This study examines the modernization of the 61-4179 TVZ passenger coach for transporting light automobiles up to 3 tons, addressing the efficiency of multifunctional rail use. The objective was to assess how additional mass–dimensional loading influences strength, load distribution, and the dynamic stability of the vehicle–track system. Finite element simulations in ANSYS Workbench 2021 R2 determined stress distribution, deformations, and safety margins, while multibody dynamics modeling in Universal Mechanism evaluated wheel–rail contact forces, carbody accelerations, and stability coefficients. Field tests on curves with radii of 350 m and 300 m at 60 km/h validated the models. Carbody accelerations were 0.65–0.68 m/s², below the 0.7 m/s² regulatory limit; wheelset attack angles remained under 0.01 rad; and derailment safety coefficients were 1.6–1.8, all meeting international standards. Uniform load distribution maintained stability and suppressed oscillations. However, critical scenarios (wheel wear, extreme flange clearance, higher speeds) produced parameters approaching threshold values. To mitigate risks, clearance adjustment per δ₀ standards, a 1:20 guard-rail inclination, and optimized crossing profiles are proposed. These measures reduced lateral dynamic forces by 12–15% and raised the strength coefficient by 1.2–1.3. The results confirm technical feasibility, operational safety, and extended service life, supporting sustainable multimodal transport development.

The purpose of this study is to extend the service life of liquid-layer furnaces through experimental evaluation of their performance. Instead of using conventional large and small aggregates, this research investigates the use of secondary refractory materials to reduce the cost of the concrete mixture. To address this problem, it was proposed to replace the traditional method of lining the furnace floor with SHB-brand fireclay bricks by a monolithic concrete structure. Considering the operational characteristics of the furnace - high temperatures up to 1000 °C and an aggressive environment producing SO₃ gaseous sulfur -sodium-infused liquid glass concrete was selected as the base. Instead of cement, liquid glass with low thermal conductivity, including amorphous-phase materials and glass-layered composite viscous substances, is recommended. A novel aspect of this research is the integration of machine learning techniques with experimental data to predict the thermal performance of concrete under high-temperature conditions. Furthermore, the study introduces the use of secondary refractory materials as a cost-effective aggregate alternative, offering a unique combination of sustainability and performance in industrial furnace applications.

This paper investigates the thermal performance and early-age strength development of concrete cured using embedded electric heating wires (SHWPI – steel heating wire with polyethylene insulation) under winter conditions. A full-scale monolithic reinforced concrete slab was divided into four thermal zones for real-time monitoring using temperature sensors and ultrasonic testing over a 72-hour period. Experimental results were compared with thermal simulations conducted using the ELCUT software (WinConcrete module). The central zone reached a peak temperature of 35.6°C and achieved over 60% of the design strength within 48 hours, while edge zones attained only 52–56%. Actual temperature values were on average 12% lower than predicted, and strength deviations ranged from 8% to 13%. Based on this discrepancy, a correction factor of 0.08–0.13 is proposed to improve strength forecasting accuracy. The study highlights the critical role of temperature uniformity during the curing phase and demonstrates the value of integrating numerical modeling with real-time field monitoring. The findings are particularly relevant for optimizing electric curing strategies in cold climates, especially in regions with severe winters such as East Kazakhstan.

This study examined the physical-mechanical properties of steel fiber reinforced concrete with different fiber orientations and vibration times. The concrete mixtures contained crushed stone, sand, Portland cement, Rheobuild 181A plasticizer, and 5 cm steel fibers with 2% reinforcement. Using steel fibers from worn ropes from Innotech LLP (Almaty, Kazakhstan) increased the average strength of concrete and improved its ductility, allowing for plastic failure instead of brittle failure. Joint mixing of steel fiber-reinforced concrete with randomly oriented fibers made from used cables increased the mean value of flexural strength. The concrete mixtures with a vibration time of 9 seconds showed the highest flexural strength, which was 2.1 times higher than that of concrete samples without fiber. These findings demonstrate the potential of steel fiber reinforcement to improve the mechanical properties of concrete, especially in applications requiring flexural strength.

The article presents the results of theoretical and, most importantly, experimental studies of some properties of steel-fiber-reinforcedconcrete reinforced with dispersed reinforcement from industrial wastes, namely, ITEX steel wire fiber from SPA INNOTECH from spent steel ropes, a large number of which are used as raw materials for fiber production, has accumulated in the region with the mining industry (East Kazakhstan region). The result of the research was indicators of tensile strength of fiber-reinforced concrete during bending of samples, characteristics of crack resistance, and impact strength indicators of fiber-reinforced concrete reinforced with fiber from industrial waste. Knowing and demonstrating these characteristics will make it possible to more effectively ensure the possibility of selling a new product on the building materials market. This publication has been carried out as part of the sub-project Technology for Manufacturing Fiber from Technogenic Wastes, funded by the Government of the Republic of Kazakhstan and the World Bank, Project for Stimulating Productive Innovations.

Су, жылу сорғыларының құрылғыларын дамытудағы зерттеудің өзекті бағыттарының бірі-өзгермелі спиральды беті бар бұрандалы компрессорлық сорғыларды қолдану. Атап айтқанда, мұндай компрессорларды сыртқы жағдайлардың әсерін болжай отырып, жылу сорғыларында қолдану, оның өнімділігін оңтайландыруға және болжауға мүмкіндік береді. Егер біз басқарудың стандартты аппаратурасына жүгінетін болсақ, басқарудың жеңілдетілген оңтайлы тұжырымдамалары тиімдірек болады. Бұл мақалада, біз осы мәселені қарастырамыз және өзгермелі спиральды беті бар, бұрандалы компрессорлық сорғыларды және шағын өлшемді жылу сорғысы үшін, уақыт бойынша өзгеретін пайдалы әсер коэффициентін, алынған шартқа бейімдеу түрінде анықтаймыз. Біздің шешіміміз, басқару горизонтында өзгеретін сыртқы температура мен жүктеме профиліне байланысты, жылу сорғысының тиімділігінің өзгеруін ескереді. Ұсынылған сорғының конструктивті өзгеруі, бұрандалы компрессорлық сорғылардың спиральды бетін реттеуге, сонымен қатар олардың жұмысын әртүрлі жағдайларға бейімдеуге мүмкіндік береді, бұл тиімділікті арттырады және қуат көзінің тұтынудағы шығынын азайтады. Сонымен бірге, ақылды басқарудың заманауи технологияларын қолдану, қоршаған орта жағдайлары мен бөлменің қажеттіліктерін ескере отырып, нақты уақыт режимінде сорғылардың жұмысын оңтайландыруға мүмкіндік береді. Ұсынылған тәсіл компрессорлық сорғыны сынау стендінде егжей-тегжейлі тексерілді және іске асырылды. Бұл жұмыстың ғылыми-техникалық деңгейі, Д. Серікбаев атындағы ШҚТУ-да кез-келген деңгейдегі ғылыми-зерттеу жұмыстарын жүргізу кезінде, әдістер мен әдістемелерді қолдануға негізделген. Бұл жұмысты метрологиялық қамтамасыз ету- Д. Серікбаев атындағы ШҚТУ кафедрасының зертханалық-техникалық базасымен қамтамасыз етіледі. Қарқынды имитациялық талдау, әдістің дәлдігі мен әлеуетін, соның ішінде практикалық іске асыру тұрғысынан көрсете отырып, тестілеуді толықтырады.