Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu

Dr. Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
24 March 2023 in Kastamonu University Journal of Forestry Faculty
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EKEbru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
SÖSevgin Özderi̇n
Sevgin Özderi̇n
HFHüseyin Faki̇r
Hüseyin Faki̇r
SESabri Erbaş
Sabri Erbaş
Aim of the study: This study was performed to determine the essential oil components of Salvia tomentosa Mill., Salvia argentea L. and Salvia bracteata Bank et Sol. Area of study: The study was carried out in two districts (Eğirdir and Şarkikaraağaç) located at Isparta province in Turkey. Material and methods: The isolation of essential oil components was performed from shoots with leaves and flowers. Qualitative analysis of essential oils was carried out by using a Shimadzu 2010 Plus GC-MS device. The identification of the constituents was carried out by comparing the retention index (RI) and mass spectral data (MS) to those reported in the literature. Main results: As a result of the GC-MS analysis, the major components of the essential oil were (-)-caryophyllene oxide (49.56%), β-vatirenene (7.87%), and α-Muurolol (6.78%) in S. tomentosa, sclareol (40.01%), germacrene-D (13.93%) and β-pinene (11.93%) in S. argentea and eucalyptol (1,8-cineole) (16.6%), β-pinene (14.7%) and cembrene (10.88%) in S. bracteata. Sclareol, which was determined at a high concentration in S. argentea in this study, is an economically valuable component that is widely used as flavoring in food and tobacco industry and as a perfume ingredient in the cosmetic industry. Highlights: According to this study, the cultivation of S. argentea can provide high economic returns

29 June 2021 in Turkish Journal of Forestry | Türkiye Ormancılık Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EKEbru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
HFHÜSEYIN FAKIR
HÜSEYIN FAKIR
AAAslı Nisa AYDEMİR
Aslı Nisa AYDEMİR
Onikişubat yöresinde (Kahramanmaraş) doğal olarak yetişen ve gıda olarak tüketilen bazı doğal bitki taksonlarına ait yöresel tarifleri tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak 10 soruluk anket formu kullanılmıştır. Anket uygulaması kırsal kesimde yaşayan 101 kişiyle yapılmıştır. Anket sonucunda 9 bitki taksonu belirlenmiştir. Belirlenen bitkiler 2019 yılı vejetasyon döneminde toplanmıştır. Çalışma sonucunda yemek yapımında kullanılan bitkiler; ışgın (Pistacia terebinthus L. subsp. palaestina (Boiss.) Engler), tırşik (Arum maculatum L.), yarpuz (Mentha pulegium L.), ebegümeci (Malva sylvestris L.), gelinali (Papaver rhoeas L.), semizotu (Portulaca oleracea L.), su teresi, ıspatan (Nasturtium officinale R.Br.), ısırgan (Urtica dioica L.), çiriş (Asphodelus aestivus Brot.)’dir. Bu doğal bitkiler, sağlıklı ve doğal beslenmenin yanı sıra yöre halkı tarafından ekonomik kazançta sağlamaktadır. Onikişubat yöresinde doğal olarak yetişen bitkilerin gıda olarak tüketilmesi ve gelecek nesillere bu bilgilerin aktarılması amacıyla bu bitkilerle yapılan yöresel tariflere yer verilmiştir. Pistacia terebinthus’tan yapılan dürüm ve Mentha pulegium’dan yapılan çorba literatüre kazandırılmıştır.

29 February 2024 in Bartın Orman Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EKEbru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
AKAhmet Koca
Ahmet Koca
HFHÜSEYIN FAKIR
HÜSEYIN FAKIR
The using of edible weeds in the diet of the people living in rural areas of Anatolia is quite common. Due to the awareness of natural and organic nutrition, the using of wild herbs has tended to increase in cities in recent years. In this study, it was aimed to determine the wild herbs consumed as edible food by the people in Isparta region, which has an important place in terms of plant diversity, and the consumption patterns of these herbs. This study, which was carried out in 2022 and 2023, was conducted face-to-face interviews with 100 local people in order to determine the plants consumed as traditional food by the people of Isparta. Wild plants consumed by the people of Isparta were collected and identified. In accordance with the data obtained, 23 wild edible plant taxa belonging to 15 families were determined. Questionnaire forms were analyzed using the SPSS 25.0 program. As a result of the analysis, it was determined that individuals and women between the ages of 45-65 were mainly interested in and knowledge about wild herbs and that the majority of the local people knew naturally growing plants. It has been also determined that they have knowledge about edible and non-edible wild herbs, in which period and which parts of wild herbs should be collected (flowers, leaves, roots, stems, etc.) and they had esperience how to consume it (boiling, roasting, drying, tea, etc.).

