Ali Alper Solmaz

Ali Alper Solmaz

Auto-generated profile, based on publicly available information

Ali Alper Solmaz

Division of Medical Oncology, Department of Medical Oncology, Adana City Training and Research Hospital, Adana, Turkey

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

2Years (2025-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
6 May 2025 in BMC Cancer
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SYSEDAT YILDIRIM
SEDAT YILDIRIM
TBTugba Basoglu
Tugba Basoglu
ADAkif Doğan
Akif Doğan
GAGoncagül Akdağ
Goncagül Akdağ
OKOğuzcan Kınıkoğlu
Oğuzcan Kınıkoğlu
NTNedim Turan
Nedim Turan
Triple-negative breast cancer (TNBC) has a poor prognosis, and neoadjuvant chemotherapy (NACT) is the standard treatment for locally advanced TNBC. In this study, we aimed to evaluate the efficacy of adding carboplatin to NACT regarding pathological complete response (pCR) and survival in the HER2-low and HER2-zero subgroups of TNBC patients. The study included 269 patients from five medical oncology clinics. Patients were divided into two groups: HER2-low (n = 152, 56.5%) and HER2-zero (n = 117, 43.5%). Among HER2-zero patients, 30 (25.6%) received carboplatin, while 38 (25.0%) HER2-low patients received carboplatin. The benefit of adding carboplatin to NACT regarding pCR and survival was assessed in both HER2-zero and HER2-low groups. When patients were evaluated according to HER2 status, the pCR rates were significantly higher in the HER2-zero group compared to the HER2-low group (45.2% versus 23.7%, p < 0.001). In the HER2-zero group, patients who received carboplatin had significantly higher pCR rates (63.3% versus 39.0%, p = 0.021). Similarly, in the HER2-low group, adding carboplatin significantly increased the pCR rates (36.8% versus 19.3%, p = 0.028). While carboplatin improved pCR rates in both HER2 subgroups, this benefit was not observed in patients with Grade 1 tumors, HER2 score 2-FISH negative tumors, or based on BRCA mutation status. Patients with pCR exhibited significantly prolonged DFS and OS (p = 0.002, p < 0.001, respectively). Our research demonstrates that the addition of carboplatin increases pCR rates in both HER2-zero and HER2-low patient cohorts. We suggest that carboplatin should be considered as an addition to standard neoadjuvant chemotherapy for eligible TNBC patients, regardless of HER2-zero or HER2-low status, when appropriate based on individual patient factors and toxicity considerations.

1 January 2025 in Revista da Associação Médica Brasileira
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
AOAli Ogul
Ali Ogul
IBILHAN NA BIRSENOGUL
ILHAN NA BIRSENOGUL
AKAygul Polat Kelle
Aygul Polat Kelle
ASAli Alper Solmaz
Ali Alper Solmaz
YCYunus Coskun
Yunus Coskun
TCTimucin Cil
Timucin Cil
OBJECTIVE: The aim of this study was to assess the relationship between metabolic tumor heterogeneity indices in patients with driver mutation-positive non-small cell lung cancer, with a particular focus on the impact of heterogeneity indices on prognostic outcomes.

17 November 2025 in Discover Oncology
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
STSalih Tunbekici
Salih Tunbekici
GŞGökhan Şahin
Gökhan Şahin
HYHaydar Çağatay Yüksel
Haydar Çağatay Yüksel
CACaner Acar
Caner Acar
IAImge Akın
Imge Akın
EGERDEM GOKER
ERDEM GOKER
Background Uterine leiomyosarcoma is a rare and aggressive malignancy with limited responsiveness to standard therapies. We conducted a real-world, multicenter study to compare the clinical efficacy and safety of two commonly used first-line chemotherapy regimens—doxorubicin–ifosfamide and gemcitabine–docetaxel—in patients with metastatic uterine leiomyosarcoma. Methods This retrospective cohort included 271 patients with advanced or metastatic uterine leiomyosarcoma treated between 2010 and 2023 across 30 centers in Turkey. Patients received either doxorubicin–ifosfamide (n = 142) or gemcitabine–docetaxel (n = 129) as first-line therapy. The primary endpoint was overall survival; secondary endpoints included progression-free survival, objective response rate, disease control rate, and safety. Adverse events were graded according to the Common Terminology Criteria for Adverse Events version 5.0, while survival outcomes were estimated using the Kaplan–Meier method and further analyzed with Cox proportional hazards models. Results Median overall survival was 19.7 months with doxorubicin–ifosfamide and 20.2 months with gemcitabine–docetaxel (P = .26). Median progression-free survival was 5.5 months with doxorubicin–ifosfamide and 7.0 months with gemcitabine–docetaxel (P = .62). The objective response rate was numerically higher with gemcitabine–docetaxel (35% vs. 26%), although not statistically significant (P = .11). Grade 3–4 neutropenia (16% vs. 12%) and febrile neutropenia (7% vs. 6%) were more frequent with doxorubicin–ifosfamide. Conclusions In this largest-to-date real-world cohort of metastatic uterine leiomyosarcoma, doxorubicin–ifosfamide and gemcitabine–docetaxel demonstrated comparable survival outcomes. Gemcitabine–docetaxel, however, was associated with a more favorable hematologic safety profile. These findings support the clinical utility of both regimens while underscoring the need for prospective, biomarker-driven studies to refine treatment selection and improve personalization in this rare malignancy.

