ERKİN BAŞARAN

Mr. ERKİN BAŞARAN

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
31 January 2022 in Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EBERKİN BAŞARAN
ERKİN BAŞARAN
Literatür değerlendirmeleri bilimsel araştırmaların temel yapıtaşlarından olup, ele alınacak konuyla ilgili daha önce ortaya konmuş görüşlere bir çerçeve sunmaktadırlar. Bunlar, araştırmalarda genellikle bölüm bazında bulunabildiği gibi başlı başına bir yayın niteliği de taşıyabilmektedirler. Çalışmada, Türkiye’de suç coğrafyası alanında yapılmış yayınlar ayrıntılı şekilde incelenerek coğrafya literatüründe herhangi bir değerlendirmenin mevcut olmadığı alt dallardan bir tanesine yönelik yazınsal boşluğun daha doldurulması amaçlanmıştır. Ayrıca suç coğrafyası alanında yapılmış yayınların hangi konu alanlarına eğildiğinin belirlenmesi ve hangi suç tiplerine daha fazla yoğunlaşıldığının tespiti de hedeflenmiştir. Çalışmalara yönelik belli başlı sayısal ve niteliksel veriler tablo ve grafikler kullanılarak sunulmuş, bilhassa Türkiye’de suçun mekânsal analizine ilişkin araştırmalara konu olan iller harita üzerinde gösterilmiştir. Literatürün incelenmesi sonucunda, dikkat çeken boşluklar ve başta spesifik vakalar olmak üzere üzerinde daha çok çalışılması gereken suç tiplerine ilişkin önerilerde bulunulmuştur.

27 December 2021 in Ege Coğrafya Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
ŞIŞevket Işik
Şevket Işik
EBERKİN BAŞARAN
ERKİN BAŞARAN
Türkiye’de özellikle 1990’dan sonra üniversite sayısında meydana gelen büyük artış, üniversitelerin başta ekonomik olmak üzere, çeşitli etkilerini konu alan geniş bir literatür yaratmıştır. Bu literatür incelendiğinde üniversitelerin kentlerin nüfusu üzerindeki etkilerini temel araştırma konusu yapan çalışmaların sınırlı olduğu; üniversitenin farklı etkilerinin incelendiği araştırmalarda ise nüfus konusunun daha çok betimleyici bir veri olarak kullanıldığı görülür. Bu nedenle, kentlerin demografik profilini değiştirmedeki önemli rolüne rağmen, Türkiye’de üniversitelerin kentlerin nüfusunda hangi değişimleri yarattığı sorusuna somut bir yanıt bulmak güçtür. Oysa giderek artan öğrenci ve personel sayılarıyla, üniversitelerin kentlerin nüfusunda yarattıkları değişimin boyutunu bilmek, kentlerin sadece fiziki gelişmesini ve planlamasını değil, sosyo-ekonomik ve kültürel açıdan ortaya çıkabilecek sorunların çözümü ve ihtiyaçların belirlenmesi için de önem taşımaktadır. Bu çalışmanın temel amacı da Gümüşhane Üniversitesi’nin kentin nüfus miktarında, yaş yapısında ve göç verileri üzerindeki etkilerine odaklanarak, giderek büyüyen literatüre katkıda bulunmaktır. Çalışmada, üniversitenin büyük bir kısmının Gümüşhane kentinde yer alması nedeniyle, nüfusa ilişkin en çarpıcı değişimlerin de burada yaşanacağı dikkate alınmıştır. Bu nedenle, öncelikle kent nüfusunun miktarı ve yaş yapısı, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri temel alınarak incelenmiş ve üniversitenin kurulmasıyla meydana gelen değişimler ortaya konmuştur. Üniversitenin nüfus hareketleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesinde, nüfusun doğum yeri bilgileri ile başka il nüfusuna kayıtlı nüfus verileri kullanılmıştır. Ancak, nüfusunun doğum yeri ve kayıtlı olduğu il bilgileri, veri sınırlılığı nedeniyle Merkez ilçe bütününde incelenebilmiştir. Üniversitesi’nin il bütünündeki nüfus hareketlerine etkisini sorgulamak amacıyla, Gümüşhane ilinin daimi ikamet verileri de değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, Gümüşhane Üniversitesi’nin kurulduğu 2008 yılından itibaren kentin nüfusunda önemli artış yaşandığını göstermektedir. 2008 yılında 26.208 olan kent nüfusu, 2011’de 31.011’e, 2017 yılında ise 46.602’ye yükselmiştir. Kent nüfusundaki büyüme, nüfus artış hızlarına da yansımış, 2007-2008 döneminde ‰ -66 olan artış hızı 2013, 2014 ve 2016 yıllarında ‰ 100’ü aşmıştır. 2007 yılında üniversite öğrencilerinin kümelendiği 15-29 yaş grubunun kent nüfusundaki payı %29,1’ken bu oran 2015’te %43,9’a yükselmiştir. Varılan sonuçlardan bir diğeri de, üniversitenin Gümüşhane’nin göç verileri üzerinde de etkileri olduğu yönündedir. Üniversite kurulmadan önce, Merkez ilçe nüfusunun ancak %16’sı başka il doğumlulardan oluşurken, bu oran 2019’da %42’ye yükselmiştir. Merkez ilçe nüfusunda, başka illere kayıtlı nüfusun miktarında ve oranında da, büyük bir artış meydana gelmiştir. 2007 yılında Merkez ilçe nüfusunun sadece %13,9’u başka illere kayıtlıyken, bu oran 2019 yılında %35,7’ye ulaşmıştır. Tüm bu sonuçlar, üniversitelerin özellikle küçük ve orta büyüklükteki kentlerin nüfus artışı, yaş yapısı ve nüfus hareketlerine yeni bir ivme kazandırdığını; bu kentlerin daha kozmopolit bir yapıya dönüşmesinde oynadıkları rolü ortaya koyması açısından önemlidir. Gümüşhane kentinde, makalenin temel argümanlarıyla çelişki yaratan 2017’den sonraki nüfus azalmasında ise 2019 yerel seçimlerinde yaşanan seçmen hareketliliği ile COVID-19 pandemisinin etkisini gösteren bazı bulgulara ulaşılmıştır.

