Antioxidant capacity, total phenolic content, colour, sugar, volatiles, ascorbic acid and carotenoid (β-carotene and lycopene) contents of differently coloured and shaped tomato cultivars (cvs) grown in the Eastern Mediterranean region, Turkey were determined, along with a sensory evaluation. Tomato cultivars of two different types (cherry and beefsteak) and four different colours (red, yellow, orange and brown) were analysed. All plants were simultaneously grown in the same field and subjected to identical horticultural practices to minimise the effects of environmental conditions and to maximise those related to genotype. The red cherry cultivar had the highest lycopene content, while the orange beefsteak cultivar had the highest β-carotene content. The highest antioxidant capacity, total phenolic content and hardness scores were found in cherry-type tomatoes, except the yellow one. The red cherry cultivar had the highest sugar content. Red and brown cherry cultivars were also significant in terms of their high carotenoid and sugar contents, along with a high antioxidant activity. The brown cherry cultivar had the highest total phenol content. The highest quantities of 2-hexenal, 3-hexen-1-ol, and 6-methyl-5-hepten-2-one were detected in red cultivars. The brown cherry cultivar had the highest sweetness, typical aroma and hardness scores, while the yellow beefsteak cultivars the lowest sweetness typical aroma scores. In terms of sensory parameters, red and brown cultivars scored higher than yellow and orange ones. ********* In press - Online First. Article has been peer reviewed, accepted for publication and published online without pagination. It will receive pagination when the issue will be ready for publishing as a complete number (Volume 47, Issue 3, 2019). The article is searchable and citable by Digital Object Identifier (DOI). DOI link will become active after the article will be included in the complete issue. *********

Araştırma, Çukurova koşullarında farklı su düzeylerinin tatlı sorgumun biyokütle verimine ve yem kalitesine etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada M8-E tatlı sorgum çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Araştırma, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü deneme alanında 2017 yılında 2. ürün koşullarında (Haziran-Ekim), tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada, bitki gelişim dönemleri boyunca farklı sulama suyu düzeyleri (I1, I2, I3, I4) uygulanmıştır. Araştırmada, deneme konularına 479.6 mm ile 227.8 mm arasında sulama suyu uygulanmıştır. Hasat, salkımdaki tanelerin süt-hamur olum arası dönemde yapılmıştır. Biyokütle veriminin saptanmasının yanı sıra hasat edilen bitkiler ile silaj yapılmış olup silaj kalite özellikleri de saptanmıştır. Araştırma sonucunda biyomas (hasıl) veriminin sulama düzeylerine göre 13300 ile 8733 kg arasında değiştiği ve en yüksek verimin I1 ve en düşük verimin ise I4 sulama düzeylerinde saptanmıştır. Ayrıca su düzeylerinin yapılan silajların kalite özelliklerinde nötral deterjan lif (NDF), ham protein (HP) oranı, ham kül (HK), kuru madde tüketimi (KMT) ve nispi yem değeri (NYD) üzerine istatistiki olarak önemli etkide bulunduğu saptanmıştır.

Dallisgrass ( Paspalum dilatatum Poir.) is an economically important and widely cultivated forage crop for livestock feeding in the tropical, subtropical, and warm temperate regions because of good adaptation to unsuitable pasture conditions. In this study, 216 dallisgrass samples were used to develop near infrared reflectance calibrations to estimate five forage quality parameters: dry matter (DM), crude protein (CP), neutral detergent fiber (NDF), acid detergent fiber (ADF) and ash. Second derivative pretreatment was applied for calibration of DM, CP and NDF while a first derivative pretreatment was used for ADF and ash. The coefficients of determination in the internal validation set (r ²) were 0.78 for DM, 0.80 for CP, 0.95 for NDF 0.75 for ADF, and 0.71 for ash. The relative predictive determinant ratios for calibration indicate that the NDF equations were acceptable for quantitative prediction of dallisgrass quality, whereas the DM, CP, ADF, and ash equations were useful for screening purposes. The near infrared prediction models developed in this study can be used for screening in the forage breeding researches to be carried out for five quality parameters in the future.

Bu çalışmanın amacı, yaygın (Vicia sativa L.) ve tüylü fiğ (Vicia villosa L.) ile arpa (Hordeum vulgare) karışım oranlarının belirlenerek yem verimi ve kalitesine etkisini incelemektir. Deneme, Siirt Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme alanında kışlık olarak 2017-18 ve 2018-19 yetiştirme periyodunda iki yıl süreyle yürütülmüştür. Çalışma tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Yaygın fiğ, tüylü fiğ ve arpa bitkileri yalın ve arpa ile dört farklı karışım oranında (80:20, 60:40, 40:60, 20:80) ekilerek yeşil ve kuru ot verimi, asitte çözünmeyen lif (ADF), nötr çözünmeyen lif (NDF), sindirilebilir kuru madde oranı, kuru madde tüketim oranı, nispi yem değeri, ham protein oranı ve ham protein verimi değerleri belirlenmiştir. En yüksek yeşil ve kuru ot verimi yalın arpadan elde edilmiştir. Genel olarak aranın girdiği karışımlarda, arpanın oranı artıkça yeşil ve kuru ot verimi de artmıştır. En yüksek ham protein oranı yalın ekilen baklagillerde, bunların arasında yaygın fiğde belirlenmiştir. Karışımdaki baklagillerin oranının artmasıyla ham protein oranı da artmıştır. Yalın ekilen baklagillerin ADF ve NDF oranı en düşük olmuştur. Karışımdaki baklagilleri oranı düştükçe ADF ve NDF oranının arttığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, yalın ekimlerin verimi yüksek çıksa da ot kalitesinin yüksek olması açısından baklagil karışımına %80 oranında arpanın ilave edilip ekilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Fatty acid binding proteins FABP3 and FABP4 act as intracellular lipid chaperones that influence fatty acid transport and metabolism in mammary tissue, and genetic variation in these genes may affect milk composition. We examined the associations between FABP3 and FABP4 polymorphisms and milk composition and fatty acid profiles in 200 lactating Native Southern Yellow (NSY) cows. DNA from each cow was PCR-amplified and Sanger-sequenced for FABP3 and FABP4; genotypes were tested for their association with milk fatty acid concentrations and standard composition traits using linear models adjusted for relevant covariates. We detected a missense variant in FABP3 (c.3656G > A; p.Val45Met) and an intronic SNP in FABP4 (g.3509T > C). The FABP3 p.Val45Met AA genotype was associated with higher concentrations of butyric, palmitic, oleic, and α-linolenic acids. Cows with the FABP4 TC genotype exhibited elevated levels of myristoleic, γ-linolenic, conjugated linoleic, and arachidic acids, along with increased fat-free dry matter, protein, and lactose. In silico analyses provided mixed evidence for the structural effects of p.Val45Met, molecular docking suggested altered ligand affinity for several fatty acids, and splice site prediction implicated g.3509T > C in possible transcript processing changes. These variants constitute candidate markers for milk fatty acid composition in NSY cattle; replication in independent cohorts and functional validation are recommended to confirm their utility for milk quality improvement.