Background: Hypotonic–hyporesponsive episode (HHE) is a recognised adverse event following immunisation (AEFI) in infants, characterised by sudden hypotonia, hyporesponsiveness, and pallor or cyanosis. Although considered benign, its abrupt and often dramatic presentation often leads to acute medical evaluation. Contemporary data on HHE are limited, and awareness among healthcare professionals needs attention. Methods: We conducted a retrospective analysis of all spontaneous reports of HHE submitted to the national pharmacovigilance centre Lareb between 1 January 2012 and 22 July 2025. Cases were included only when meeting Brighton Collaboration (BC) Level 1 criteria, requiring clear documentation of hypotonia, hyporesponsiveness, and pallor or cyanosis in children younger than 24 months. Demographic and clinical characteristics, vaccine combinations, latency, duration, seriousness, and medical care utilisation were described. Results: A total of 294 Level 1 HHE cases were identified. Most episodes followed combinations of hexavalent vaccines with pneumococcal conjugate vaccines. The median age at onset was 9 weeks, with slightly more reports involving boys. The median latency to onset was 5 h (range 4–8 h), and the median episode duration was 10 min (range 3–30 min), aligning with the historical literature. All children recovered fully, and no long-term sequelae were reported. Although HHE is clinically benign, 27% of cases were classified as serious, primarily due to hospital admission. Among non-serious cases, one third involved medical assessment or emergency services. Healthcare professionals submitted 44% of reports, notably community child health physicians. Conclusions: Contemporary Dutch pharmacovigilance data confirm that the clinical characteristics of HHE remain highly consistent with long-standig evidence. Despite its benign and self-limiting nature, HHE frequently triggers substantial medical care consumption. Improved awareness of the typical presentation, course, and prognosis, supported by the Brighton Collaboration criteria, may help clinicians recognise HHE more readily, reduce unnecessary medical consumption, and provide reassurance to caregivers.

Background/Objectives: The Dutch National Immunisation Programme (NIP) aims to protect children against severe infectious diseases. As with all vaccines, adverse events following immunisation (AEFIs) may occur with the use of vaccines in the NIP. Safety of the vaccines is monitored by The Netherlands Pharmacovigilance Centre Lareb. This study aimed to systematically document AEFIs following administration of the MMR and DT-IPV vaccines, which are given simultaneously at the age of 9 years. Methods: A cohort event monitoring (CEM) study was performed, employing a longitudinal cohort design. Parents or guardians of 9-year-olds receiving the MMR and DT-IPV vaccines completed questionnaires following vaccination to report the presence or absence of AEFI. Results: AEFIs were reported for more than 73% of children given an MMR and DT-IPV vaccination. The great majority of the reported reactions were non-serious and self-limiting and consistent with those listed in the official product information for the MMR and DT-IPV vaccines. Injection site reactions were significantly more frequent at the site of the DT-IPV vaccination than the MMR vaccination. AEFIs were mostly perceived as little or moderately burdensome. Conclusions: AEFIs very frequently occurred after MMR and DT-IPV vaccination. This study provides further insight into the timing and duration of AEFIs after MMR and DT-IPV vaccination. In addition, detailed insight into the adverse event profile of these vaccines is provided, which helps to set realistic expectations for children and their parents or caretakers who follow the NIP and helps health professionals in their communication regarding AEFIs.

Inleiding Prematuur geboren kinderen zijn extra kwetsbaar voor infecties waardoor het belangrijk is dat deze groep kinderen tijdig gevaccineerd wordt binnen het Rijksvaccinatieprogramma (RVP). Zowel a terme alsook prematuur geboren kinderen kunnen bijwerkingen ontwikkelen na toediening van vaccinaties. Dit artikel gaat in op de frequentie en het patroon van klachten dat kan optreden bij prematuren na vaccinatie waarbij wordt vergeleken met a term geboren kinderen. Methode Data zijn verzameld uit het spontane meldsysteem van Bijwerkingencentrum Lareb voor kinderen die gevaccineerd zijn binnen de eerste 6 maanden van het RVP. Hierbij werden de reacties vergeleken tussen prematuur en a term geboren kinderen. Resultaten Er is een top 10 samengesteld van de meest gemelde reacties voor zowel prematuur als a term geboren kinderen. Binnen de groep prematuren is gekeken naar apnoe en of de mate van prematuriteit een rol speelt en of er een verschil is tussen de prikmomenten. Beschouwing Het bijwerkingenpatroon bij prematuur geboren kinderen na vaccinatie binnen het RVP verschilt niet veel van dat van a term geboren kinderen. Een uitzondering hierop zijn cardiorespiratoire reacties die meer worden gemeld bij prematuren. Deze reacties treden vooral op na het eerste prikmoment en bij kinderen met ernstige of extreme (geboren na een zwangerschapsduur < 28 weken) prematuriteit. Koorts en injectieplaatsreacties worden minder vaak gemeld bij prematuren, hetgeen mogelijk verklaard kan worden door hun meer immature immuunsysteem.

Bijwerkingencentrum Lareb ontving in een periode van 12,5 jaar (01-01-20212 tot en met 31-07-2025) 70 meldingen van injectieplaatsabcessen na vaccinatie bij kinderen tot 2 jaar. Bij een gemiddelde van 170.000 levendgeborene per jaar komt dit neer op een reporting rate van 0.0033%. Deze meldingen omvatten zowel infectieuze als steriele abcessen en werden geanalyseerd volgens de Brighton criteria. Het doel van deze analayse was om de verschillende kenmerken van deze abcessen te beschrijven, ze te vergelijken met internationale richtlijnen, de impact en mogelijke oorzaken te bespreken. De analyse toonde aan dat abcessen het meest gerapporteerd werden bij kinderen in de eerste zes maanden na geboorte (61,4%), veelal na toediening van het DKTP-Hib-hepB vaccin. 39 meldingen betroffen Infectieuze abcessen, 19 steriele abcessen en bij 12 was de oorsprong van het abces onbekend. Infectieuze abcessen werden -indien positief gekweekt- meestal veroorzaakt door grampositieve bacteriën. Steriele abcessen vertoonden een langere latentietijd dan infectieuze abcessen (21 dagen versus 14 dagen). Op basis van deze meldingen leken infectieuze abcessen, in vergelijking tot steriele abcessen, iets vaker te leiden tot koorts en medische interventies. Bij steriele abcessen werd wat vaker aanvullende diagnostiek gemeld. Steriele abcessen zijn mogelijk gerelateerd aan een vertraagde immuunreactie, hoewel het exacte mechanisme hiervan onduidelijk is. De meldingen bij Lareb tonen aan dat injectieplaatsabcessen, hoewel zeer zeldzaam, voorkomen na vaccinatie bij kinderen < 2 jaar. Kennis over de verschillende vormen van abcesvorming is belangrijk voor zorgverleners, zodat deze mogelijke complicatie tijdig herkend kan worden.