This paper investigates the effects of digital production and information technologies on the development of logistic systems of different kinds: megalogistic, macrologistic, and micrologistic. The notions of a logistic system and types of logistic systems imply that logistics is considered in its broad sense as a modern methodology for managing all types of flows that appear in the process of socioeconomic activities of society and business: material, information, energy, financial and labor flows. The methodology discussed in this paper gives the answer to the question of what impact digital production and information technologies have on the development of various types of logistic systems. The methodology includes building a mathematical model in which the endogenous variables of the model reflect the resulting variables of the logistic system, while the exogenous variables reflect digital production and information technologies. The mathematical model is a system of interdependent dynamic econometric equations. Each equation is an autoregressive distributed lags model. In the model, the current values of an endogenous variable depend on their previous values, as well as on the current and previous values of other endogenous and exogenous variables. The novelty of the research is in the developed methodology for a comprehensive assessment of the impact made by digitalization on a totality of the interrelated and interdependent resulting indicators of the logistic system. A comprehensive assessment of the impact made by digitalization on a totality of interrelated and interdependent indicators of the logistic system is understood as a change in the indicators of the logistic system due to the effect of digitalization. The proposed methodology for a comprehensive assessment was empirically tested for Salesforce company.

W 2022 roku mija 29 lat od głośnej dyskusji na temat statusu prawa gospodarczego (przede wszystkim publicznego prawa gospodarczego) jako nowej gałęzi prawa. Debata ta znalazła swoje miejsce w numerze 1 „Ruchu Prawniczego, Ekonomicznego i Socjologicznego” z 1993 roku. W niniejszej pracy autor podejmuje się próby odpowiedzi na pytanie, czy prawo energetyczne ist-nieje jako wyodrębniona dziedzina oraz gałąź prawa. Wydaje się przy tym, że dyskusja sprzed lat dotycząca publicznego prawa gospodarczego ma pełne zastosowanie do aktualnego zagadnienia samodzielności prawa energetycznego jako gałęzi prawa i dziedziny badawczej. Analiza przedmiotu regulacji prawa energetycznego, szczególnych podmiotów — adresatów tej regulacji prawnej, metody regulacji oraz szczególnych jej celów (aksjologia regulacji) prowadzi do wniosku, że postawiona teza jest prawdziwa. W pracy zostały przedstawione ponadto geneza i rozwój prawa energetycznego, począwszy od XIX wieku. Autor dokonuje również przeglądu świa-towych podręczników z przedmiotowego obszaru, których liczba jest znacząca (zasadniczo są to pozycje anglojęzyczne). Wszystkie przytoczone analizy oraz argumenty przemawiają za wnioskiem o uznanie prawa energetycznego nie tylko za nową dziedzinę badawczą i dydaktyczną, ale także za nową gałąź prawa. Opracowanie podzielono na dwie części. W części pierwszej prezentowane są argumenty świadczące o odrębności prawa energetycznego, odwołujące się do zagadnień fundamentalnych z tej perspektywy, to jest do przedmiotu regulacji prawa energetycznego, podmiotów regulacji oraz specyfiki metody tej regulacji. Natomiast w części drugiej przedstawione zostają dalsze argumenty popierające kluczową, przedmiotową tezę w zakresie odrębności prawa energetycznego.

W 2023 roku minie 30 lat od głośnej dyskusji na temat statusu prawa gospodarczego (przede wszystkim publicznego prawa gospodarczego) jako nowej gałęzi prawa. Dyskusja ta odbyła się na łamach numeru 1 „Ruchu Prawniczego, Ekonomicznego i Socjologicznego” z 1993 roku. W niniejszym artykule autor podejmuje się próby odpowiedzi na pytanie, czy prawo energetyczne istnieje jako wyodrębniona dziedzina oraz gałąź prawa. Wydaje się bowiem, że dyskusja sprzed lat, dotycząca publicznego prawa gospodarczego, ma pełne zastosowanie do aktualnego zagadnienia samodzielności prawa energetycznego jako gałęzi prawa i dziedziny badawczej. Analiza przedmiotu regulacji prawa energetycznego, szczególnych podmiotów — adresatów tej regulacji prawnej, metody regulacji oraz jej konkretnych celów (aksjologia regulacji) prowadzi do wniosku, że postawiona teza jest prawdziwa. W pracy przedstawiona została ponadto geneza i rozwój prawa energetycznego, począwszy od XIX wieku. Autor dokonuje też przeglądu światowych podręczników z przedmiotowego obszaru, których liczba jest znacząca (zasadniczo są to pozycje anglojęzyczne). Zaprezentowane zostają tu szczególne cele (w tym wartości) prawa energetycznego, środki prawne (instrumenty) regulacji oraz analiza historyczna genezy i początkowego rozwoju prawa energetycznego. Zamieszczone na końcu artykułu wnioski obejmują całość rozważań zawartych w częściach 1 i 2 opracowania. Wszystkie przytoczone analizy oraz argumenty przemawiają za wnioskiem o uznanie prawa energetycznego nie tylko za nową dziedzinę badawczą i dydaktyczną, lecz także za nową gałąź prawa.

