Introduction: Laboratory safety behavior is crucial for minimizing risks in high-hazard clinical settings, yet behavioral non-compliance persists as a leading cause of laboratory accidents despite established protocols.Methods: This study evaluated safety behavior among 92 personnel employed in genetic diagnostic laboratories in Istanbul using a validated 34-item safety behavior scale. Principal component analysis (PCA), multiple linear regression, and k-nearest neighbors (k-NN) classification were employed to analyze the data.Results: The analysis revealed three underlying behavioral dimensions: personal compliance, proactive behavior, and institutional engagement. Regression analysis indicated that perceived institutional support and the frequency of safety training were significant predictors of overall safety behavior (R2 = 0.47, p < 0.001). Furthermore, the k-NN classifier utilizing PCA-derived components achieved an 88% accuracy rate in distinguishing high and low compliance profiles.Discussion: These findings underscore the utility of multivariate behavioral analytics in profiling laboratory safety behavior and highlight the potential of data-informed, classification-based strategies to enhance safety interventions. Adopting behaviorally tailored approaches to training and institutional support may markedly improve compliance and mitigate risk in laboratory environments.
Introduction: Occupational health and safety education is a critical preventive strategy for mitigating workplace accidents, particularly among young workers who face disproportionate risks during their transition from school to work. This study aims to evaluate the effectiveness of current educational interventions and analyze sectoral accident patterns to inform curriculum development. Methods: A systematic review was conducted synthesizing data from 32 international studies published between 2004 and 2025. The study employed a mixed-methods design, integrating quantitative accident statistics with qualitative assessments of pedagogical models to correlate training methods with safety outcomes. Results: The analysis reveals that active learning methods significantly improve safety motivation and internal locus of control compared to traditional passive instruction. Crucially, accident data identifies a “first-month vulnerability,” with up to 67% of injuries in vocational settings occurring within the initial weeks of employment. Furthermore, sectoral comparisons demonstrate that generic safety curricula fail to address specific lethal risks, such as falls in construction or transport-related injuries in healthcare. Discussion: Current vocational training models are insufficient for ensuring early-career safety. Sustainable injury prevention requires a paradigm shift in curricula from generic compliance rules to sector-specific simulations and mandatory transition phases that mimic real-world workplace pressures.
Sosyal Güvenlik Kurumu istatistik yıllıklarında 2019 yılındaki veriler, ülkemizdeki tüm faaliyet alanlarında iş kazası ve meslek hastalığı olgularının yüksek bir oranda seyrettiğini ortaya koymaktadır. İşçi açısından, işveren açısından ve ülke ekonomisi açısından farklı etkileri bulunan iş kazası ve meslek hastalıklarının önlenmesinde endüstriyel iyileştirme faaliyetleri önemli bir yer tutmaktadır. Geçmişte yetersiz ekipmanlar sebebi ile çok sayıda maddi ve manevi kayıplar meydana gelirken, modern endüstri ile birlikte yaşanan birçok iş kazasının önüne geçilmesi hedeflenmektedir. Çalışanların sağlık ve güvenlik standartlarını yükseltmek için optimize edilen sevkiyat sistemleri, fiziksel zorlayıcı faaliyetlerin önlenmesi için ergonomik iyileştirme kapsamında yaygınlaştırılan otomasyon sistemleri, kas gücü gerektiren işlemlerin robotik sistemler tarafından yürütülmesinin sağlatılması ile çalışanların beyin gücünden yararlanmanın ön plana çıkartılması, görüntü ve ses algılarının sanal gerçeklik teknolojisi ile iş ortamı dışından da