Cisplatin is a non-specific platinum-based (derivative) chemotherapeutic agent that causes an increase in free radicals activity in the liver. Antioxidant activity of taxifolin has been demonstrated previously, and it has been reported that taxifolin inhibits the hydroxyl, radical in experimental studies. No studies were found in the current literature examining the protective effect of taxifolin on cisplatin-induced oxidative liver damage. We aimed to determine the protective effect of taxifolin on cisplatin-induced hepatotoxicity in an experimental study. In total, 18 albino Wistar male rats were assigned into 3 groups: healthy controls (HC group), 5 mg/kg of cisplatin administered for 8 days (CIS group) and 50 mg/kg of taxifolin + 5 mg/kg of cisplatin administered for 8 days (TCG group). Malondialdehyde (MDA), total glutathione (tGSH), total oxidant (TOS), and total antioxidant (TAS) capacity levels were measured in the extracted liver tissue. Liver tissue MDA and TOS levels were significantly higher in the CIS group. In contrast, tGSH and TAS levels were significantly lower in the CIS group, administered cisplatin alone (p < 0.001), compared to other groups. In the TCG group, administered cisplatin + taxifolin, MDA and TOS levels were significantly lower, whereas tGSH and TAS levels were significantly higher than in the CIS group (p < 0.001). These results suggest that taxifolin may be useful in preventing cisplatin-related liver injury.

Amaç: Bu çalışmada obstrüktif adenotonsiller hipertrofisi olan çocukların ameliyat öncesi ve sonrası oksidatif stres düzeylerinin değerlendirilmesi ve elde edilen verilerin sağlıklı çocuklarla karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: 2015 yılı Mart-Eylül ayları arasında yapılan prospektif çalışmaya 25 hasta ve 25 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Araştırma örnekleminde hasta grubuna kronik tonsillit, horlama ve ağızdan nefes alma şikayeti ile adenotonsiller hipertrofi tanısı alan ve adenotonsillektomi planlanan çocuklar dahil edilmiştir. Serum ve idrar örneği hasta grubundan ameliyat öncesi ve sonrası iki kez, kontrol grubundan bir kez alındı. Tüm numunelerin 8-hidroksi-2-deoksiguanozin düzeyleri EIA yöntem, protein karbonil düzeyleri ELISA yöntem ve malondialdehit düzeyleri manuel spektrofotometrik yöntem kullanılarak belirlenmiştir. Bulgular: Çalışmada adenotonsiller hipertrofisi olan çocukların serum malondialdehit düzeylerinin kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek olduğu (p=0.003) ve diğer parametreler açısından fark olmadığı (p>0.05) bulunmuştur. Ameliyattan sonra değerlendirilen her üç parametrenin de öncekine göre anlamlı düzeyde azaldığı tespit edilmiştir (p<0.05). Operasyon öncesi malondialdehit ile 8-hidroksi-2- deoksiguanozin değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ve zayıf bir korelasyon olduğu belirlenmiştir (p=0.003, r=0.566). Sonuç: Pediatrik popülasyonda yaygın görülen hipertrofik adenotonsiller birçok klinik duruma neden olarak çocukların sağlığını ve yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bulgularımız doğrultusunda obstrüktif ATH’li çocuklarda serum ve idrar MDA düzeyleri ile doku PCO düzeylerinin oksidatif hasarın değerlendirilmesinde yararlı belirteçler olduğunu ve hastalığın etyopatogenezini aydınlatmaya yardımcı olabileceğini söyleyebiliriz. ATH sağlık üzerindeki olumsuz etkileri sebebiyle hastalığın klinik, biyokimyasal ve histopatolojik çalışmalarının daha geniş bir örneklem grubunda incelenmesi önerilmektedir. Anahtar Sözcükler: Adenotonsiller hipertrofi, 8-hidroksi-2-

A new series of isoxazole-fused thiazole–oxazole derivatives (11a–n) was rationally designed and synthesised with the aim of developing potent carbonic anhydrase (CA) I and II inhibitors. The synthesis was achieved in five steps starting from 4-bromoacetophenone, involving key intermediates such as hydroxylamine hydrochloride, hydrazine hydrate, thioisocyanate, and various phenacyl bromide derivatives, using ethanol, triethylamine, tetrahydrofuran (THF), and dimethylformamide (DMF) as solvents. The synthetic route included the formation of a β-ketoester, isoxazole ester, hydrazine adduct, thiourea derivative, and, ultimately, a thiazole ring. The structures of the final compounds were confirmed by ¹H-NMR, ¹³C-NMR, IR spectroscopy, and elemental analysis. All compounds were examined as inhibitors of human carbonic anhydrase (hCA) I and II, and all of them inhibited hCA I and hCA II. Kinetic investigation results revealed that these compounds inhibited hCA I and hCA II in a non-competitive manner. To further explore the molecular basis of their inhibitory activity, in silico studies, including molecular docking and 300 ns molecular dynamics (MD) simulations, were carried out against both CA I and CA II isoforms. These simulations provided detailed insights into the dynamic behaviour, stability, and key binding interactions of the compounds within the enzyme active sites, supporting their potential as promising carbonic anhydrase inhibitors.