Trzyjęzyczne opracowanie stanowiące istoty wkład w rozwój publicznego prawa gospodarczego, jak i prawa w ogólności. Autor dokonuje analizy regulacji prawnej sektora energetycznego (regulacji sektorowej dla sektora energetycznego) Ukrainy poprzez odniesienie jej do regulacji sektora energetycznego Unii Europejskiej oraz sformułowanie wniosków w zakresie zbliżenia tych systemów do siebie. Stosując współczesne rozumienie pojęcia regulacji sektorowej, w toku badań ustalone zostały cele (wartości) oraz prawne środki (instrumenty) interwencji państwa zawarte w regulacjach prawnych UE i Ukrainy. Cztery podstawowe cele regulacji sektora energetycznego stanowiły koncepcję wyjściową badań i są nimi: realizowanie i wspieranie szeroko rozumianych zasad ekonomii; szeroko rozumiana ochrona interesów konsumentów (odbiorców w gospodarstwach domowych, w tym odbiorców wrażliwych) i ich dobrobytu socjalnego (cele społeczne regulacji); zagwarantowanie bezpieczeństwa energetycznego; i gwarancje ochrony środowiska naturalnego i klimatu (cele proekologiczne). W pracy sformułowano tezę, zgodnie z którą regulacja jest konstrukcją funkcjonalną, dynamiczną, zmienną w czasie i podlegającą ewolucji (modernizacji), a na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że obecnie obowiązująca unijna regulacja sektora energii elektrycznej i gazu ziemnego uznaje wszystkie istotne cele określone jako cele regulacyjne. Z kolei analiza obowiązującej na Ukrainie regulacji sektorów elektroenergetycznego i gazu ziemnego prowadzi do wniosku, że wprowadzone i prawnie zagwarantowane zostały kluczowe istotne prawne środki (instrumenty) realizacji wszystkich istotnych celów regulacyjnych. Odrębnym zagadnieniem pozostaje problematyka praktyki stosowania oraz realizacji analizowanych aktów prawnych Ukrainy.

This article considers current European Union and Ukraine’s wholesale natural gas market in light of regulatory measures that had been enacted and/or implemented with respect to its organization and functioning. The analysis points to three major goals EU’s energy sector regulation is geared to achieve: 1) economic (i.e. procompetitive support); 2) energy security; and 3) social goals. As such, the EU wholesale energy market can be regarded as a regulatory instrument. Ukraine assumed the obligation to implement EU legislation in the field of energy sector regulation (Energy Community acquis communautaire): Act of Ukraine No. 329-VIII of 9 April 2015 on natural gas market implements fundamental principles of the third energy package in the area of organization and functioning of the wholesale natural gas market. However, for Ukraine’s wholesale energy market to assume characteristics of a regulatory instrument akin to the EU market, further implementation of EU regulation 1227/2011 (REMIT) and, to some extent, implementation of the fourth energy package is needed. Part 2 assesses current efforts and discusses regulatory requirements that Ukraine faces if it wants to successfully incorporate EU gas market principles within its natural gas market. This article considers current European Union and Ukraine’s wholesale natural gas market in light of regulatory measures that had been enacted and/or implemented with respect to its organization and functioning. The analysis points to three major goals EU’s energy sector regulation is geared to achieve: 1) economic (i.e. procompetitive support); 2) energy security; and 3) social goals. As such, the EU wholesale energy market can be regarded as a regulatory instrument. Ukraine assumed the obligation to implement EU legislation in the field of energy sector regulation (Energy Community acquis communautaire): Act of Ukraine No. 329-VIII of 9 April 2015 on natural gas market implements fundamental principles of the third energy package in the area of organization and functioning of the wholesale natural gas market. However, for Ukraine’s wholesale energy market to assume characteristics of a regulatory instrument akin to the EU market, further implementation of EU regulation 1227/2011 (REMIT) and, to some extent, implementation of the fourth energy package is needed. Part 2 assesses current efforts and discusses regulatory requirements that Ukraine faces if it wants to successfully incorporate EU gas market principles within its natural gas market.

The authors analyse the changes made to Poland's Renewable Energy Sources Act regarding the support system for biomethane, in relation to the implementation of the RED II Directive and the EU hydrogen and gas decarbonisation package. In the first part of the study, they describe the basis of pro-environmental, sector-specific regulation, particularly in the gas industry, and the potential for using biomethane to decarbonise this sector. They then analyse changes in European policy and legislation relating to biomethane, as set out in the Polish National Energy and Climate Plan. The final section of the paper focuses on the key instrument for supporting biomethane in Poland: the sale of biomethane at a fixed purchase price. In this regard, they analyse the legal framework for this instrument, the procedure for obtaining support, the level of the fixed purchase price, the support period, and the rules for settling accounts with the entity paying the state aid.