The wide usage of information technologies in production has led to the Fourth Industrial Revolution, which has enabled real data collection from production tools that are capable of communicating with each other through the Internet of Things (IoT). Real time data improves production control especially in dynamic production environments. This study proposes a decision support system (DSS) designed to increase the performance of dispatching rules in dynamic scheduling using real time data, hence an increase in the overall performance of the job-shop. The DSS can work with all dispatching rules. To analyze its effects, it is run with popular dispatching rules selected from the literature on a simulation model created in Arena^®. When the number of jobs waiting in the queue of any workstation in the job-shop falls to a critical value, the DSS can change the order of schedules in its preceding workstations to feed the workstation as soon as possible. For this purpose, it first determines the jobs in the preceding workstations to be sent to the current workstation, then finds the job with the highest priority number according to the active dispatching rule, and lastly puts this job in the first position in its queue. The DSS is tested under low, normal, and high demand rate scenarios with respect to six performance criteria. It is observed that the DSS improves the system performance by increasing workstation utilization and decreasing both the number of tardy jobs and the amount of waiting time regardless of the employed dispatching rule.

The development and launch of communication satellite projects pose significant challenges and costs. The expenses can range from several hundred million dollars, contingent on factors such as mission objectives, satellite system size and complexity including the launch vehicle, and ground infrastructure. Satellites must be designed to withstand harsh conditions in space, such as the extreme temperatures, radiation, and other hazards, while delivering reliable communication services to its users. However, once a satellite is launched, physical maintenance interventions become infeasible in the event of technical problems. Thus, reliability is a critical aspect for these expensive systems. This study aims to minimize the cost of a high-tech communication satellite by addressing design considerations that meet customer reliability requirements without exceeding power and redundant equipment limits. To achieve this goal, we propose an integer non-linear programming model in this research. To solve the satellite design problem, we adopt a two-stage solution approach. Conventional industrial practices in satellite design often involve iterative attempts to determine the redundancy level of onboard units based on customer reliability requirements. These processes rely heavily on the experience of design engineers who evaluate a limited number of alternatives to determine the number of redundant units, resulting in sub-optimal outcomes. In contrast, our proposed approach systematically handles the problem and yields optimal results. Our findings demonstrate that the proposed two-phase approach can achieve optimal redundancy levels within seconds.

Dünya nüfusunun artması ve teknolojik gelişmeler hızlı kentleşme ve sanayileşmeye yol açmıştır. Ancak artan sanayileşme nedeniyle ortaya çıkan çevre sorunları daha büyük bir endişe haline gelmiştir. Günümüzde birçok ülke, üretime bağlı çevre sorunlarını ortadan kaldırmak için Döngüsel Ekonomi politikalarıyla temiz ve sürdürülebilir üretimi desteklemektedir. Bu ülkeler, Döngüsel Ekonomi bağlamında çeşitli endüstrilerde Endüstriyel Simbiyoz (ES) uygulamalarını desteklemektedir. Orman ürünleri endüstrisi, Dünyadaki başarılı ES uygulamalarının odak noktasındaki sektörlerden biridir. Bu sektörün doğal hammaddelere bağımlılığı, orman varlığının yüksek olduğu ülkeler için bu sektörü daha kritik hale getirmiştir. Bu çalışmanın amacı Türkiye'deki orman ürünleri endüstrisinin ES’nin uygulanabilirliğini tartışmaktır. İlk olarak orman ürünleri endüstrisine dayalı Dünya'da yapılmış iyi ES uygulamalarını incelenmiştir. Ardından, bu ES ağlarındaki işbirlikleri ve potansiyel malzeme, yan ürün ve atık akışlarını belirlenmiştir. Bu değerlendirmenin ışığında, ES'nin Türk orman endüstrisi için uygulanabilirliğine ilişkin bir SWOT analizi sunulmuştur. SWOT analizi sonuçları, Türkiye orman ürünleri sektörüne dayalı ES ağları kurmanın mümkün olduğunu göstermektedir. Ancak işletmeler, ES hakkında farkındalık yaratarak bu ağlara katılmaya teşvik edilmelidir. Bu ağlara katılımı artırmak için vergi muafiyetleri, girdi fiyatlarında indirim gibi destekler tasarlanmalıdır.