Introduction: Esports is a fairly rising and growing entertainment and career platform. The recent changes in the life balance and general health of the players, which are thought to be related to esports, draw attention. Material and methods: 53 professional esports players and 44 non-professional esports players participated in the study. All of the participations was male. Online assessment methods were preferred and participants answered the questions in the Sociodemographic Data Form, Activity Wheel, and Life Balance Inventory. The normality of the data was tested using the Kolmogorow-Smirnov and Shapiro-Wilk tests. Demographic characteristics were compared with The Independent Samples T-test and Chi-square test. The Mann–Whitney U test was used to compare LBI subtests scores and occupational performance areas of the sample group. Results: Professional players showed more balanced results on the LBI Relationships subscale. A significant difference was found between the two groups in the field of productivity performance. Discussion: All players interpret their lifestyles as balanced; qualitative research is needed to detail the individual differences and meaning attributed to occupations for all players.

Bu derlemenin amacı, kemirgenlerde bıyıklara ait barrel korteks yapısının gelişimi, anatomisi ve fonksiyonel organizasyonuna ait genel bir çerçeve sunmaktır. Duyu sistemleri, doğumdan sonraki ilk aylarda hızlı bir şekilde gelişerek beynin davranışsal bir tepki seçmek için yorumlaması gereken dış çevre hakkında ham bilgi sağlamaktadır. Tüm duyuların arasında özellikle sosyal davranış ve mekânsal öğrenmede önemli olan taktil uyarılar deri üzerinde bulunan farklı somatoduyusal reseptörlerin aktive edilmesi ile etkilerini göstermektedir. Kemirgenlerin burunlarının her iki yanında 5 sıra halinde dizilmiş bıyıklardan elde edilen taktil duyusal sinyaller; nesnelere ve çevreye ait “ne” ve “nerede” bilgilerinin elde edilmesi için kortekste nöral temsiller oluşturmaktadır. Bu duyu sisteminin en çarpıcı alanı, her bir bıyık için 4. katmanda ayrı ve iyi tanımlanmış bir yapı ile temsil edilen primer somatoduyusal “barrel” kortekstir. Her bir bıyık hareketi, kıl folikülünü inerve eden mekanik kapılı iyon kanallarını açarak depolarizasyona neden olmaktadır. Ortaya çıkan depolarizasyon, trigeminal sinirin infraorbital dalının duyu nöronlarında aksiyon potansiyelini tetikleyerek beyin sapında yer alan ilk sinapsta glutamat salınımını uyarır. Beyin sapı nöronları, talamusa duyusal bilgi gönderir; burada ikinci bir glutamaterjik sinaps, birincil somatoduyusal barrel korteksine yansıyan talamokortikal nöronları uyararak bu somatotopik haritanın temelini oluşturan katman 4’e iletim gerçekleşir. Woolsey ve Loos tarafından ilk tanımlanmasından bu yana geçen yarım yüzyıldır, kemirgenlerin primer somatoduyusal korteksinde bıyıklara özgü net topografik organizasyonu sunan barrel korteks sistemi, duyusal işleme, deneyime bağlı plastisite ve davranış arasındaki ilişkiyi incelemek için sıklıkla tercih edilen bir model sistem haline gelmiştir.

Objective: Chronic neck pain (CNP) is a common issue requiring a biopsychosocial approach. This study aimed to explore the relationship between pain, cervical mobility, sleep quality, and functional status, comparing these variables with healthy controls. Materials and Methods: Sixty-five participants with CNP and sixty-five controls were included. Neck pain at rest and during activity was measured using the Visual Analog Scale (VAS Cervical mobility was assessed in all planes of motion using a universal goniometer to measure the active cervical range of motion (C-ROM). The Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) and Neck Disability Index (NDI) were used to evaluate sleep quality and neck-related functional status. Results: Cervical mobility showed significant differences in C-ROM for flexion, extension, and lateral flexion (p0.05). Additionally, the CNP group exhibited higher disability levels and poorer sleep quality compared to the controls (p

Amaç: Bu çalışma, sağlık çalışanlarının teknostres, iş motivasyonu, algılanan iş yükü ve yaşam kalitesi düzeylerini demografik değişkenlere göre incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya, Türkiye genelinde kamu ve özel kurumlarda çalışan 300 sağlık çalışanı dahil edilmiştir. Veriler, kartopu örnekleme yöntemiyle çevrim içi anket aracılığıyla toplanmıştır. Teknostres, Teknostres Yaratıcıları Ölçeği; iş motivasyonu, İş Motivasyonu Ölçeği; algılanan iş yükü, İş Yükü Ölçeği; yaşam kalitesi ise Kısa Form-36 (SF36) kullanılarak değerlendirilmiştir. Ayrıca katılımcıların demografik bilgileri kaydedilmiştir. İstatistiksel analizlerde bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmış, gerekli durumlarda Tukey post-hoc testleri uygulanmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p < 0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Cinsiyet ve yaş gruplarına göre teknostres, iş motivasyonu, algılanan iş yükü ve yaşam kalitesi açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır (p > 0,05). Evli sağlık çalışanlarının algılanan iş yükü ve sosyal işlevsellik puanlarının bekar katılımcılara göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Mesleki deneyimi 3–6 yıl olan katılımcıların, 10 yıl ve üzeri deneyime sahip olanlara kıyasla daha yüksek tekno-karmaşıklık ve işe ilişkin motivasyon puanlarına, ancak daha düşük sosyal işlevsellik düzeylerine sahip olduğu görülmüştür. Mesleğe göre yapılan karşılaştırmalarda, fizyoterapistlerin tekno-aşırı yüklenme, tekno-belirsizlik ve yönetsel motivasyon faktörlerinde daha yüksek puanlar aldığı; ergoterapistlerin ise sosyal rol işlevselliği puanlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bulgular, sağlık kurumlarında çalışanların iyilik halini ve mesleki sürdürülebilirliği artırmaya yönelik demografik özellikleri dikkate alan hedefe yönelik örgütsel stratejilerin geliştirilmesinin önemini vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: Teknostres, sağlık çalışanları, iş motivasyonu, iş yükü, yaşam kalitesi

Aim: This study investigated the effectiveness of experience-based learning in 3D-printing-based assistive device training to shape occupational therapy students' cognitive flexibility and professional behavior skills. Method: Sixty undergraduate occupational therapy students were involved in this study and were randomly allocated to control or training group. The training group received six weeks of hands-on training in 3D-printing-based assistive devices. Informative brochures related to each week’s topics were provided to the control group for six weeks. Cognitive flexibility and professional behavior were measured with the Cognitive Flexibility Inventory and Professional Behavior Questionnaire before and after the training. Results: A significant improvement in post-training cognitive flexibility scores was observed in both the control group (p=0.020) and the training group (p=0.003). However, a significant in-group change in professional behavior was found only in the training group (p=0.001). Post-training professional behavior scores were significantly higher in the 3D-G compared to the CG, with a medium effect size for the difference (p=0.006; Cohen’s d=0.745). Conclusion: 3D printing-based assistive device training has fostered students’ professional behavior. Future studies are recommended to examine the short- and long-term effects of interdisciplinary and student-based training on cognitive flexibility and professional behavior.