16 June 2025 in Ege Coğrafya Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EBERKİN BAŞARAN
ERKİN BAŞARAN
ŞIŞevket Işık
Şevket Işık
Bu çalışma, Gümüşhane kentinde üniversitenin kurulmasının ardından konut üretiminde meydana gelen değişiklikleri analiz etmeyi amaçlamaktadır. Elde edilen bulgular, üniversitenin kurulmasının Gümüşhane kentinin demografik yapısını önemli ölçüde etkileyerek, büyük bir konut talebi yarattığını ortaya koymaktadır. 2008 yılında kurulan Gümüşhane Üniversitesi’nin hızlı büyümesi, öncelikle öğrenci ve akademik personel akını nedeniyle nüfusta önemli bir artışa yol açmış ve böylece yeni konutların yapımına yönelik büyük bir talep artışı ortaya çıkmıştır. Bu durum 2008'den sonra, kullanım izni olan konut amaçlı bina ve daire sayısında belirgin bir artışı da beraberinde getirmiştir. Üniversitenin kurulduğu 2008 öncesinde kentte yılda ortalama 11 konut amaçlı bina kullanım izni alırnırken, bu rakam 2009-2023 döneminde 25’e ulaşmıştır. Kentte üretilen daire sayısında da benzer bulgular elde edilmiştir. 2008 öncesinde kentte yılda ortalama 135 daire kullanım izni alırken, bu rakam 2009-2023 arasında 414’e yükselmiştir. Çalışmanın bir diğer önemli bulgusu, yeni inşa edilen binaların yalnızca sayıca artmakla kalmayıp aynı zamanda daha yüksek katlı bina üretimine doğru güçlü bir eğilim göstermesidir. 2002-2008 arasında Gümüşhane kentinde 10 ve daha çok katlı bina bulunmazken, özellikle 2015 yılından sonra bu tip yüksek binalar en yaygın yapı tipi olmuştur. Konut üretiminde çok katlı yapıların giderek önem kazanmasında Gümüşhane’nin coğrafi özelliklerinin de rol oynadığı belirlenmiştir. Bu değişim, şehrin geleneksel konut düzeninin ve mekânsal yapısının dönüşümüne katkıda bulunmuştur. Sonuç olarak, Gümüşhane Üniversitesi'nin kurulması şehrin demografik ve fiziksel görünümünü önemli ölçüde dönüştürmüş ve üniversiteyi yerel konut piyasasında önemli bir oyuncu haline getirmiştir.

