Bu araştırmada öğretmenlerin görev yaptıkları okulda olumlu okul iklimi konusundaki bakış açılarını açığa çıkarmak amaçlanmıştır. Araştırmada karma yöntem desenlerinden açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Kırşehir il merkezinde yer alan ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan 107 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel boyutunda “Okul İklimi Ölçeği” uygulanmış ve araştırmanın nitel boyutunda ise araştırmacılar tarafından geliştirilmiş yarı yapılandırılmış görüşme formu ile verilerin toplanması sağlanmıştır. Ölçekten elde edilen puanların cinsiyet değişkenine göre farklılığın tespit edilmesinde bağımsız gruplar için t-testi, öğretmenlerin girdiği kademe ve kıdeme göre farklılığın tespit edilmesinde tek yönlü varyans analizi (ANOVA) yapılmıştır. Bulgularda, öğretmenlerin okul iklimi puanlarının çalışmada yer alan tüm faktörlerinin cinsiyet değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir farklılık göstermediği ve öğretmenlerin görev yaptığı kademeye göre tüm faktörlerde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir farklılık gösterdiği saptanmıştır. Öğretmenlerin okullarda olumlu iklim oluşması için iletişim ve iş birliğinin, her düşünce ve fikre saygı duyularak, ihtiyaçlar, gereksinimler, sorunlar rahatça konuşularak, empati-karşılıklı anlayış, sevgi ve saygı çerçevesi içinde, yardımlaşarak ve paylaşılarak, öğretmen, öğrenci ve okul yöneticileri arasında sosyal etkinlik ve sosyal faaliyetlerin sürekli düzenlenerek olması gerektiği belirtilmiştir. Elde edilen sonuçlar çerçevesinde öğrencilerin ya da 4. sınıf öğretmen adaylarının okul iklimi hakkında bakış açıları araştırılabilir, sonuçlar bu verilerle karşılaştırılması önerilmektedir.

Bu araştırmanın amacı, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde görev yapan öğretmenler ile özel eğitim okullarında görev yapan öğretmenlerin işbirliğine ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış, veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak toplanmış ve betimsel analiz tekniğiyle analiz edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde çalışan dokuz ve özel eğitim okullarında görev yapan sekiz öğretmen olmak üzere on yedi öğretmen oluşturmaktadır. Çalışma grubunun oluşturulmasında kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi benimsenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; hem özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde çalışan hem de özel eğitim okullarındaki öğretmenlerin öğrencilerin başarılarını ve eğitimde verimliliği arttırması açısından işbirliğini önemli buldukları; öğretmenler arasında işbirliğini sağlamak için telefon görüşmeleri, okul ziyaretleri, kısa toplantılar yaparak işbirliğini sağlamaya çalıştıklarını ifade etmişlerdir. Öğretmenler işbirliğinin sağlanmasında olumsuz tutumların, öğretmen değişikliklerinin, egoların, iletişime kapalı olmanın işbirliğini engellediğini belirtmişlerdir. Öğretmenler işbirliği sağlanması için görev paylaşımı yapılması, güven duygusunun oluşturulması, materyal paylaşımı yapılması, yardım alınması ve sürekli iletişim halinde bulunulması yönünde önerilerde bulunmuşlardır. Bununla birlikte öğretmenler diğer öğretmenlerden özverili, yeniliklere açık, anlayışlı, sabırı, iletişime ve işbirliğine açık olmalarını beklediklerini belirtmişlerdir.

Check-in/check-out (CICO) alanyazında olumlu davranış desteği kapsamında ikincil düzeyde sunulan, akranlarıyla problem yaşayan, problem davranışlarından dolayı akademik olarak başarısızlık gösteren öğrencilere destek vermek için hazırlanan bir önleme programıdır. Bu araştırmanın amacı, sınıf içinde problem davranış sergileyen ve bu problem davranışları nedeniyle akademik olarak başarısız olan öğrencilerin derse etkin katılım davranışları üzerinde, CICO’nun etkisini ortaya koymaktır. Bu amaç çerçevesinde öğrencilerin dersi etkin dinleme davranışları incelenmiştir. Çalışmaya ortaokula devam eden 10-11 yaşlarında üç öğrenci katılmıştır. Araştırmada tek denekli deneysel desenlerden aralıklı değişen ölçüt desenine yer verilmiştir. Öğretmenlerden ve öğrencilerden elde edilen bulgular öğrencilerin dersi etkin dinleme davranışlarında ilerleme gösterdiklerini ortaya koymuştur. Ayrıca çalışmanın bağımsız değişkeninin ve elde edilen sonuçların sosyal uygunluğu da sosyal geçerlik verileri ile belirtilmiştir.

