Objective: To evaluate the quality of ChatGPT-generated responses to commonly asked questions during pregnancy, based on expert assessments using predefined criteria: accuracy, completeness, and safety. Methods: A total of 20 board-certified obstetricians evaluated 15 ChatGPT-generated responses to frequently encountered pregnancy-related questions. Each response was assessed using a 5-point Likert scale across three domains. Statistical comparisons were conducted to evaluate differences among criteria and question categories. Results: ChatGPT received an overall mean score of 4.1 across all criteria. Accuracy was the highest-rated criterion (mean 4.27 ± 0.31), followed by completeness (3.85 ± 0.30) and safety (3.78 ± 0.36) (P = 0.019). Responses to general knowledge questions scored significantly higher than those related to symptoms or follow-up guidance (P = 0.041). The most favorably rated response pertained to sleep positions during pregnancy (mean 4.5), while painkiller safety scored the lowest (mean 3.5). Conclusion: ChatGPT demonstrates strong potential in delivering accurate and comprehensible pregnancy-related information. However, its limitations in clinical safety and completeness—particularly in symptom-related topics—suggest that it should be used as an adjunct to, not a replacement for, professional medical guidance. Further validation across diverse clinical scenarios and standardized evaluation tools is necessary to ensure safe integration into patient education.

Gestational diabetes mellitus (GDM) is associated with substantial maternal and neonatal morbidity. Early identification of women at risk remains a clinica

Amaç: Bu çalışma, benign nedenlerle histerektomi uygulanan hastalarda tesadüfi olarak tanı alan en-dometrium kanserli olguların klinik özelliklerini ve tedavi yöntemlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Materyal ve Metod: Bu retrospektif çalışmada, 15 Ekim 2023 – 15 Ekim 2024 tarihleri arasında benign endikasyonlarla histerektomi sonrası tesadüfen endometrium kanseri tanısı alarak jinekolojik onkoloji kliniğimize yönlendirilen hastaların verileri incelenmiştir. Klinik, patolojik ve cerrahi veriler hastane kayıtlarından elde edilmiş; tanımlayıcı istatistikler ile karşılaştırmalı analizler SPSS 29 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya toplam 57 hasta dâhil edildi. Ortalama yaş 53,9 ± 8,2 yıl olup, hastaların %57,9’u postmenopozal dönemdeydi. En sık rastlanan histolojik alt tip %94,7 oranıyla endometrioid tip idi ve olguların %86,0’ında yüzeyel myometriyal invazyon mevcuttu. Preoperatif endometrial örnekleme hastaların %28,1’inde yapılmamıştı. Hastaların %28,1’ine tamamlayıcı cerrahi müdahale planlanırken, %71,9’u konservatif olarak yakın takip ile yönetildi. Patoloji blok revizyonu, jinekolojik onkoloji alanın-da deneyimi olmayan merkezlerde değerlendirilen 15 hastada, tanısal doğruluğu sağlamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Uzman patoloji incelemesi sonucunda bu hastaların 8’inde (%53,3) tanıda değişiklik saptanmıştır. Grade 2–3 tümörlerde derin invazyon, lenvovasküler alan invazyonu ve cerrahi gereksini-mi anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,05). Sonuç: Tesadüfen tanı konulan endometrium kanseri olgularında multidisipliner ve risk temelli bir yaklaşım gereklidir. Bu çalışma, özellikle jinekolojik onkoloji deneyimi olmayan merkezlerde raporlanan olgular için yapılan patoloji blok revizyonunun, tedavi kararlarını yönlendirmede önemli katkı sağladığı-nı göstermektedir. Düşük riskli hastalarda konservatif takip güvenli bir seçenek olabilirken, yüksek riskli olgularda zamanında tamamlayıcı cerrahi ve adjuvan tedavi uygulamaları hayati önemdedir.

Hydatidiform moles are the most common type of gestational trophoblastic neoplasia. Hyperproliferative vesicular trophoblasts and imperfect fetal development are abnormal pregnancies, and recurrent hydatidiform moles are rare. Mutations in NLRP7 are responsible for recurrent hydatidiform mole. Genetic heterogeneity has been demonstrated in patients with the NLRP7 mutation. This study presents our case with gravida 11, parity 0, histopathologically diagnosed with six hydatidiform moles and five missed abortion histories at age 35. Karyotype analyses of the unrelated couple were normal. A genetic examination revealed a novel mutation of the NLRP7 gene in the patient, his brother, and his parents. Detecting a new NLRP7 mutation in recurrent hydatidiform moles cases provides further evidence for the predetermined role of NLRP7 mutations in the pathophysiology of recurrent moles hydatidiform. Based on our findings, we hope to contribute to the literature by expanding the spectrum of recurrent pregnancy loss associated with NLRP7 mutations in patients.