Bu araştırmada, sosyal medya bağımlılığını etkileyen temel faktörleri belirlemek amacıyla SHAP (Shapley Additive Explanations) analizi kullanılmıştır. Çalışma, 500 katılımcıdan elde edilen veriler doğrultusunda, günlük sosyal medya kullanım süresi, ekran süresi ve kullanım motivasyonları gibi değişkenleri detaylı şekilde incelemiştir. Elde edilen bulgular, özellikle eğlence amaçlı kullanımın sosyal medya bağımlılığı riskini önemli ölçüde artırdığını göstermektedir. Buna karşın, iş veya eğitim odaklı kullanımın bağımlılık üzerindeki etkisi daha sınırlıdır. Çalışma, sosyal medya bağımlılığıyla mücadelede dijital detoks programları, farkındalık kampanyaları ve sağlıklı dijital alışkanlıkların teşvik edilmesi gibi önleyici stratejiler önermektedir.Bu araştırmanın özgün ve yenilikçi yönlerinden biri, SHAP analizinin sosyal bilimlerde uygulanarak bireysel ve toplumsal düzeyde açıklanabilir sonuçlar sunmasıdır. SHAP analizi, makine öğrenmesi modellerinin “kara kutu” doğasını aşarak, hangi faktörlerin bağımlılık gelişiminde ne ölçüde etkili olduğunu şeffaf bir şekilde ortaya koymaktadır. Bu yöntem, sosyal bilimlerde açıklanabilir yapay zekâ yaklaşımlarına öncülük etmekte ve sosyal medya bağımlılığı gibi karmaşık psikososyal sorunların birey bazında daha derinlemesine anlaşılmasını sağlamaktadır. Ayrıca, kişiye özel müdahale stratejilerinin geliştirilmesine imkân tanıyan SHAP tabanlı modeller, sosyal medya bağımlılığını önleme ve yönetme sürecinde etkili ve yenilikçi çözümler sunmaktadır.

Background and Objectives: Sustained weight loss remains one of the greatest challenges in obesity management, as many individuals experience weight regain after initial treatment success. Although early weight loss has consistently been associated with greater overall weight reduction, its relationship with subsequent weight regain in routine clinical practice remains insufficiently characterized. This study examined the association between early weight loss and clinically significant weight regain among adults participating in a lifestyle-based obesity management program. Materials and Methods: We conducted a retrospective cohort study of adults receiving structured lifestyle-based obesity treatment at a tertiary care obesity clinic. Early weight loss was defined as the percentage reduction in body weight from baseline to the routinely scheduled third-month follow-up measurement. Clinically significant weight regain at one year was defined as regaining at least 50% of the maximum weight lost from baseline to nadir weight, expressed as the weight regain ratio (WRR ≥ 0.50). Logistic regression was used to examine the association between early weight loss and subsequent weight regain after adjustment for age, baseline body mass index, and baseline body weight. Sensitivity analyses included a female-only model, an alternative weight regain definition (WRR ≥ 0.25), and Firth-penalized logistic regression. Results: Among 79 participants with complete follow-up data, 9 (11.4%) experienced clinically significant weight regain at one year. Conclusions: Greater early weight loss was independently associated with lower odds of clinically significant weight regain (adjusted odds ratio 0.784, 95% confidence interval 0.646–0.950; p = 0.013). The association remained consistent in the female-only analysis and in the Firth-penalized logistic regression. When clinically significant weight regain was alternatively defined as WRR ≥ 0.25, the association remained in the same direction but did not reach statistical significance. Age, baseline body mass index, and baseline body weight were not significantly associated with the outcome.

Bu çalışmanın amacı, muhasebe profesyonellerinin iş yükü ve iş stresi üzerinde demografik faktörlerin yanı sıra teknolojik çözümlerin etkisini araştırmaktır. İki aşamalı bir yaklaşım benimsenmiştir: ilk aşamada nicel veriler toplanmış, ikinci aşamada derinlemesine mülakatlar düzenlenmiştir. Nicel araştırma sonuçlarına göre, demografik faktörlerin (yaş, deneyim, cinsiyet gibi) iş yükü ve iş stresi üzerinde farklı etkileri olduğu belirlenmiştir. Genç ve deneyimsiz muhasebecilerin iş stresinin yüksek olduğu, kadın muhasebecilerin ise iş yükünün fazla olduğu tespit edilmiştir. Nitel araştırma aşamasında, katılımcıların teknolojik çözümlerin iş yükü ve iş stresine etkisi hakkındaki deneyimlerini paylaşmalarına olanak sağlanmıştır. Bulgular, demografik faktörlerin yanı sıra teknolojik çözümlerin de iş yükü ve iş stresini etkilediğini göstermektedir. Çalışma muhasebe profesyonellerinin iş yükü ve iş stresini anlamak ve etkili çözümler geliştirmek için önemli bir adımdır. Mevzuat değişiklikleri, devletin iş yükünü meslek mensuplarına devretmesi, ilave iş yükü, vergi mevzuatının karmaşıklığı ve personel eksikliği gibi faktörler, muhasebe profesyonellerinin iş stresini artırmaktadır. Teknolojik çözümler ise iş yükünü ve iş stresini azaltma ve kolaylaştırma sağlar.

