Acil servise başvuran kritik hastalıkların özelliklerinin bilinmesi, en kısa sürede tanı alması ve doğru tedavilerinin başlamasında hayati öneme sahiptir Çalışmamızda acil servise başvuran hastaların demografik ve klinik özelliklerini incelemeyi amaçladık. Ocak 2015 ile Aralık 2019 tarihleri arasında hastanemiz üçüncü basamak acil servisine başvuran tüm erişkin ve çocuk hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik özellikleri, hastalık tanıları ve yıllara göre başvuru oranları değerlendirildi. Acile servise beş yıl içerisinde başvuran hasta sayısı 2.254.302 olarak tespit edildi. Hastaların %50.9’u erkek ve %49.1’i kadındı ve yaş gruplarına göre başvuru sıklığı değerlendirildiğinden yoğun grubun %26.73 ile 10 yaş ve altı olduğu görüldü. En çok başvuru %51 ile 16:00-24:00 saatleri arasında idi. Hastaların en sık solunum sistemi problemleri(%24,71) ile acile başvurduğu tespit edildi. Acil servise başvuran hastaların %2.24’ü ilgili bölümlere, %0.77’sinin ise yoğun bakım ünitesine yatırıldığı tespit edildi. Acil servislere başvuru oranının yüksek olması beraberinde aşırı hasta yoğunluğuna neden olmaktadır. Acil servise başvuran hasta profilinin belirlenmesi, verilecek hizmet sunumu ve hasta bakım kalitenin artırılmasında faydalı olacaktır.

Background: Intermediate-high-risk acute pulmonary embolism (APE) presents a clinical challenge, as patients are hemodynamically stable at admission yet carry a substantial risk of deterioration requiring rescue thrombolytic therapy. This study evaluated whether admission complete blood count-derived inflammatory indices, particularly the Systemic Inflammation Response Index (SIRI), are associated with subsequent thrombolytic therapy requirement. Methods: In this retrospective cohort study, 134 patients with computed tomography pulmonary angiography–confirmed intermediate-high-risk APE, classified according to 2019 ESC guidelines, were grouped based on the need for rescue thrombolytic therapy (n = 52) versus no thrombolytic therapy (n = 82). Inflammatory indices were calculated from admission blood samples, and multivariable logistic regression and ROC analyses were performed. Results: Patients requiring thrombolysis had significantly higher SIRI, SII, hs-troponin I, and systolic pulmonary artery pressure (SPAP), and lower lymphocyte counts. In multivariable analysis, SIRI (OR = 2.08, 95% CI 1.37–3.13), SPAP (OR = 1.21, 95% CI 1.06–1.37), and troponin (OR = 1.01 per 10 ng/L increment, 95% CI 1.00–1.01) were independently associated with thrombolytic therapy requirement. Conclusions: SIRI, SPAP, and hs-troponin I were independently associated with thrombolytic therapy requirement in intermediate-high-risk APE. These findings are hypothesis-generating and warrant prospective validation before clinical implementation.

Giriş: Yaşlılarda eşlik eden kardiyopulmoner komorbiditeler PTE ile benzer klinik semptomlarla gelebilir. Bu çalışmada 65 yaş ve üzerindeki PTE olan hastaların klinik özellikleri ve sonuçları değerlendirildi. Materyal ve Metot: Çalışma 1-Ocak 2019-31 Aralık 2019 tarihleri arasında geriye dönük olarak gerçekleştirildi. Çalışmaya acil serviste akut PTE tanısı konan ve yoğun bakım ünitesine yatırılan 65 yaş ve üzerindeki hastalar dahil edildi. Hastalar yaşlarına göre 65-74 yaş, 75 yaş ve üzeri olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların demografik verileri, mortalite oranları ve mortaliteye katkısı olan nedenler incelendi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 43 hastanın %74,4'ini 65-74 yaş ve %25,5'ini ≥75 yaş hasta grubu oluşturmaktadır. Hastaların yaş ortalaması 72±5 yıl olup, %55,8’i erkekti. Hastaların PTE için en sık karşılaşılan yakınması nefes darlığı (%73,9), eşlik eden en sık hastalık konjestif kalp yetmezliği (%33,5) ve hipertansiyon (%29,4) idi. Yaş grubu arasında cinsiyet, başvuru zamanı açısından istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunmadı. Yaş gruplarına göre mortalite oranları sırasıyla 65-74 yaş grubunda %59.3, ≥75 yaş grubunda %63.6 olarak tespit edildi. Yaş grupları arasında mortalite açısından anlamlı fark tespit edilemedi. Sonuç: Atipik presantasyonla başvurmaları nedeniyle yaşlılarda PTE tanısı zordur ve sıklıkla gözden kaçmaktadır. Yaşlı hastalarda PTE’yi akılda tutmak ve şüphe halinde tanı algoritmalarını kullanmak hayati derecede önem taşımaktadır.