Amaç: Bu çalışma covid-19 pandemisi nedeniyle sokağa çıkma yasağı deneyimleyen yaşlı popülasyonun bu kısıtlamaya yönelik tepkileri konusunda bir fikir edinmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın örneklemini 60+ Tazelenme Üniversitesi öğrencileri arasından tesadüfen seçilen 120 katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılara telefon yolu ile sekiz soruluk kısa bir anket uygulanmıştır. Verinin tanımlayıcı istatistikleri sunulmuş ve katılımcıların yaşı ile cevapları arasındaki ilişkiyi değerlendirebilmek için korelasyon analizi uygulanmıştır.Bulgular: Katılımcılar genel olarak, sokağa çıkma yasağı karşısında sağduyulu bir tutum sergilemelerine karşın, evde kalmanın virüsün yayılmasını önlemeyeceğini (%41), virüse bağlı yaşlı ölümlerde azalma yaratmayacağını (%57) ve bu sürecin yaşlıları ‘günah keçisi’ haline getirdiğini düşünmektedirler.Sonuç: Toplumsal yaşama katılımlarını özendirmek için “aktif ol”, “dışarı çık”, “topluma katıl” dediğimiz yaşlılara bugün “evde kal”, diyoruz. Bu yeni durumda, normal koşularda yaşlılar için iyi olan, bugün kendileri için hayati riskler barındırmaktadır. Bu durumda sokağa çıkma yasağı bağlamında yaşlıların sorumluluk üstlenmesi bir “bilinçli izolasyon” olarak kabul edilebilir. Ancak bu bilinçli izolasyon, yaşlıları toplumdan uzaklaştırmanın yeni bir gerekçesi ve aracı olmamalıdır. Evde devam eden kaliteli ve sağlıklı bir yaşam için ihtiyaçlara yönelik önlemler devreye sokulmalıdır.Anahtar kelimeler: Yaşlılık, covid-19, sosyal izolasyon
29 December 2020 in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Fizyolojik yaşlanmanın biyolojik kayıplar ve atipik hastalık süreçleri adına yarattığı kimi riskler mevcuttur. Bu risklerin yönetilebilmesi adına cerrahi müdahaleler gerekebilmektedir. Geriatrik cerrahide hedefler kişinin sağlıklı ömür uzunluğunu, hayatta kalma süresini ve yaşam kalitesini olabildiğince uzatmaktır. Geriatrik cerrahi öncesinde, sırasında ve sonrasında diğer yaş gruplarında alınan önlemlere ek olarak planlanması gereken tedbirler ve düzenlemelerin güncel yaklaşımlar ve bilimsel kılavuzlar ışığında incelenmesi gerekmektedir.
31 March 2023 in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
Dijital uygulamalar; özellikle ergenlikte kişinin zamanı yönetme becerisiyle eleştirel ve çift düşünme (double-think) yetisi geliştirebilmeleri, toplumsal olaylara duyarlılığı arttırarak ergenlerin sosyalleşme süreçlerine pozitif katkı sağlayabilmeleriyle çoğu bilimsel çalışmaya istenen ve istenmeyen etkileri açısından konu olmuştur. İnternet/ sosyal medya bağımlılığının beden- kişilik algısı üzerindeki etkilerine dair tematik çalışmalar artarken dijital ilişki dinamik ve örüntülerini, özellikle de uzun süreli ilişkideki ya da evli çiftlerdeki dijital flörte bakış açısını inceleyen çalışmalar ise azınlıktadır. Sosyal bilim dalları; sosyal medya (SM) kaynaklı sorunları kültürler kodlarla çözümlemede bir anlamda hazırlıksız ve tecrübesiz yakalanmıştır. Sosyal medyanın özellikle de romantik ilişkilerdeki dijitalleşme sürecindeki etkilerine, siber psikoloji ve nöropsikofizyolojinin yanı sıra sosyoekonomik-iktisadi-siyasi-hukuki unsurları kapsayan iletişim sosyolojisinin, bilişim ve hatta siber kriminoloji bilimlerinin bütüncül odağını koruyarak temkin ve sağduyuyla yaklaşılması gerekliliği doğmuştur. Bu derleme literatür taramasına dayalı olarak konuyu ele almaktadır.
1 January 2024 in Journal of Aging and Long-Term Care
Advancements in healthcare have extended life expectancy, accelerating the global shift towards aging populations and creating a growing need for comprehensive geriatric care. Among the most pressing challenges is dementia, with Alzheimer's disease (AD) standing as a significant societal and policy concern. AD is a progressive neurodegenerative disorder characterized by the irreversible decline of cognitive functions, including memory, reasoning, and problem-solving, leading to a loss of independence. Its onset, influenced by genetic, environmental, and lifestyle factors, poses profound socio-economic and emotional challenges for patients and caregivers alike. Current healthcare and social support systems often fall short in addressing the complex needs of individuals with Alzheimer’s and their families, highlighting critical gaps in policy and service provision. Family caregivers bear the dual burden of emotional distress and financial strain, with limited access to adequate support. Expanding specialized services, such as daycare centers, staffed by multidisciplinary professionals, including gerontologists, psychologists, physiotherapists, and social workers, provides a sustainable solution. These centers not only enhance the quality of life for patients but also alleviate the socio-economic pressures on families and the state. Addressing Alzheimer’s care within the broader context of demographic transformation requires an integrated approach, combining public awareness, early diagnosis initiatives, and robust policy reform. Investments in community-based care infrastructure and caregiver support are vital to fostering fair and inclusive outcomes in aging societies. This transformation must be prioritized to mitigate the marginalization of older adults and ensure societal resilience in the face of aging population trends.
Parkinson's disease is a progressive neurodegenerative disorder that affects motor skills and mobility. Despite the studies conducted to find the treatment of this disease continues, there is no definite treatment yet. Besides the treatment to control and slow down the disease, patients also need the support of different methods and psychosocial interventions. Music therapy, as one of these supportive interventions, has been found to have positive effects supported by current studies. Positive improvements are achieved in the general well-being of the patients with effects such as rhythm follow-up by active or receptive methods, affect and socialization created by the authorities. There are many studies in which music and rhythmic sounds are used to prevent loss of balance and, therefore, the risk of falling. Many studies investigating the effects of music therapy for Parkinson's patients have found that it has positive effects on improving the motor skills of patients, preventing balance disorders and the risk of falling, ensuring psychological well-being, and socializing many people with the same problems in studies that apply music therapy as a group. In this study, which compiles the general effects of music therapy in Parkinson's patients, the results of current studies will be shared.