Ülkemizde polenle ilgili çalışmalar 1960’lı yılların sonlarında başlamış ve günümüze kadar artarak devam etmiştir. Bu çalışmalar incelendiğinde kullanılan polen terminolojisiyle ilgili pek çok farklılıklar olduğu görülmüştür. Bazı terim isimleri Latince bazıları İngilizce kullanılmış, terimlere Türkçe isimler verilmemiştir. Bu amaçla polen bilimi ve polen morfolojisine ilişkin 54 terim seçilmiş, bu terimlerin Türkçe karşılıklarına ilişkin öneriler sunularak şekillerle açıklanmıştır. Bu kapsamda yapılan değerlendirmelerle, diad, tetrad, spheroidal, prolate, oblate gibi terimlerin oldukça yalın ve tam olarak Türkçe karşılıkları verilebilmiştir. Buna karşın bazı terimlerin Türkçe karşılıklarının tartışılmasının gerekli olduğu sonucuna varılmıştır. Dış taraf (distal), polen yüzeyi olmayan (intectate) gibi terimlerde önerilen Türkçe karşılığın tartışılmasının yararlı olacağı düşünülmektedir. Bu çalışma ile bir adım atılmış olup yeni çalışma ve değerlendirmelerle ülkemizdeki Palinoloji bilim alanı ve polen morfolojisi ile ilgili terimlerin karşılıkları yerleşmiş olacaktır.
This study discusses the paleovegetation records of shallow core sediments of Lake Gâvur (Kahramanmaraş, Türkiye), which was dried in the 1970s. A 5 m-long sediment core was obtained with an Eijkelkamp sediment sampler and palynological samples were taken at 10 cm intervals. The sediments were dated by AMS radiocarbon dating of bulk at two levels. Among arboreal pollen (AP) from approximately 4400 cal yr BC, the dominant tree taxa were Pinus, Cedrus, Quercus, and Fraxinus. Initially, AP dominated NAP (non-arboreal pollen) along with the pollen diagram, and AP gradually decreased up to the present. The evaluation of the fossil pollen percentage indicates that in that period arboreal taxa were more widely distributed around the lake than they are in the present. Inferred major causes for the increase of pollen percentage of Poaceae and Asteraceae in the LG-3 (upper) zone of the pollen diagram are anthropogenic impacts.
Bu araştırma, İğneada Longoz ormanları (Kırklareli, Türkiye) içerisinde yer alan Mert Gölü Longozu’nda sürdürülen polen izleme çalışmasının son beş yılının (2017-2022 yılları) güncel polen dağılımını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Güncel polen dağılımını belirlemek için vejetasyonun farklılık gösterdiği iki örnek alana Avrupa Polen İzleme Programı Protokolü kapsamında Tauber tipi polen tuzağı konulmuş ve güncel polen yoğunlukları (cm2/yıl) hesaplanmıştır. Örnek alanlarda bulunan polen tuzaklarına ait yıllık toplam polen yoğunluğu verileri incelendiğinde (2017-2022 yılları); en yüksek yıllık toplam polen yoğunluğu (cm2 /yıl) 2020-2021 yıllarında tespit edilmiştir. Açık alanda toplam otsu bitki polen (NAP) yoğunluğu daha fazla iken orman içinde toplam odunsu bitki (AP) polen yoğunluğu daha fazladır. Odunsu bitki ve otsu bitki polen yoğunlukları karşılaştırıldığında en yüksek polen yoğunluğu odunsu bitki taksonlarına (AP) aittir. Polen tuzaklarında beş yıl boyunca yapılan güncel polen analizleri sonuçlarına göre; yıllık polen yoğunluğu (cm²/yıl) en fazla olan odunsu taksonlar sırasıyla Carpinus (gürgen), Pinus (çam), Quercus cerris tip (yaprak döken meşeler) ve Fraxinus (dişbudak) cinsleridir. Bu çalışma ile Türkiye’de yapılan en uzun polen izleme çalışmasının son beş yıllık dönemine ait veriler ortaya konmuştur. Böylece, fosil polen çalışmalarının daha iyi yorumlanmasını sağlayan kesintisiz bir güncel polen izleme kaydı oluşturulmuştur.
30 December 2022 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Bu çalışma, Kargı Köyü Sığla Ormanı Tabiat Koruma Alanı’nda bulunan Liquidambar orientalis Mill. (Sığla) Ormanının 2020-2021 ve 2021-2022 yıllarında güncel polen dağılımını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Güncel polen dağılımını belirlemek için vejetasyonun farklılık gösterdiği 9 örnek alana Avrupa Polen İzleme Programı Protokolü kapsamında Tauber tipi polen tuzağı yerleştirilmiştir. Polen tuzaklarında iki yıl boyunca yapılan güncel polen analizleri sonuçlarına göre; yıllık polen yoğunluğu (cm²/yıl) en fazla olan odunsu taksonlar sırasıyla çam (Pinus), sığla (Liquidambar orientalis) ve herdem yeşil meşeler grubu (Quercus ilex tip)’dur. Kargı Köyü Sığla ormanında özellikle polen tuzaklarının etrafında yapılan ilk 10,5 m’deki vejetasyon halkaları içerisinde Liquidambar (sığla ağacı) baskın olmasına rağmen, Pinus polen üretiminin çok olması nedeniyle her iki yılda da tüm örnek alanlarda en fazla polen yoğunluğuna sahip takson olarak belirlenmiştir.
15 October 2023 in Trakya University Journal of Natural Sciences
During pollination, pollen grains can be transported to distant distances by various factors such as wind, insects, birds, and reptiles. While there have been numerous studies on pollen transportation by birds in Europe, there is a lack of research concerning the pollen grains transported by bird species in Turkey. In this context, we explored the role of Sylviidae species in pollination and identified the plant species whose pollen is transported by these birds. The temporary ringing station located at İstanbul University-Cerrahpaşa Avcılar Campus was selected as the study area and a total of 35 feather samples were collected from individuals of Sylvia atricapilla (Linnaeus), S. borin (Boddaert), Curruca communis (Latham), C. cantillans (Pallas), C. curruca (Linnaeus) and C. melanocephala (Gmelin) captured at station. Based on the analysis of pollen found on the feather samples, it was determined that the pollen found in 18 feather samples of Curruca curruca and Sylvia atricapilla provided pollen belonging to Pinus (Pine), Aesculus (Horse chestnut), Prunus (Plum), Spiraea (Spiraea), Quercus (Oak), Fraxinus (Ash) and Melia (Bead tree). The most commonly determined pollen on C. curruca were of Prunus (63.5%), while the least common were of Aesculus (0.9%). The most commonly determined pollen on S. atricapilla were of Melia (48.1%), while the least common were of Crocus (0.2%). The presence of pollen among the food sources of Sylviidae species during spring, the synchronization between the arrival time of birds in the study area during migration and the pollination period of the determined plant taxa, and the prevalence of these taxa in the study area suggest that S. atricapilla and C. curruca may be contributing to pollination.