Bu araştırmanın genel amacı; Eğitim Uygulama Okullarında öğrenim gören öğrencilerin Bireyselleştirilmiş Eğitim Programlarının (BEP) çeşitli değişkenlere göre incelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu incelemeler Bağımsız Yaşam Becerileri dersi ile İletişim ve Sosyal Beceriler dersi BEP’leri ile sınırlı tutulmuştur. Bu genel amaç doğrultusunda Özel Eğitim Uygulama Okuluna devam eden öğrenciler için hazırlanmış 40 BEP doküman analizi yöntemi ile incelenmiştir. İncelenen BEP’ler deki veriler tablolar şeklinde gösterilmiş ve bu bulgular ışığında yorumlanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre BEP’ hazırlanırken bireyin performans durumu, amaçlar, ölçüt, yöntem ve teknik kullanımı, problem davranışların betimlenmesi gibi birçok alanla ilgili bilgi bulunmadığı ya da birbirinden çok farklı uygulamalara gidildiği belirlenmiştir. Bunun yanında öğretmenlerin bazılarının BEP’leri alan yazına göre doldurmadıkları veya eksik doldurdukları bulgularına ulaşılmıştır. Sonuç olarak öğretmenler arasında BEP hazırlama konusunda uygulama birliğinin olmadığı, BEP içeriğini oluşturmak ilgili bilgi eksiklerinin olduğu saptanmıştır.

Giriş: Bu araştırma özel gereksinimli çocuğu olan ailelere sunulan ihmal ve istismardan korunma aile eğitim programının ailelerin ihmal ve istismar konusundaki bilgi düzeyleri üzerinde etkililiğinin sınanması amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, eğitim sürecinde, ihmal ve istismardan korunma aile eğitimi için araştırmacılar tarafından hazırlanan aile eğitim kitapçığı kullanılmıştır. Aile eğitim kitapçığının içeriği sunular halinde düzenlenerek beş oturumda sunulmuştur. Yöntem: Bu araştırma nicel ve nitel bulguların bir arada kullanıldığı karma (mixed) yöntem ile yapılmıştır. Araştırmada nicel verilerin toplanmasında deney ve kontrol gruplu, öntest-sontest deneysel desen kullanılmıştır. Aynı testler eğitim alan deney grubuna eğitimden üç hafta sonra tekrar uygulanarak izleme verisi alınmıştır. Ayrıca deney grubuna eğitimden hemen sonra araştırmacı tarafından hazırlanan dört soruluk bir görüşme formu uygulanmış ve ailelerin eğitim ile ilgili görüşleri alınmıştır. Araştırmanın nicel verileri bilgisayar ortamında bir istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma deney grubunda 20 katılımcı, kontrol grubunda 20 katılımcı olmak üzere toplam 40 özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynle yapılmıştır. Bulgular: Özel gereksinimli çocuğu olan ailelere sunulan ihmal ve istismardan korunma aile eğitim programının ailelerin ihmal ve istismar konusundaki bilgi düzeyleri üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Ailelere üç hafta sonra uygulanan izleme testlerinde de sunulan aile eğitiminin etkililiğinin korunduğu bu araştırma bulguları ile belirlenmiştir. Tartışma: Aileler eğitim öncesinde ihmal ve istismar ile ilgili düşük düzeyde bilgi sahibi iken eğitimden sonra bilgi düzeylerinde bir artış olmuştur. Ailelerin bu konuda bilgilenmesi ile çocuklarına karşı ihmal ve istismardan korunma ile ilgili daha bilgili hareket edecekleri düşünülmektedir. Dolayısıyla bu çalışma ihmal ve istismar ile ilgili bir önleme amacına hizmet edecektir.