Background: Occult appendiceal neoplasms are uncommon but clinically important findings in patients undergoing appendectomy for presumed acute appendicitis. This study aimed to determine their prevalence and evaluate preoperative factors associated with occult appendiceal neoplasia. Methods: This retrospective cohort study included consecutive patients who underwent appendectomy for presumed acute appendicitis between January 2020 and December 2025. Mucinous neoplasia, neuroendocrine tumors, adenocarcinoma, and sessile serrated lesions identified on final histopathological examination were classified as occult appendiceal neoplasms. Demographic, laboratory, and radiological variables were evaluated using univariate and multivariable logistic regression analyses. Receiver operating characteristic analysis was used to assess the discriminatory performance of age. Results: A total of 3,573 patients were included, of whom 39 had occult appendiceal neoplasms (1.09%): mucinous neoplasia ( n = 18), neuroendocrine tumors ( n = 16), sessile serrated lesions ( n = 3), and adenocarcinoma ( n = 2). Patients with neoplasms were older than those without neoplasms (median 43 vs. 30 years, p < 0.001) and had lower WBC and neutrophil counts (both p < 0.001). Increasing age was independently associated with occult appendiceal neoplasia in the primary multivariable model (adjusted OR 1.05 per year, 95% CI 1.03–1.07; p < 0.001), and the association remained consistent in the exploratory sensitivity model. Age showed moderate discrimination (AUC = 0.705, 95% CI 0.615–0.794). At the exploratory, data-derived 40-year cutoff, sensitivity was 66.7% and specificity was 75.6%. Neoplasm prevalence was 0.48% among patients aged < 40 years and 2.93% among those aged ≥ 40 years, corresponding to an absolute difference of 2.45% points (OR 6.21, 95% CI 3.18–12.14). Plastron appendicitis had the highest observed prevalence (6.38%; 3/47), although this estimate was based on very few events and was exploratory. In a post-hoc exploratory analysis excluding neuroendocrine tumors, the prevalence of non-neuroendocrine appendiceal neoplasms reached 3.10% among patients aged ≥ 50 years. Conclusions: Occult appendiceal neoplasms were identified in approximately 1% of appendectomy specimens. Increasing age was independently associated with occult appendiceal neoplasia, with a higher observed prevalence among patients aged ≥ 40 years. Although a higher prevalence was observed among patients with plastron appendicitis, this estimate was based on very few events and should be considered exploratory. These findings support increasing age as a potential factor for preoperative risk stratification, whereas the association between appendicitis severity and occult neoplasia requires confirmation in larger cohorts.

Early identification of patients at high risk of amputation remains a major challenge in frostbite management, particularly in resource-limited settings wh

Bu çalışma, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde turizm eğitimi alan öğrencilerin dijital yeterlilik düzeylerini belirlemeyi ve bu yeterliliklerin cinsiyet, yaş ve eğitim düzeyi gibi demografik değişkenlerle ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Nicel araştırma yöntemi kullanılarak 2022-2023 eğitim-öğretim yılında 540 öğrenciyle çevrim içi anket uygulanmıştır. Bulgulara göre, öğrencilerin çoğu orta düzeyde dijital yeterliliğe sahiptir. Cinsiyetin dijital yeterlilik üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmazken; yaş ve eğitim düzeyi faktörleri anlamlı farklılık göstermektedir. Genç ve yüksek lisans/doktora düzeyindeki öğrenciler daha yüksek dijital yeterliliğe sahiptir. Bu bulgular doğrultusunda, turizm eğitiminde dijital becerilerin geliştirilmesi için müfredat güncellemeleri, uygulamalı eğitimler ve sektörle iş birliklerinin önemi vurgulanmaktadır.