Bu çalışma, ergenlik dönemindeki öğrencilerin beden eğitimi ve spor derslerine katılımlarının sosyal becerileri üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Tekkurşun ve Cicioğlu (2023) tarafından geliştirilen beden eğitimi dersine katılım motivasyonu ölçeği ile Kocayörük-Yaya (2000) tarafından yüksek lisans tezi kapsamında geliştirilen sosyal beceri ölçeği kullanılmıştır. Araştırma grubu 127 erkek ve 95 kadın olmak üzere toplam 222 öğrenciden oluşmaktadır. İlişkisel tarama yöntemi kullanılarak elde edilen verilerin analizinde Skewness- Kurtosis değeri incelenmiş ve Shapiro Wilks Testi yapılarak verilerin normal dağılım gösterdiği belirlenmiştir. Verilerin yordamasına ilişkin çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Verilerin istatistiksel analizleri için SPSS 26.0 paket programı kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi için p<0,05 değeri kullanılmıştır. Analizler sonucunda, erkek öğrencilerin beden eğitimi dersine katılma puan ortalamalarının, kadın öğrencilerin puan ortalamalarına göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sosyal beceri açısından ise kadın öğrencilerin ortalama puanı erkeklerin puan ortalamalarından daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Beden eğitimi dersine katılım değişkeni değerleri ile sosyal beceri değerleri arasında orta düzeyde, pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu bulgulanmıştır. Sonuç olarak, ergenlik dönemindeki öğrencilerin beden eğitimi derslerine katılımlarının sosyal beceriler üzerinde olumlu bir etki yarattığı gözlemlenmiştir. Ayrıca, erkek öğrencilerin beden eğitimi dersine katılım oranlarının kadın öğrencilere kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu, kadın öğrencilerin ise sosyal beceri düzeylerinin erkeklere göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.

Communication is a fundamental process facilitating the transfer of information, emotions, and thoughts among individuals in the realm of sports. Sports communication encompasses interactions between athletes and coaches, teammates, media, and fans, playing a crucial role across all levels of sports. A conducive communication environment can influence athletes' performance, enhance team cohesion, and emerge as a critical factor in the path to success. In conclusion, sports communication is a critical factor in enhancing performance, strengthening team cohesion, and fostering healthy relationships between athletes and other stakeholders in the sports world. Developing effective communication strategies and implementing them is crucial to supporting the long-term success of both individual athletes and teams. Therefore, sports managers, coaches, and athletes should prioritize communication and strive to excel in this area.

This study aimed to investigate the relationship between high school students’ physical activity level and perceived social support level. Additionally, the study aims to evaluate the impact of certain socio-demographic variables on these two characteristics. The study sample consisted of a total of 553 high school students studying in the Kadirli district of Osmaniye province during the 2022-2023 academic year. This group includes 167 students from the Science High School, 275 students from the Anatolian High School, and 111 students from the Vocational and Technical Anatolian High School. A 'Personal Information Form,' specifically designed for this study, was used to collect data. Additionally, the 'Cognitive Behavioural Physical Activity Questionnaire,' developed by Schembre et al. (2015) and adapted into Turkish by Eskiler et al. (2016a), was used. The revised form of the 'Multidimensional Scale of Perceived Social Support,' developed by Zimet et al. (1988) and adapted into Turkish by Eker et al. (1995a), and revised by Eker et al. (2001), was utilized as a data collection tool. The analysis of the collected data was conducted using the SPSS software package. The research results indicate a low to moderate positive relationship between students' physical activity levels and their perceived social support levels in the sub-dimensions and total scales (p<0.01). Additionally, significant differences were found in some sub-dimensions and total scales between students' physical activity levels and perceived social support levels based on certain demographic variables (p<0.05). These findings are significant for understanding the relationship between physical activity and social support and for evaluating the impact of demographic factors on this relationship.

Bu çalışma, beden eğitimi derslerinde uygulanan öğretim yaklaşımlarının öğrenci motivasyonu ve katılımı üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, mevcut literatürdeki çeşitli öğretim yöntemlerini sistematik bir şekilde analiz ederken, bu yöntemlerin öğrenci motivasyonunu nasıl etkilediğine dair yapılan araştırmaları derlemekte ve karşılaştırmaktadır. Literatür taraması, yenilikçi öğretim yaklaşımlarının, öğrencilerin derse olan ilgisini artırdığı ve aktif katılımı teşvik ettiği sonucunu ortaya koymaktadır. Araştırma, beden eğitimi derslerinin pedagojik kalitesini iyileştirmek ve öğrenci katılımını artırmak için önemli ipuçları sunmayı hedeflemektedir. Elde edilen bulgular, öğrenci merkezli ve problem çözme odaklı yöntemlerin, öğrencilerin motivasyonunu artırarak aktif katılımlarını teşvik ettiğini göstermektedir. Beden eğitimi derslerinde kullanılan öğretim yaklaşımları, öğrenci motivasyonu ve katılımı üzerinde doğrudan etkilidir. Öğrenci merkezli ve problem çözme odaklı yöntemler, öğrencilerin aktif katılımını artırarak, ilgi düzeylerini ve akademik başarılarını olumlu yönde etkilemektedir. Bu bulgular, etkili öğretim stratejilerinin benimsenmesinin önemini vurgulamaktadır ve beden eğitimi eğitiminde daha etkili uygulamaların geliştirilmesine katkı sağlamaktadır.

Objective: There are numerous athletes under 18 years of age in our country, whose physical, psychosocial and athletic developments have become more of an issue. The aim was to determine challenges confronted by coaches of pediatric athletes in the referral of pediatric athletes for preparticipation medical clearance, management of injuries, pre- and postparticipation follow-up, and opinions of coaches about whether establishment of Pediatric Sports Medicine (PSM) would be warranted. Materials and Methods: This questionnaire addressed coaches’ age, sex, the sport branch they were dealing with, physicians to whom they refer pediatric athletes, challenges experienced with the athlete and his/her parents during preparticipation evaluation (PPE), challenges experienced by parents during PPE, suggested branch for referral, awareness of coaches on PSM abroad, and their opinions on interests of PSM and establishment of PSM in our country. Results: A total of 352 coaches were included. The most common branch of coaching was football (21.4%). The most common physicians they were referring to were sports medicine specialists (52.0%), family medicine specialists (44.9%), general pediatricians (33.8%), and pediatric cardiologists (29.3%). Of the participants, 69.0% had never heard about PSM. Regarding areas of interest of PSM, 55.1% stated they had no idea, 37.5% routine follow-up and 25.0% physical examination of pediatric athletes. Of the participants, 90.1% stated that establishment of PSM in our country would definitely contribute to PPE, and 94.9% stated that it should definitely be established. Conclusion: It was concluded that awareness on PSM is low among coaches and that the establishment of PSM would definitely make contribution in Türkiye. Cite this article as: Akkuş A, Aslan H, Özkaymakoğlu C, et al. Challenges confronted by coaches in evaluation of pediatric athletes: Awareness on pediatric sports medicine. Turk Arch Pediatr. 2025;60(3):314-318.

This study examines the moderating role of digital addiction in the effect of digital literacy on the life satisfaction of amateur athletes. A correlationa