This study was carried out in irrigated conditions during the summer growing season of 2020 and 2021 to determine the effects of biofertilizer applications and inorganic fertilization on some quality and biochemicals properties of safflower (Carthamus tinctorius L.) in Van ecological conditions. The experiment was set up as a randomized block design in 3 replicates at the Faculty of Agriculture, Van Yüzüncü Yıl University. The mixture of five different biofertilizers (Frateuria aurantia (B1), Bacillus megaterium (B2), Azospirillum lipoferum (B3), Chlorella saccharophilia (B4), and a mixture of Lactobacillus casei + Rhodopseudomonas palustris + Saccharomyces cerevisiae + Lactococcus lactis microorganisms (B5)) different NP (nitrogen+phosphorus) fertilizer doses (control, 100% NP (NP100) as full dose (optimum) 15 kg of pure nitrogen (Ammonium sulfate (21%) and 8 kg of pure phosphorus (TSP (42%)) per decare); % 7.5 kg of pure nitrogen (Ammonium sulfate (21%) and 4 kg of pure phosphorus (TSP (42%)) were applied as 50 NP (NP50) reduced dose per decare. Some quality and biochemical Parameters including petal yield, crude oil rate, crude oil yield, total dyestuff ratio, total phenolic substance content, total flavonoid substance content and total antioxidant activity were measured. According to the results of the research; In both experimental years, the best results for crude oil yield and petal yield were obtained from NP100 applications, while the best results for total flavonoid substance content and total antioxidant activity were obtained from NP0 applications. B4 biofertilizer applications for crude oil ratio, B1 biofertilizer applications for petal yield, and B5 biofertilizer applications for total phenolic content were the biofertilizer applications with the best results in both years.

Bitkisel ürünlerden aktif bileşenlerin ekstraksiyon yöntemleriyle elde edilmesi, besin takviyeleri ve farmasötik ilaç endüstrisinin önemli süreçlerindendir. Bitki ekstraksiyonunda elde edilen ürünlerin kalitatif ve kantitatif sonuçları; çözücünün içeriği ve moleküler yapısı, çözünen maddenin içeriği ve hasat zamanı, ortam ısısı ve ekstraksiyonun süresi gibi birçok parametre ile ilişkilidir. Bu çalışmada farklı dönemlerde (çiçeklenme başlangıcından bir hafta sonra=HZ1, çiçeklenme başlangıcından iki hafta sonra=HZ2, çiçeklenme başlangıcından üç hafta sonra=HZ3) hasat edilen aspir bitkisi çiçeklerinin farklı çözücüler (saf su, etanol, metanol ve aseton) kullanılarak ekstraksiyonları yapılmıştır. Üç farklı dönemde hasat edilen aspir çiçeklerine uygulanan farklı çözücülerin çiçeklerdeki toplam antioksidan aktivite (FRAP) ile toplam fenolik ve flavonoid madde miktarları değişimleri belirlenmiştir. Hasat zamanına göre en yüksek toplam fenolik madde miktarı (132.30 mg GA/100g) ile 2. hasat zamanından elde edilirken, en yüksek toplam flavonoid madde miktarı (19.15 mg QE/100g) ve toplam antioksidan aktivite (20.30 mg TE/g) 1. hasat zamanından tespit edilmiştir. Ayrıca, en yüksek toplam flavonoid madde miktarı (32.15 mg QE/100g) metanol ektraksiyonundan, en yüksek fenolik madde miktarı (224.05 mg GA/100g) ve toplam antioksidan aktivite miktarı (61.25 mg TE/g) ise saf su ektraksiyonundan belirlenmiştir. Aspir çiçeklerin çiçeklenme başlangıç dönemlerinde hasat edilmesi ve su ile ekstrakte edilmesi aspir çiçeklerinden maksimum düzeyde faydalanılabilirlik için önem arz etmektedir.