30 October 2025
Verified
Book Chapter
Open access
PDF file
ASAli Alper Solmaz
Ali Alper Solmaz
ESElif Tuğçe Solmaz
Elif Tuğçe Solmaz
Serviks kanseri dünyada kadınlar arasında sık görülen ve kanser kaynaklı ölümlerin önde gelen nedenlerinden biridir. Bununla birlikte serviks kanserine bağlı ölümlerin %90’ından fazlasının düşük ve orta gelirli ülkelerde gerçekleşmiş olması sosyal ve ekonomik adaletsizlikten etkilenme durumunu ortaya koymaktadır. Cinsel yolla bulaşan bir enfeksiyon olan HPV enfeksiyonunun serviks kanserlerinin yaklaşık %99’undan sorumlu olduğu bilinmektedir. HPV bulaşmasından kanser oluşumuna kadar geçen sürenin uzun yıllar sürdüğü bilinmekle birlikte sigara kullanımı, ilk cinsel ilişkinin erken yaşta başlaması, çok partnerlilik gibi risk faktörlerinin serviks kanseri riskini artırdığı bildirilmiştir. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) serviks kanseri ile mücadelede bağışıklama ve toplum tabanlı taramaların yaygınlaştırılmasını önermektedir. Ülkemizde Ulusal Kanser Tarama Programı kapsamında 30-65 yaş arası kadınlarda HPV DNA testi ile tarama yapılmaktadır. HPV aşıları ise dünyada 149 ülke tarafından ulusal bağışıklama programı kapsamına alınmışken Türkiye’de hala özel aşı statüsünde olup aşı takvimine girmemiştir. Serviks kanseri ile mücadelede dünyada sağlık hizmetlerine erişimin kısıtlı olduğu düşük gelirli ülkelerde de kanser tarama kapsayıcılığını ve aşıya erişimi artırmak serviks kanseri ile mücadelede önem arz etmektedir. Serviks kanseri bugün için ne kadar yaygın ve ölümcül bir hastalık olsa da kapsamlı bir tarama ve aşılama stratejisiyle insanlar tarafından dünyada elimine edilecek ilk kanser olabilir.

30 October 2025
Verified
Book
Open access
PDF file
VCVEDAT CANER
VEDAT CANER
ASAli Alper Solmaz
Ali Alper Solmaz
ESElif Tuğçe Solmaz
Elif Tuğçe Solmaz
EEEkin Asanoğlu Ekici
Ekin Asanoğlu Ekici
NANiyazi Aslanhan
Niyazi Aslanhan
TGTülin Güven Gökmen
Tülin Güven Gökmen

15 January 2026
Verified
Book Chapter
Closed access
ASAli Alper Solmaz
Ali Alper Solmaz
Bu bölüm, hormon reseptörü pozitif ve HER2 negatif metastatik meme kanserinde CDK4/6 inhibitörü sonrası tedavi yaklaşımlarını kapsamlı biçimde ele almaktadır. CDK4/6 inhibitörlerine direnç geliştiğinde uygulanabilecek endokrin bazlı ve hedefe yönelik tedavi seçenekleri klinik verilerle birlikte değerlendirilmektedir. ESR1, PIK3CA, AKT1 ve PTEN gibi genetik alterasyonların tedavi seçimindeki rolü, güncel faz III çalışmalar üzerinden özetlenmektedir. Ayrıca ileri basamak tedavi alternatifleri, antikor-ilaç konjugatları ve PARP inhibitörleri gibi yeni jenerasyon ajanlar ışığında tartışılmaktadır. Bölüm, kişiselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarının önemini vurgulayarak klinik pratikte karar süreçlerine yön göstermektedir.