Cel pracy: Muzyka w życiu każdego, zwłaszcza młodego człowieka, odgrywa bardzo ważną rolę w odbiorze emocjonalnym rzeczywistości. Celem pracy było określenie znaczenia pośredniczącej roli nastroju we wpływie muzyki na odbiór emocjonalny materiału obrazowego wśród adolescentów.Metoda: W badaniu eksperymentalnym uczestniczyło 388 adolescentów (13 - 15 lat). Wykorzystano pozawerbalne narzędzie do badania emocji i uwagi (The International Affective Picture System), Kartę Nastroju i Kwestionariusz dla Młodzieży. Ponadto w eksperymencie zaprezentowano utwory reprezentujące tzw. środek trzech gatunków muzycznych (hip-hop, pop i metal).Wyniki: Wyniki wskazały, że aktualny nastrój nastolatka wyznaczał odbiór emocjonalny zdjęć. Dobry nastrój wiązał się z obniżeniem pobudzenia emocjonalnego podczas odbioru neutralnych zdjęć (po wysłuchaniu muzyki metalowej i pop) oraz wywoływał większą przyjemność z oglądania pozytywnych i neutralnych zdjęć. Oglądanie negatywnych zdjęć przy średnim i dobrym nastroju wywoływało mniejszą przyjemność niż oglądanie ich w złym nastroju. Muzyka hip-hop i zły nastrój łączyły się z większym pobudzeniem emocjonalnym przy neutralnych zdjęciach. Żaden z wyników nie wykazał zależności pomiędzy słuchaniem przez młodzież (przy gorszym nastroju) muzyki z gatunku metal czy hip-hop a pozytywnym postrzeganiem obrazów.Wnioski: Przeprowadzone badania były próbą określenia związku pomiędzy trudnymi do uchwycenia czynnikami: nastrojem, muzyką i odbiorem emocjonalnym obrazów przez młodzież w okresie adolescencji. Mimo trudności metodologicznych zależność ta została ustalona.

Background/Objectives: Loneliness can be differentiated from social isolation. The first is the subjective perception of being isolated from others, while the other is the entire emotional and social experience. The feeling of loneliness defines the discrepancy between desired and actual social relations. Loneliness is an unpleasant phenomenon that involves quantitative and qualitative impoverishment of interpersonal relationships. The aim of this study was to analyze feelings of loneliness—including intimacy, social connections, and belonging—among adolescents and how these feelings relate to different aspects of family relationships, such as communication, cohesion, autonomy-control, and identity. Methods: The study was conducted among 136 adolescents (aged 15–17, 70% of girls and 30% of boys). The following self-report measures were used: the R-UCLA Loneliness Scale, the State–Trait Anxiety Inventory (STAI)—X2, and the Family Relations Questionnaire, version: My Family. Correlation analyses were performed, followed by stepwise regression for three loneliness sub-scales. Results: The results have shown that anxiety and adverse family relationship factors were identified as significant predictors of adolescent loneliness. Communication, cohesion, autonomy-control, and identity within the family context each contributed uniquely to the experience of loneliness. Conclusions: The conclusion is that trait anxiety and the evaluation of family functioning are very strong predictors of loneliness among young people. Moreover, distinct aspects of family relationships shape different forms of loneliness, highlighting the multifaceted nature of adolescent social experiences.