Uzaktan eğitim sürecinde sosyal bilgiler öğretmenlerinin öğrenci ve velilerle iletişim kurma deneyimlerine odaklanan çalışma ile uzaktan eğitimde iletişimin önemi, kullanılan araçlar, sorun ve önerilerin ayrıntılı bir şekilde incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada fenomenoloji modeli kullanılmıştır. Araştırma çalışma grubunu Türkiye’de çeşitli okullarda çalışan 30 sosyal bilgiler öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin toplanmasında “Görüşme Formu” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda çalışma grubunda yer alan sosyal bilgiler öğretmenlerinin uzaktan eğitimde amaca ulaşmak, süreci etkin bir şekilde sürdürmek için iletişimin önemli olduğu görüşüne sahip olduklarına, ders ve ödev verme, motive etme gibi gerekçelerle iletişim kurduklarına, hem öğrenci hem de velileriyle iletişim kurarken telefon, mesajlaşma ve arama uygulamaları gibi araçlar kullandıklarına ulaşılmıştır. Buna ek olarak sosyal bilgiler öğretmen öğretmenleri bu süreçte hem öğrenci hem de velilerle bir takım sorunlar yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Öğrencilerle gerçekleştirilen iletişim sürecinde veli, olanak eksikliği, öğrencinin kendisi ve iletişim sürecindeki eksikliklerden kaynaklı sorunlar yaşanmıştır. Çalışma grubunda yer alan sosyal bilgiler öğretmenlerinin velilerle gerçekleştirdikleri iletişim süreçlerinde ise daha çok velilerin öğrencileri motive etmemesi, iş yoğunluğu gibi veli kaynaklı bir takım sorunlar yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Son olarak sosyal bilgiler öğretmenleri uzaktan eğitimde iletişimde alt yapı sorunlarının giderilmesi, iletişimin planlı ve düzenli bir şekilde yapılması gerektiği şeklinde önerileri ileri sürmüşlerdir.

Bu çalışmanın amacı, eğitim fakültesi öğrencilerinin proaktif kişilik özellikleri ile özkontrol ve akademik mükemmeliyetçilik düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Çalışma kapsamında Artvin Çoruh Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören 357 öğrenciden veri toplanmıştır. Çalışmada “Kısaltılmış Proaktif Kişilik Ölçeği”, “ Kısa Özkontrol Ölçeği” ve “Akademik Mükemmeliyetçilik Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin analizinde Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı, basit doğrusal regresyon analizi ve t-testi kullanılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre katılımcıların proaktif kişilik özellikleri öz kontrol ve akademik mükemmeliyetçiliğin anlamlı yordayıcısıdır. Katılımcıların cinsiyetlerine göre algılarındaki farklılıklar incelendiğinde özkontrol değişkeninde erkekler, akademik mükemmeliyetçilik boyutunda ise kadınlar lehine anlamlı farklılıklar elde edilmiştir.

Araştırmanın temel amacı sosyal bilgiler öğretmen adaylarının sosyal bilgiler derslerinde okul dışı öğrenme ve öğretim ortamı olarak adalet saraylarının kullanımına yönelik görüşlerini ortaya çıkarmak ve bu doğrultuda bir değerlendirme yapmaktır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu daha önceden öğrenme ve öğretim ortamı olarak adalet sarayında gerçekleştirilen örnek bir süreç deneyimi yaşamış toplam 33 sosyal bilgiler öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada elde verilerin toplanmasında yarı yapılandırılmış görüşme formu, verilerin çözümlenmesinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sosyal bilgiler öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ve öğretim ortamı olarak adalet saraylarının sosyal bilgiler dersinde hem öğretim hem de öğrenme ortamı olarak yasama, yürütme ve yargı, hukuk okuryazarlığı, adalet gibi içerikleri aktarmada kullanılabileceği görüşüne sahip oldukları bulgusuna ulaşılmıştır. Öğretmen adayları, buna ek olarak sosyal bilgiler dersi kapsamında adalet saraylarından çeşitli kavram ve değerlerin (yargı, hak) öğrenilebileceğini, adalet sarayı kullanımının içeriğin kalıcılığını sağlaması açısından faydalı olduğunu, ancak kullanım öncesinde (izin, ulaşım) ve sırasında (süreç kontrolü) çeşitli sorunlar yaşanabileceğini ileri sürmüşlerdir. Bu bağlamda birtakım önlemler alınarak adalet saraylarının sosyal bilgiler dersinde hem öğrenme hem de öğretim ortamı olarak kullanılması önerilebilir.

Öğretmen adaylarının ahlaki olgunluk düzeyleri ile eğitim inançlarına odaklanan çalışmanın temel amacı bu iki durum arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Bu temel amaç doğrultusunda öğretmen adaylarının ahlaki olgunluk düzeyleri ile eğitim inançları cinsiyet ve bölüm değişkenlerine göre incelenmiştir. Öğretmen adaylarının eğitim inançları ise daimicilik, esasicilik, ilerlemecilik, yeniden kurmacılık ve varoluşçu eğitim alt boyutları kapsamında incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini Artvin Çoruh Üniversitesi Eğitim Fakültesi (Sınıf Öğretmenliği, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği, Türkçe Öğretmenliği, İlköğretim Matematik Öğretmenliği) ve İlahiyat Fakültesi’nde 2019-2020 eğitim öğretim yılında öğrenim görmekte olan toplam 690 öğretmen adayı oluşturmuştur. Araştırmada yöntem olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Ahlaki Olgunluk Ölçeği” ve “Eğitim İnançları Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 22 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Yapılan normallik testleri sonucunda normal dağılım göstermeyen verilerin analizinde Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H testleri kullanılmıştır. Ayrıca öğretmen adaylarının ahlaki olgunluk düzeyleri ile eğitim inançları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla da Spearman korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Araştırma sonucunda öğretmen adaylarının ahlaki olgunluk düzeylerinin cinsiyet değişkenine göre anlamlı şekilde farklılaştığına, bölüm değişkeninde ise ahlaki olgunluğun farklılık göstermediğine ulaşılmıştır. Öğretmen adaylarının eğitim inançları ise cinsiyete göre ilerlemecilik, varoluşçu eğitim ve esasicilik; bölüme göre ilerlemecilik, daimicilik ve esasicilik alt boyutlarında anlamlı olarak farklılık göstermiştir. Öğretmen adaylarının ahlaki olgunluk düzeyleri ile ilerlemeci, varoluşçu, yeniden kurmacı ve daimici eğitim inançları arasında pozitif yönde, esasici eğitim inancı arasında ise negatif yönde anlamlı ilişkilerin olduğu saptanmıştır.