In this study, we investigated the effects of preharvest oxalic acid (2.5 mM (OA1) and 5 mM (OA2)) and salicylic acid (0.5 mM (SA1) and 1 mM (SA2)) treatments on the storage and quality of blackberry cv. Chester. We applied salicylic acid and oxalic acid to the plants seven and fourteen days before harvest and recorded the physiological, physicochemical, and external appearance characteristics of the fruits during the cold storage period (nine days). The results showed that the treatments decreased ethylene production by 29.5% (SA1) at harvest and by 28.5% (SA2) at the end of the storage period. In addition, the respiration rate was reduced between 13.0% (OA2) and 28.0% (SA2) compared to the control. Although fruit weigh loss increased as storage extended, the highest losses were observed in control with 1.35%. Titratable acidity decreased from harvest (0.46%) to the end of storage (0.39%) in the control, whereas it ranged from 0.52% (SA1) to 0.62% (OA1) in the treatment groups. Malic acid and syringic acid were the dominant organic acid and phenolic, respectively, and although their content decreased continuously in the control group, no loss was observed in the treated groups after the sixth day. These effects were positively reflected in the external appearance of the fruits, total phenolic content, total flavonoid content, and properties related to antioxidant activity. As a result of the cumulative evaluation of all parameters, it can be suggested that Chester fruits can be stored for nine days in marketable quality with the SA2 applications. Among oxalic acid concentrations, 2.5 mM can be recommended for phytochemical accumulation at harvest and short‐term storage of three days.

Dünyada ve ülkemizde nohut ekimi yapılan alanlarda son yıllarda dikkat çeken önemli hastalıklardan biri de Fusarium oxysporum f. sp. ciceris Padwick (Foc)'in neden olduğu Fusarium solgunluğudur. Bu hastalık nedeniyle ülkemizde nohut ekim alanlarının yaklaşık %40'ı bulaşık olup, ekonomik olarak önemli ürün kayıplarına neden olmaktadır. Hastalıkla mücadelede dünya genelinde en etkili ve pratik yöntemlerden biri de dayanıklı çeşitlerin kullanılmasıdır. Ancak dayanıklı çeşit kullanımının etkililiği, Foc'ta patojenik ırkların ortaya çıkması ile kısıtlanmaktadır. Nohutta fusarium solgunluğunun mücadelesinde dayanıklı çeşitlerin kullanımı ile birlikte bakteriyel veya fungal antogonistler de kullanılarak biyolojik kontrol yoluyla hastalıkla mücadele arttırılabilir. Günümüzde non-patojen fusarium izolatları ve farklı forma speciales'leri fusarium solgunluk hastalıklarının biyolojik mücadelesi için umut verici bir stratejidir. Çalışma nohutta Fusarim solgunluğuna karşı nohut bitkilerinden izole edilen ve patojenisite denemesi sonucunda nonpatojen olan 110 Fusarium spp. izolatının in vitro koşullarda antogonistik etkilerini belirlemek amacıyla yapılmış ve çalışmada ikili kültür metodu kullanılmıştır. İkili kültür metodu sonucunda 105 non-patojen Fusarium spp. izolatı Patates Dekstroz Agar (PDA) besi yerinde antogonistik etki göstermiştir. Non-patojen olan Fusarium spp. izolatlarının Fusarium oxysporum’un misel gelişimini en düşük ve en yüksek %8.88-44.46 arasında engellediği belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, çalışmada kullanılan non-patojen Fusarium izolatlarının Fusarium oxysporum’un misel gelişimini engellemiş olması nedeniyle, bu izolatlar solgunluk hastalığına karşı biyolojik mücadele çalışmalarında önemli bir potansiyel antogonist olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca F.oxysporum’un misel gelişimini engellemede en yüksek antogonistik etki gösteren non-patojen izolatların in vivo koşullarda da denenmesi sonucunda biyolojik mücadele çalışmalarında tek başına ya da diğer biyolojik ajanlarla kullanılması, hastalıkla mücadelede ümitvar sonuçlar verebileceği düşünülmektedir.