Bu çalışmada, yerfıstığı (Arachis hypogea L.) çeşitlerinin (Arıoğlu-2003 ve Gazipaşa) bazı büyüme ve fizyolojik parametreleri üzerine tuz stresinin (0, 100, 200 mM NaCl) etkisi araştırılmıştır. Deneme, Tesadüf Parselleri Deneme Deseni’ ne göre faktöriyel düzende 3 tekerrürlü olarak tam kontrollü iklim odasında yürütülmüştür. Araştırma sonucunda; tuz stresinin gövde uzunluğu, kök yaş ve kuru ağırlığı üzerine etkisi istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur. Artan tuz konsantrasyonları yaprak dokularında iyon sızıntısını, yaprak sıcaklığını ve malonildialdehit (MDA) seviyesini arttırırken, diğer büyüme ve fizyolojik parametreleri azaltmıştır. Çalışmada; en fazla kök uzunluğu (29.2 cm), gövde yaş ağırlığı (8.67 g), gövde kuru ağırlığı (2.88g), yaprak dokularında bağıl su içeriği (%56.6), yaprak dokularında membran dayanıklılık indeksi (%79.7), yaprak alanı (%17.6) ve klorofil oranı (66.3) kontrol (0 mM NaCl) uygulamalarından elde edilirken, en yüksek yaprak dokularında iyon sızıntısı (% 61.4), yaprak sıcaklığı (19.3 0C) ve Malonildialdehit (MDA) seviyesi (0.464 nmol g-1) 200 mM NaCl uygulamalarından tespit edilmiştir. Ayrıca, çeşitler arasında gövde uzunluğu, kök yaş ve kök kuru ağırlığı dışında diğer parametreler üzerinde istatistiksel olarak önemli farklılıklar tespit edilmiş ve Gazipaşa yerfıstığı çeşidinin Arıoğlu-2003 çeşidine göre tuz stresine kısmen daha dayanıklı olduğu belirlenmiştir.

Background: In this study, the effects of deficit irrigation (DI) (normal=control, ½ reduced and 3/4 reduced) and some beneficial rhizobacteria (Azospirillum lipoferum, Bacillus megaterium) and microalgae (Chlorella saccharophilia) on some physiological and biochemical parameters of fenugreek (Trigonella foenum-graecum) were investigated. Methods: The experiment was carried out in a fully controlled climate cabinet with 4 replications in factorial order according to the completely randomized plot trial design. Fenugreek (Trigonella foenum-graecum) plant was used as material. The study aims to investigate the effects of different deficit irrigation treatments (normal (control), 1/2 reduced and 3/4 reduced) and some rhizobacteria (Control= R0, Azospirillum lipoferum= R1, Bacillus megaterium= R2) and microalgae (Chlorella saccharophilia= R3) on the growth and development of fenugreek plants. Result: Relative water content and membrane durability index values of leaf tissues decreased due to deficit irrigation applications, while ion leakage in leaf tissues, MDA and total phenolic substance content increased in leaf tissues. However, it was determined that they had positive effects on ion leakage in leaf tissues, total phenolic and flavonoid substance amounts of rhizobacteria and microalgae applications, but, membrane durability index in leaf tissues and MDA contents were affected as negative compared to the control.

Bu çalışmada; farklı rizobakteri (Azospirillum lipoferum, Bacillus megaterium ve Frateuria aurentia) ve bor dozlarının (0 mM, 5 mM, 10 mM ve 20 mM) tıbbi adaçayı (Salvia officinalisL.) bitkisinin fide gelişim parametreleri ile toplam flavonol ve klorofil miktarları, yaprak alanı ve sıcaklığı gibi fizyolojik özellikler üzerine etkilerini belirlemek amacıyla tam kontrollü iklim kabininde 2021 yılında yürütülmüştür. Deneme, Tesadüf Parselleri Deneme Deseni’ne göre faktöriyel düzende 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada, kök ve fide uzunluğu (cm), kök ve fide yaş ağırlığı (g), kök ve fide kuru ağırlığı (g) gibi büyüme ve gelişim parametreleri ile toplam flavonol ve klorofil içeriği (dualex değeri), yaprak alanı (cm2) ve sıcaklığı (oC) gibi fizyolojik parametreler incelenmiştir. Araştırma sonucunda; PGPR uygulamalarının kök uzunluğu, fide yaş ağırlığı, fide uzunluğu, kök yaş ve kuru ağırlığı ve yaprak alanı üzerindeki etkisi istatistiksel olarak önemli bulunurken, fide kuru ağırlığı, yaprak sıcaklığı, flavonol ve klorofil miktarı üzerine etkisi istatistiksel olarak önemsiz olmuştur. Rizobakteri uygulamaları ile büyüme parametrelerinde kontrole kıyasla önemli artışların olduğu kaydedilmiştir. Bor dozlarının yaprak sıcaklığı hariç, diğer parametreler üzerindeki etkisinin önemli olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, artan bor dozları ile büyüme parametrelerinde azalmaların olduğu, ancak, toplam flavonol ve klorofil içeriğinde ise artışların olduğu tespit edilmiştir.