Aim: The study aims to investigate the potential hazards of risk elements such as Cadmium (Cd), Lead (Pb), Arsenic (As) and Mercury (Hg) in protein supplements on human health. Materials and Methods: The levels of risk elements in 10 different supplements were determined using ICP-MS and both the hazard index (HI) and total carcinogenic risk (TCR) values were calculated based on the results obtained. Results: Cd (4.41 - 44.17 μg/kg), Pb (39.01 - 122.89 μg/kg), As (4.27 - 37.26 μg/kg) and Hg (7.25 - 95.36 μg/kg) were found in the supplements. HI< 1 and TCR values (1×10⁻⁴ - 1×10⁻⁶) were found for 1 and 3 serving scenarios. Conclusion: The HI and TCR values of potential toxic elements in the supplements examined are within acceptable limits, but dosage and brand differences may affect risk levels.

Belçika'da doğdu. İlkokulu Belçika'nın Anvers kentinde tamamladı. 2002 yılında Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi %100 İngilizce-Kimya Bölümünden mezun oldu. 2002 yılında akademik kariyerine Araştırma Görevlisi olarak Sivas Cumhuriyet Üniversitesinde başladı. 2005 yılında Yüksek Lisansını ve 2009 yılında Doktora programını Hacettepe Üniversitesi ve Cumhuriyet Üniversitesi ortak Biyokimya programında tamamladı. 2002 yılında başladığı akademik hayatına, 2010 yılından itibaren Cumhuriyet Üniversitesi Fen Fakültesi Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümünde Öğretim Üyesi olarak devam etmektedir. 2016-2017 yılları arasında doktora sonrası araştırma yapmak için TÜBİTAK bursu ile Cleveland/Ohio Amerikada, Case Western Reserve Üniversitesinde çalışmalar yaptı. Burada yapmış olduğu çalışmalarından dolayı Uluslararası Ödüle layık görüldü. Bölüm Başkanlığı, Bilimsel Araştırma Projeleri komisyon üyeliği, Fakülte kurulu üyeliği gibi idari görevlerde bulunmuştur. Avrupa Birliği Cost Aksiyon projesinde araştırma grubuna seçilerek Cost üyesi olarak görev yapmaktadır. Avrupa Birliği ajansında bağımsız dış uzman olarak uzun yıllardır görev yapmaktadır. Başta TÜBİTAK destekli olmak üzere 20 civarı projede görev almış ve tamamlamıştır. Yaklaşık 77 civarı yayını olan Prof. Dr. Birnur AKKAYA, çeşitli bilimsel ve mesleki dergilerde Editör ve hakem olarak görev almaktadır. Kanser türü hastalıkları önlemeye yönelik çalışmasından dolayı, Türk Marka ve Patent Kurumundan Patent almıştır. Bilim Kadınları Derneğinin kurucu başkanı ve hala yönetim kurulu başkanıdır. 2025 YÖK Bilim Diplomasisi üstün başarı ödülüne layık görülmüştür. Akademik akıl köşe yazarıdır. İngilizce ve Flamanca bildiği diller arasındadır. Evli ve üç erkek çocuk sahibidir.

Amaç: Tüm dünyayı gerek sağlık gerekse ekonomik açıdan hızla olumsuz etkileyen COVID-19 pandemisinin etyolojik ajanı Coronavirüs 2 (SARS-CoV-2), beta koronavirüs ailesindendir. COVID-19 hastalarında oksidatif stres dengesizliği meydana gelmesine rağmen, değişen nitrik oksit (NO) seviyelerinin COVID-19 patogenezini nasıl etkilediği tam olarak anlaşılmamıştır. Bu amaçla COVID-19 hasta serumlarında NO düzeyleri değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya toplam 50 yetişkin COVID-19 hastası ve 32 sağlıklı kontrol birey dahil edildi. COVID-19 hastaları ulusal kılavuzlara göre Hafif-COVID-19, Orta-COVID-19 ve Yoğun Bakım-COVID-19 olmak üzere sınıflandırıldı. Tüm hastaların serum örneklerinden NO konsantrasyonları spektrofotometrik olarak ölçüldü. Ek olarak biyokimyasal verileri toplandı. Bulgular: Sonuç olarak NO düzeyleri hasta grupta kontrol grubuna göre düşüktü fakat bu düşüklük istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Sonuç: NO düzeylerindeki değişkenlik COVID-19 hastalarında immün inflamasyon ve vasküler disfonksiyonun bir sonucu olarak ortaya çıkabileceğini düşündürtmektedir.