Każdego roku odnotowuje się coraz więcej przypadków alergii w populacji globalnej. Najczęstszym jej mechanizmem jest aktywacja receptorów błonowych dla histaminy stymulującej układ współczulny, które w zależności od rodzaju wywołują inną reakcję organizmu. Pierwsze leki przeciwhistaminowe wprowadzono ponad 80 lat temu, wśród których wyróżniamy dwie generacje antagonistów receptora H1. Pierwsza generacja wywołująca dodatkowe działanie sedatywne znalazła zastosowanie w terapii bezsenności. Nieuregulowane godziny pracy przed ekranem stały się jedną z przyczyn wzrostu zaburzeń snu, których główną metodą prewencji i terapii jest zachowanie właściwej higieny snu. Wiąże się ona ze zmianą przyzwyczajeń, zachowań i warunków środowiskowych w celu poprawienia długości i jakości snu. Jednak gdy naturalne metody zawodzą konieczne jest włączenie farmakologicznych metod zwalczania bezsenności, które doprowadziły do popularyzacji samoleczenia zaburzeń snu. Jednym z leków przeciwhistaminowych wykorzystywanych w terapii bezsenności jest difenhydramina. Stosowana doustnie mimo potwierdzonej skuteczności powoduje liczne działania niepożądane oraz posiada liczne przeciwskazania. Istotnie nasila działanie innych przyjmowanych leków i może powodować uzależnienie. W artykule omówiono rodzaje receptorów histaminowych, działanie histaminy, leki przeciwhistaminowe oraz bezpieczne metody prewencji i leczenia zaburzeń snu. Ważnym elementem terapii zaburzeń snu jest edukowanie pacjenta w zakresie właściwego stosowania leków bez recepty i świadome sięgnięcie po leki przeciwhistaminowe w terapii bezsenności.

Nontuberculous mycobacteria (NTM) are ubiquitous environmental organisms capable of causing diverse clinical manifestations. Their epidemiology among people with HIV remains insufficiently characterized. This study examined the epidemiology of NTM among people with HIV admitted to the Hospital for Infectious Diseases in Warsaw between 2017 and 2023. Data on CD4+ T-cell counts, type of NTM involvement, species identification, and antimicrobial resistance were obtained from medical records. In the analyzed group the median of the CD4+ T-cell count was 25 cells/mm³ (IQR 65 cells/mm³). Late HIV diagnosis was observed in n = 45/50 (90.0%) patients. NTM colonization was identified in n = 20 (33.9%) patients, while n = 39 (66.1%) had active NTM disease, including pulmonary (53.9%), disseminated (41.0%), and extrapulmonary (5.1%) forms. Mycobacterium kansasii was the most common species among colonized patients, n = 7/24 (29.2%), whereas Mycobacterium avium predominated among patients with NTM disease, n = 30/42 (71.4%). Among patients with NTM disease, in vitro resistance to at least one antimicrobial agent was observed in 80.0% of M. avium isolates. High levels of resistance of M. avium were noted for ethambutol (n = 8/8, 100%), moxifloxacin (n = 16/22, 72.8%) and linezolid (n = 9/21, 42.9%). Proper identification of Mycobacterium species and its antibiotic resistance might be helpful in selecting effective antimicrobial therapy. Early HIV diagnosis is needed to prevent NTM disease.