu ve ifade biçimi açısından yönetebilme sürecini kapsamaktadır. Yüzme sporcuları, antrenman ve müsabaka sırasında ortaya çıkan duygusal tepkilerini işlevsel biçimde yönlendirmek için bilişsel ve davranışsal stratejiler kullanmaktadır. Bilişsel yeniden değerlendirme, dikkat yönlendirme ve bilişsel esneklik gibi stratejiler, performansın sürekliliği ve tutarlılığını destekleyen temel süreçler olarak öne çıkmaktadır. Duygusal düzenleme ile performans arasındaki ilişki, sporcunun motivasyonu, öz-yeterlik algısı, kaygı düzeyi ve dikkat kapasitesi gibi psikolojik faktörlerden etkilenmektedir. Sporcuların duygusal deneyimlerini etkin biçimde yönetebilmeleri, performans çıktılarının istikrarını ve kalitesini artırmaktadır. Bu bağlamda, duygusal düzenleme becerilerinin geliştirilmesi, yüzme sporunda başarı ve psikolojik dayanıklılık açısından kritik bir öneme sahiptir.

The aim of this study is to develop a measurement tool that can reliably and validly measure adolescent individuals’ attitudes toward healthy eating. The study group consisted of 1,006 individuals, including 495 males and 511 females, aged between 11 and 17 years. In this study, an exploratory sequential design was applied. A semi-structured interview form was used to create the item pool, and compositions were written. The “Davis Technique” was employed to assess the content validity of the items. For data analysis, SPSS 25.0 was used for EFA and reliability analysis, and Lisrel 8.7 was utilized for CFA. Based on the result of EFA, a structure consisting of 4 factors and 18 items was formed. The total variance explained is 59.05. According to CFA analysis, factor loadings range from .43 to .81, and X2/df = 1.65, RMSEA = .040 were found. Furthermore, the NFI, NNFI, PNFI, CFI, IFI, GFI, AGFI, PGFI, and RFI fit indices were found to be excellent and within the good range. In the analysis of the lower and upper groups of the scale (27%), statistically significant differences were observed in all items (p < .01). To test the reliability of the scale, Cronbach’s Alpha, Spearman-Brown (Split-half), and Guttman Lambda-6 coefficients were examined. The scale sub-dimension correlations ranged from .526 to .129. In conclusion, the developed scale demonstrates that it can validly and reliably measure adolescents’ attitudes toward healthy eating.