Background: This in vitro study evaluated the effect of hydroxyapatite nanoparticle (nano-HAp) incorporation on surface roughness and Vickers hardness of a 3D-printed crown resin after thermocycling. Methods: Disk-shaped specimens (N = 84) were modified and fabricated with 0%, 1%, 2%, and 3% nano-HAp. Surface roughness (Ra) and Vickers hardness (VHN) were measured before and after thermocycling (5000 cycles). Surface morphology was qualitatively assessed using FE-SEM. Data were analyzed using two-way mixed-design ANOVA (α = 0.05). Results: Thermocycling increased surface roughness and reduced hardness in all groups. Ra values were highest in the 3% nano-HAp group after thermocycling (1.16 ± 0.47 µm). Baseline Vickers hardness differed significantly among nano-HAp concentrations, and hardness decreased after thermocycling in all groups; however, the 3% nano-HAp group exhibited the highest post-thermocycling hardness values (24.66 ± 1.51 VHN), which should be interpreted in the context of its higher baseline hardness. FE-SEM observations suggested increased surface irregularities with higher nano-HAp concentrations after thermocycling. Conclusions: Nano-HAp incorporation influenced both surface and mechanical properties, with 3% concentration showing higher hardness after aging but increased roughness.

Aim To evaluate translucency parameters of different lithium disilicate glass-ceramic materials after thermocycling and coffee staining. Material and method Three different rectangular-shaped specimens were prepared using three distinct 1.2 mm thick lithium disilicate glass ceramics (IPS e.max CAD, LD_C; Cerec Tessera, LD_A; Initial LiSi Block, LD_F) by using a precision cutting device. All specimens were standardised by polishing with abrasive silicone paper. Thereafter, the specimens were subjected to thermal cycling (5000 cycle, 5-55 C, 30 sn dwell time) and then immersed in coffee solution for 30 days. The colour coordinates of each sample before and after ageing were recorded, and the relative translucency parameter (RTP) was calculated using the CIEDE 2000 formula. The results were then subjected to statistical analysis by one-way ANOVA and a post hoc Tukey test. Results There was a significant difference between the groups in terms of RTP both before and after staining (p

Amaç: Bu çalışmanın amacı bukkalde ve palatinalde unilateral gömülü maksiller kanin varlığının maksiller diş boyutları üzerine etkisinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 12’si bukkalde (yaş ortalaması: 14.93±2.81 yıl), 26’sı palatinalde (yaş ortalaması: 14.23±2.50 yıl) unilateral gömülü kanini olan toplam 38 hasta ve kontrol grubuna ise diş eksikliği olmayan randomize olarak seçilmiş 33 hasta (yaş ortalaması: 14.97±3.64 yıl) dahil edilmiştir. Dijital modeller üzerinde kaninler hariç, birinci molardan birinci molara maksiller dişlerin en geniş meziodistal ve bukkolingual boyutları ölçülmüştür. Bulgular: Palatinalde gömülü maksiller kanini olan grupta gömülü kanin bulunan taraftaki lateralin bukkolingual boyutu normal tarafa göre anlamlı düzeyde küçük bulunmuştur (p=0.03). Bukkal gömülü kanin ve kontrol grubunda maksiller arkın her iki tarafındaki diş boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Her iki taraf arasındaki diş boyut farklarının mutlak değerleri (│sağ taraf- sol taraf(mm)│, │gömülü taraf- normal taraf(mm)│) gruplar arasında karşılaştırıldığında ise tek anlamlı farklılık bukkal gömülü kanin grubu ve kontrol grubu arasında 1. premoların bukkolingual boyut farkında bulunmuştur (p=0.02). Hem kadınlarda hem erkeklerde her 3 grup arasında diş boyut ortalamaları benzer bulunmuştur (p>0.05). Sonuç: Lateralin bukkolingual boyutunun küçük olmasının kaninin palatinalde gömülü kalmasında rol oynayabileceği sonucuna varılmıştır.