31 December 2022 in Karadeniz Araştırmaları Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EBERKİN BAŞARAN
ERKİN BAŞARAN
AKAydın KILIÇARSLAN
Aydın KILIÇARSLAN
İç göç hareketliliği açısından Karadeniz Bölgesi’nin en önemli illerinden biri olan Trabzon, I. Dünya Savaşı süreci ve 1950’li yıllardan günümüze gelen zaman dilimi olmak üzere 2 ana dönemde ciddi bir göç akışına sahne olmuştur. Trabzon, hem Erzurum, Rize ve Samsun gibi çevre illerle hem de İstanbul, Kocaeli, Ankara ve Bursa gibi metropollerle önemli bir göç alışverişine sahiptir. Kuşkusuz geçmiş yıllardan beri süregelen bu göç akışları, birçok şehirde önemli miktarda Trabzonlu nüfus birikimini beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada Trabzon’un iç göç hareketliliği belirli göstergeler kullanılarak ortaya konulmuş ve Trabzonluların 2013-2021 döneminde en çok ikamet ettikleri iller karşılaştırmalı olarak ilçeler bazında mekansal analize tabi tutulmuştur. Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) Genel Nüfus Sayım ve Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) verilerinin temel alındığı çalışmada bulgular tablo, grafik ve haritalarla gösterilmiştir. Araştırmada Trabzonluların Trabzon dışında en çok ikamet ettikleri İstanbul, Kocaeli, Ankara, Bursa ve Samsun illerinin merkezi aksında bulunan ve sosyo-ekonomik gelişmişliği yüksek ilçelerinde yaşadıkları tespit edilmiştir.

30 June 2025 in Doğu Coğrafya Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
TATekin AVANER
Tekin AVANER
EBERKİN BAŞARAN
ERKİN BAŞARAN
ZKZEKERİYA KONURHAN
ZEKERİYA KONURHAN
AAAdnan Abdulvahitoğlu
Adnan Abdulvahitoğlu
MYMustafa Yayla
Mustafa Yayla
Doğal afetlerden hemen sonraki süreçte yaşanan kargaşa ve kamu otoritesinin azalmasına bağlı olarak suç oranlarının artış gösterdiği bilinmektedir. Depremler gerek etki alanlarının büyüklüğü gerek de çok sayıda insanı etkilemeleriyle bu afetler arasında özel bir yere sahip olup, kriminal yansımaları özellikle uluslararası literatürden anlaşılabildiği üzere cana ve mala karşı suçlar temelinde çok farklı suç şekilleri olarak karşımıza çıkabilmektedir. Bu çalışmada 6 Şubat 2023’te 7.7 ve 7.6’lık iki büyük dalga halinde gerçeklemiş ve asrın felaketi olarak nitelenen depremlerden hemen sonraki 1 ay içerisinde meydana gelen mala karşı suç olayları bir önceki yılın aynı dönemine göre karşılaştırmalı olarak mekansal ve zamansal bazda incelenmiştir. İçişleri Bakanlığın’dan temin edilen suç verileri Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) ve Hotspot yöntemleri kullanılarak analiz edilmiş, daha sonra bu analizlerden yola çıkılarak veriler kriminoloji çalışmalarında en yaygın kullanılan teorilerden olan Rutin Faaliyetler Teorisi ve Kırık Pencereler Teorisi temelinde yorumlanmıştır. Suç coğrafyası çalışmalarında yaygın olarak kullanılan CBS’den Hotspot yöntemiyle bu çalışmada da istifade edilmiştir. Ancak ÇKKV ve teorik yorumlamayla birlikte üç farklı yöntemin kullanıldığı böyle bir sentez suç coğrafyası araştırmalarında mevcut değildir ki, araştırmanın özgün değeri burada ortaya çıkmaktadır.

