Background and Objectives: The aim of this study was to evaluate the radiographic progression of non-surgically managed jaw lesions that remained untreated due to patient deferral or refusal of surgery. Radiographic changes were assessed using two panoramic radiographs obtained at different time points, with a focus on dimensional progression, morphological characteristics, and anatomical involvement. Materials and Methods: A total of 85 non-surgically managed intraosseous cystic and cyst-like jaw lesions were evaluated on two panoramic radiographs obtained at least one year apart. Histopathological confirmation was available for 26 of the lesions (30.6%), while the remaining cases were evaluated radiographically due to the absence of surgical intervention or accessible pathology records. Assessments included localization, size, shape, internal structure, borders, association with non-erupted teeth, root resorption, tooth displacement, involvement of anatomical structures, and cortical changes such as thinning, expansion, or destruction. Nonparametric statistical comparisons were used to assess time-dependent changes and differences between follow-up groups. Results: A total of 57 lesions occurred in the mandible and 28 in the maxilla, predominantly in the posterior regions. The mean vertical/horizontal measurements of the intraosseous lesions was found to be 10.9 ± 4.6 mm/12.2 ± 6.5 mm (Mean ± SD) on the initial panoramic radiographs (Med: 10.0–IQR: 6.50/Med: 12.0–IQR: 8.75) and 14.8 ± 5.3 mm/17.5 ± 8.3 mm (Mean ± SD) on the second panoramic radiographs (Med: 14.5–IQR: 6.75/Med: 16.0–IQR: 10.75), respectively. Both vertical and horizontal dimensions showed a statistically significant increase between the two time points (p < 0.05). Initially, 41 lesions exhibited corticated margins; at follow-up, an additional 33 non-corticated lesions developed cortication. Lesions without corticated margins on the initial images exhibited significantly greater vertical and horizontal growth than those with corticated borders (p < 0.05). Lesions followed for 3–5 years showed significantly greater dimensional changes compared with those observed for shorter or longer intervals (p < 0.05). Lesion shape, internal structure, and multilocularity remained largely stable. Conclusions: Within the limitations of this retrospective study, non-surgically managed jaw lesions showed a tendency to increase in size over time. While the development of corticated borders may be associated with reduced growth activity, panoramic radiography alone is insufficient for definitive assessment, and regular radiographic follow-up should be considered within a broader clinical context.

Problemin Açıklaması: Tıp alanındaki gelişmeler ve sağlıklı yaşam biçimlerinin be-nimsenmesiyle birlikte insan ömrü uzamakta; dolayısıyla yaşlı nüfusun sayısı da artmaktadır. Dental implant uygulamaları, yaş arttıkça dişsizliğin artmasına paralel olarak daha çok yaşlı hasta gruplarında ihtiyaç duyulan bir tedavi seçeneğidir. Bununla beraber yaşlanmayla birlik-te görülme sıklığı artan sistemik hastalıklar nedeniyle hem diş hekimleri hem de bu gruptaki hastalar implant uygulamasına mesafeli yaklaşabilmektedir. Bu retrospektif çalışmanın amacı, 75 yaş ve üzerindeki bireylerde uygulanan dental implantları panoramik radyograflar üzerin-den değerlendirmektir. Malzeme ve Yöntemler: Ağız Diş ve Çene Radyolojisi kliniğine başvurmuş yetmiş beş yaş ve üstü hastalara ait sistemde kayıtlı olan toplam 716 panoramik radyograf incelenmiştir. Radyografta dental implantı tespit edilen 207 hastada uygulanan implant sayıları ve lokali-zasyonları değerlendirilmiş ve cinsiyete göre dağılımları analiz edilmiştir. Bulgular: Panoramik radyografı değerlendirilen 207 hastada (113 erkek, 94 kadın) top-lam 935 dental implant tespit edilmiştir. Üst çenede 435, alt çenede ise 500 adet implant uy-gulandığı, bunların 333’ünün ön bölgede konumlandığı görülmüştür. Ayrıca 48 hastada, alt çenede 33-43 numaralı dişler bölgesinde iki implant uygulaması olduğu belirlenmiştir. Cinsi-yetler arasında toplam implant sayısı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamış-tır. Sonuç: Bu çalışma, 75 yaş ve üzeri bireylerde dental implant uygulamalarının tercih edilebildiğini ve yaşlı bireylerin tedavi planlamasında implant uygulamalarının, uygun klinik ve radyografik değerlendirme sonrası önerilebilecek güvenli ve etkili bir seçenek olarak göz önünde bulundurulması gerektiğini göstermektedir.

The present study aims to examine and classify the localization of canine teeth impacted in the maxilla for various reasons, their relationship with adjace