3 December 2023 in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
EKEbru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
HFHÜSEYIN FAKIR
HÜSEYIN FAKIR
UÖUğur Özkan
Uğur Özkan
CŞCandan Şahi̇n
Candan Şahi̇n
Yetişme ortamları bitkilerden elde edilen ürünlerin kalitesine birçok yönden etkileyebilir. Farklı oranlarda kimyasal madde içeren meyveler, özelliklerin farklı olmasına neden olabilir. Bu çalışmada, Isparta Orman Bölge Müdürlüğü yetki alanındaki dört farklı coğrafi bölgeden toplanan Çilek Ağaçlarından (Arbutus andrachne L.) toplanan meyvelerin bazı özellikleri incelenmiştir. Meyve örnekleri arasında önemli fizikokimyasal farklılıklar bulunmuştur. Numuneler arasında en yüksek renk farklı numune IV (ΔE: 15,4) ile ve daha sonra sırasıyla numune I (ΔE: 15,1), numune III (ΔE: 7,6) ve numune II (ΔE: 3,6) de gözlemlenmiştir. Ancak meyvelerin boyut özellikleri (çap ve ağırlık) bazı farklılıklar göstermektedir. En yüksek ortalama çap (12,42 mm) ve ağırlık (1,13 g) ile birlikte şeker içeriği 33,81 °Bx ile numune I'de hesaplanmıştır. Numuneler arasında şeker oranı, fark edilebilir olarak daha düşük çapa sahip fakat daha yüksek ağırlığa sahip meyvelerde hesaplanmış, çap artışı ile ağırlık azalması arasında ilişki gözlemlenmiştir. Ayrıca, numune I için 43 ve numune IV için 35 uçucu yağ bileşiği tespit edilmiş, bunlardan 31'inin her iki meyve örneklerinde de olduğu anlaşılmıştır. Bu ortak bileşikler, toplam uçucu yağ oranının numune I için %97.07’ini numune IV için ise %91,78’ini oluşturduğu hesaplanmıştır. Bu çalışmada elde edilen verilerden, A. andrachne meyvelerinin fizikokimyasal özelliklerinin, coğrafi yetişme ortamlarının açıklanması bakımından bir gösterge olabileceği olarak değerlendirilmiştir.

30 June 2023 in Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences
Verified
Journal Article
Open access
EKEbru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
HFHÜSEYIN FAKIR
HÜSEYIN FAKIR
NÇNilay Çi̇çek
Nilay Çi̇çek
Sandal ağacı (Arbutus spp.) cinsi Ericaceae familyasının bir üyesidir. Ülkemizde Arbutus andrachne ve Arbutus unedo olmak üzere iki türü bulunmaktadır. Ayrıca bu iki türün doğal melezi olan Arbutus x andrachnoides Anadou’nun çeşitli lokasyonlarında rapor edilmiştir. Türler Anadolu'nun kıyı kesimlerinde yayılış gösterir ve yenilebilir meyvelere sahiptir. Meyveler reçel, meyve jölesi ve şarap hazırlamak için kullanılır. Ayrıca meyveleri son yıllarda süs çelenkleri yapımında tercih edilmektedir. Bu çalışmada Arbutus andrachne yaprak ve çiçeklerinin yağ asidi ve uçucu bileşenleri HS-SPME/GC-MS analizi ile belirlenmiştir. Çalışma materyali Isparta, Adana, Antalya ve Muğla illerinden toplanmıştır. Sandal bitkisinin yaprak ve çiçeklerinin analiz sonucunda Isparta ilinde 73 adet, Adana ili 67 adet, Antalya ili 74 adet, Muğla ili 57 adet uçucu bileşen bulunmuştur. Antalya örneğindeki sandal ağacının en etken uçucu bileşenler: E-2-Hexenal (%33,69), Hexanal (%8,77), 2,4-Hexadienal (%4,32), Isparta örneğinde; E-2-Hexenal (%20,97), 2-Butenal (%7,52), Asetik asit (%6,38), Adana örneğinde; Hexanal (%14,17), 2-Butenal (%8,58), E-2-Hexenal (%6,70), Muğla örneğinde; B-Bisabolene (%54,75), caryophyllene (%8,66), E-2-Hexenal (%3,94) olarak tespit edilmiştir. Yağ asidi en çok oranda Muğla, Adana, Isparta İli örneklerinde alfa- linolenik asit (sırasıyla %46,17; %38,68; %28,91), palmitik asit (sırasıyla %16,46; %11,09; %20,99), linoleik asit (sırasıyla %10,66; %10,62; %15,06), Antalya İli örneğinde %29,03 palmitik asit, %25,21 stearik asit olarak belirlenmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen sonuçlar diğer yapılan çalışmalarla karşılaştırılmıştır. Karayemiş (Arbutus unedo) türünde benzer çalışmalar olmakla birlikte Sandal ağacı (Arbutus andrachne) ile yapılan çalışmalarda yaprak ve çiçek örneklerinden uçucu bileşen ve yağ asidi konulu çalışmalar yeterince olmadığı anlaşılmıştır.

1 January 2026 in BioResources
Verified
Journal Article
Closed access
EKEbru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
Ebru Hatice Tığlı Kaytanlıoğlu
Effects of microhabitat were studied relative to the growth and fruit yield of Cornus mas L. (Cornelian cherry) populations in a Mediterranean ecosystem. Two contrasting natural habitats were compared: rocky slopes and streamside environments in southwestern Türkiye. A total of 60 mature trees (30 per habitat) were sampled during the 2025 growing season. Tree height, basal diameter, diameter at breast height (DBH), crown diameter, age, fruit number, and total fruit weight were measured to assess growth and yield responses.The results revealed pronounced habitat-related differences in reproductive performance. Trees growing in rocky habitats produced approximately 60% more fruits and 85% higher total fruit yield compared with those in streamside habitats. Analysis of variance indicated that habitat effects were statistically significant (p < 0.05) for most growth and yield traits, except for tree height and crown diameter. Correlation analyses demonstrated strong positive relationships between growth parameters and fruit yield, with basal diameter emerging as the most reliable predictor of reproductive output. Rocky habitats appeared to provide more favorable conditions for fruit production, likely due to improved drainage, enhanced light availability, and reduced interspecific competition. The study provides valuable insights for the sustainable management, conservation, and potential cultivation of C. mas.