çalışanların faaliyetlerini yürütmelerine olanak sağlanması süreçlerinin tümü endüstri 4.0’ın çalışanlara faydalarını ortaya koymaktadır. Bu bilgiler ışığında araştırmanın amacı, iş sağlığı ve güvenliği süreçlerinde tehlikelerden kaynaklanan risklerin önlenmesinde endüstri 4.0 yaklaşımı ve uygulamalarının kaza ve hastalıklarının önlenmesi ile çalışma hayatındaki insanların sağlık ve güvenlik standartlarının yükseltilmesine ne gibi katkılar sağladığının araştırılmasıdır. Yapılan araştırma sonucunda yapılan teknolojik yenilikler ile çalışanların daha iyi ve güvenli şartlarda çalışmalarının sağlatıldığı görülmüştür. Ülkemizde iş güvenliği kültürünün olgunlaştırılması ve yaygınlaştırılması da yine endüstriyel iyileştirme çalışmalarının tüm faaliyet kollarında tehlike ve risklere karşı uygun önlemlerin alınmasına katkı sağlaması ile mümkün olabilecektir
26 March 2025 in Journal of Clinical Laboratory Analysis
Background: Genetic disorders significantly impact public health and quality of life, necessitating precise and timely diagnosis for effective risk management and treatment. Genetic diagnostic centers (GDCs) play a critical role in this process but face numerous occupational health and safety (OHS) challenges. The classification of GDCs based solely on biosafety levels is insufficient for assessing their overall OHS conditions. This study aims to systematically evaluate OHS practices in GDCs and propose a new classification approach based on hazard dimensions.Methods: This cross‐sectional study was conducted in 15 GDCs in Istanbul, including two public and 13 private facilities with 75 employees. Data were collected through a structured survey with 49 statements covering seven hazard dimensions. Regression and correlation analyses were used to assess the impacts and interrelationships of these dimensions on risk management. Principal Component Analysis (PCA) was applied for dimensionality reduction, and the k‐Nearest Neighbours (k‐NN) algorithm classified laboratories into safety levels.Results: Personal protective equipment had the highest impact on risk management (56.3%), while physical security had the lowest (34.8%). Among the 21 identified hazard relationships, 18 were very strong and three were strong. PCA reduced the data into three primary components, explaining 81.9% of the variance. The k‐NN algorithm achieved a classification accuracy of 93.33%, consolidating six hazard dimensions into three and categorizing centers into three safety levels.Conclusion: The findings emphasize the need for an updated OHS classification for GDCs beyond biosafety levels. Integrating hazard dimensions into safety assessments can improve risk management and enhance laboratory safety standards.
Genetik hastalık tanı merkezleri, modern tıbbın en kritik noktalarından birini oluşturmaktadır. Bu merkezler, kalıtsal hastalıkların erken teşhisi ve yönetiminde sağladıkları katkılarla, bireylerin yaşam kalitesini artırmakta ve toplum sağlığı üzerinde uzun vadeli etkiler yaratmaktadır. Ancak, bu laboratuvarlar çalışanlarının karşılaştığı biyolojik, kimyasal ve fiziksel tehlikeler nedeniyle iş sağlığı ve güvenliği açısından yüksek risk içeren ortamlardır. Çalışanların maruz kaldığı risklerin etkin bir şekilde yönetilememesi, hem bireysel sağlık sorunlarına hem de operasyonel aksaklıklara yol açabilmektedir. Bu çalışma, İstanbul’da faaliyet gösteren genetik hastalık tanı merkezlerindeki mevcut iş sağlığı ve güvenliği uygulamalarını kapsamlı bir şekilde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, biyolojik ajanlarla temas, kimyasal maddelere maruz kalma, ergonomik sorunlar ve psikososyal stres faktörleri gibi çok boyutlu riskler ele alınmıştır. Bulgular, bu merkezlerin güvenlik açıklarını belirlemekte ve risk yönetimini optimize etmeye yönelik stratejilere ışık tutmaktadır. Ayrıca, ulusal ve uluslararası biyogüvenlik standartları doğrultusunda geliştirilen öneriler, bu alandaki iyileştirme çalışmalarına rehberlik etmeyi hedeflemektedir.