1 January 2026
Verified
Book
Open access
PDF file
CKCemile Bahtiyar Karadeniz
Cemile Bahtiyar Karadeniz
OKOnur Kırboğa
Onur Kırboğa
ZKZeynep Karhan
Zeynep Karhan
BZBaşak Zengin
Başak Zengin
EBERKİN BAŞARAN
ERKİN BAŞARAN
İklim krizi, günümüzde yalnızca doğal çevreyi ilgilendiren bir sorun olmaktan çıkmış; nüfus hareketlerinden kaynak kullanımına, ekonomik politikalardan kentleşmeye, afet yönetiminden turizme kadar pek çok alanı doğrudan etkileyen çok boyutlu bir mesele hâline gelmiştir. Bu eser; insan ve çevre ilişkisini, iklim politikalarını, çevre güvenliğini, kentlerin afetler karşısındaki dirençliliğini ve turizm sektöründeki yeşil dönüşümü farklı disiplinlerin bakış açılarıyla değerlendiren yedi bölümden oluşmaktadır. Kitabın temel amacı, çevresel sorunların yalnızca sonuçlarına odaklanmak değil; bu sorunların nüfus, tüketim, ekonomi, kamu politikası, yönetsel yapılanma, kentleşme ve sektörel dönüşümle kurduğu ilişkileri birlikte ortaya koymaktır. Birinci bölüm, nüfus ile doğal kaynaklar arasındaki ilişkiyi taşıma kapasitesi, ekolojik ayak izi ve gezegensel sınırlar kavramları çerçevesinde inceler; köyden kente göç, üretim yapısındaki değişim ve su, toprak, orman, mera ve enerji kaynakları üzerindeki baskılar birlikte değerlendirilir. İkinci bölüm, güvenlik kavramının askerî ve devlet merkezli sınırlarının ötesine geçerek çevresel tehditlerin insan, toplum ve mekân üzerindeki etkilerini; kuraklık, su kıtlığı, çölleşme, çevresel göç ve mekânsal kırılganlık başlıklarıyla ele alır. Üçüncü bölüm, iklim değişikliğiyle mücadelede Türkiye'de yaşanan hukuki ve yönetsel dönüşümü — İklim Değişikliği Başkanlığı'nın kuruluşu, 7552 sayılı İklim Kanunu, ikincil mevzuat, yerel eylem planları ve ulusal strateji belgeleri üzerinden — inceler ve kurumlar arası koordinasyon, uzman personel, mali kaynak ve izleme mekanizmalarının belirleyiciliğini vurgular. Dördüncü bölüm, çevre vergileri, çevre koruma harcamaları ve yenilenebilir enerji politikalarının çevresel bozulma üzerindeki etkilerini ampirik yöntemle ölçerek kitabın kuramsal tartışmalarını ekonometrik bulgularla tamamlar. Beşinci bölüm, iklim krizinin kentler ve yapılı çevre üzerindeki etkilerini deprem riskiyle birlikte ele alır; sürdürülebilir yapı malzemeleri, yapım ve yıkım atıklarının yönetimi ve enerji verimliliğinin yanı sıra 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş depremi sonrasındaki yeniden yapılanma sürecini dirençlilik açısından değerlendirir. Altıncı ve yedinci bölümler turizmde yeşil dönüşümü tamamlayıcı biçimde ele alır: önce sürdürülebilir turizmin kuramsal gelişimi, çok düzeyli perspektif, stratejik niş yönetimi ve teknolojik yenilik sistemleri çerçevesinde incelenir; ardından karbon nötrlüğü, uluslararası düzenlemeler, yeşil finans, dijital dönüşüm ve değişen turist beklentileri üzerinden sektörün dönüşüm dinamikleri çözümlenerek çok aktörlü bir kavramsal model önerilir. Bölümler birlikte okunduğunda, sürdürülebilir bir geleceğin yalnızca teknolojik yeniliklerle değil; güçlü kurumlara, etkili kamu politikalarına, bilinçli kaynak kullanımına ve uzun vadeli planlamaya bağlı olduğu görülmektedir.