Puszcza Białowieska uważana jest za jeden z najcenniejszych kompleksów leśnych w Europie, a tymczasem opublikowane informacje o jej pokrywie glebowej pochodzą z lat 60-tych i to wyłącznie z obszaru Parku Narodowego. Celem artykułu jest analiza właściwości i zróżnicowania gleb rdzawych na podstawie wyników prac siedliskowych przeprowadzonych w nadleśnictwach Białowieża, Hajnówka i Browsk, tworzących Leśny Kompleks Promocyjny Puszcza Białowieska otaczający Białowieski Park Narodowy. Dominacja piaszczystych utworów macierzystych (zlodowacenia Warty) sprzyja powszechnemu występowaniu gleb rdzawych, zajmujących ok. 39% powierzchni. Przestrzenna różnorodność tych utworów (piaski zwałowe, wodnolodowcowe, eoliczne i wydmowe, piaski pokrywowe na glinach i in.), a także częsta obecność przewarstwień oraz podłoży drobno- i gruboziarnistych, sprzyjają wykształceniu gleb rdzawych we wszystkich podtypach (brunatnych, właściwych i bielicowych). Choć gleby rdzawe badanego obszaru odznaczają się silnym zakwaszeniem profilu, niską zawartością kationów wymiennych i niskim wysyceniem kationami, właściwości te wyraźnie różnicują się pomiędzy podtypami, skutkując najwyższą troficznością gleb rdzawych brunatnych i najniższą – rdzawych bielicowych. Na zróżnicowanie właściwości fizykochemicznych w profilach oraz pomiędzy podtypami gleb rdzawych oddziałuje nie tylko rodzaj utworu macierzystego (wpływ na uziarnienie i suma kationów), ale też – bezpośrednio lub pośrednio - porastająca roślinność/drzewostan (wpływ na zawartość węgla organicznego i azotu, kwasowość hydrolityczną, pH, wysycenia kationami zasadowymi). Oznacza to, że skład gatunkowy lasu, lub szerzej, gospodarka leśna może znacząco wpływać na kierunek i intensywność transformacji gleb. Zróżnicowaniu troficznemu podtypów gleb rdzawych odpowiada zróżnicowanie dominujących na tych podtypach kategorii żyzności siedlisk: lasu/lasu mieszanego na glebach rdzawych brunatnych, lasu mieszanego na rdzawych właściwych oraz boru mieszanego na glebach rdzawych bielicowych. Podtypy gleb rdzawych wyróżnione według Klasyfikacji gleb leśnych Polski korelują z ich analogami w Systematyce gleb Polski (wydanie 6), tj. glebom rdzawym brunatnym, właściwym i bielicowym odpowiadają odpowiednio gleby rdzawo-brunatne, rdzawe typowe i rdzawe zbielicowane. Zastosowanie Systematyki umożliwiłoby jednoznaczną klasyfikację gleb o cechach przejściowych (np. gleb rdzawo-brunatnych zbielicowanych) oraz podniosło rangę klasyfikacyjną niektórych gleb z oglejeniem gruntowym, węglanami oraz gleb porolnych.