This study aims to analyze the thematic and methodological trends in silage research published in DergiPark, focusing on the most frequently discussed topics: silage quality, fermentation processes, and the use of additives. By systematically analyzing publication patterns and methodological approaches, the study seeks to provide insights into the evolving research landscape. A systematic analysis of silage studies in DergiPark examined key research topics, methodologies, and trends. Research was categorized by forage quality, fermentation efficiency, and additive use. Predominant methods, including chemical analysis, digestibility studies, and in vitro techniques, were assessed. The study also evaluated the growing role of microbial additives, particularly lactic acid bacteria, in fermentation improvement. The findings revealed that silage quality, fermentation processes, and additive applications are the dominant research themes. Corn and alfalfa were identified as the primary silage crops due to their significance in feed quality and productivity. Chemical analyses and digestibility studies were the most frequently utilized methods for evaluating nutritional value and preservation efficiency. Additionally, a notable rise in the application of in vitro methodologies was observed. The use of microbial additives, especially lactic acid bacteria, was found to significantly enhance the fermentation process. This study highlights the current research trends in silage studies and suggests future directions for improving silage production efficiency. Further exploration of in vitro methodologies and microbial additives is recommended to enhance sustainability and nutritional quality. Expanding research on diverse silage crops and novel additive applications could provide valuable insights for both scientific and industrial advancements.

Along with domestication, various changes in nutrition and digestion have occurred in horses as well as in all species. Our review aims to compile existing studies examining the role of nutrition and digestion in the emergence of undesirable behaviours in domestic horses. The success achieved in species with high adaptability has not been sustained by the change in breeding purposes over the years. Welfare, defined as the physical and mental health of animals. The responses of animals to various stimuli are defined as behaviour. Since the behaviour of animals plays a primary role in monitoring welfare, studies on animal behaviour have intensified. The development of undesirable behaviours complicates the care and management practices and negatively affects the welfare of the animals in the following periods, resulting in negative consequences for both the animal and its environment. Stereotypes, which are among the unwanted behaviours and exhibited in the form of purposeless, repetitive movements, are one of the biggest behavioural problems of horse breeding. Oral stereotypes impede food intake, locomotor stereotypes impede mobility and are instrumental in the emergence of chronic and more complex health problems. Other undesirable behaviours may also harm the horse's keeper and other horses kept together in the same box, resulting in serious injury. It is known that nutrition and nutrients affect the development of undesirable behaviours in horses. It is known that anticipatory behaviour creates a basis for repetitive behaviours as a result of inhibition when feeding time and nutrient content are out of preference or insufficient. The effect of nutrition and nutrient content on the emergence of stereotypes and undesirable behaviours has not been fully addressed and the subject remains up-to-date. The purpose of this paper is to provide a brief discussion of studies conducted to assess the effect of nutritional imbalances on stereotypic behaviour in horses. The PRISMA 2020 guidelines were applied to the review using systematic review rules.

Çalışmanın amacı, bal arısı (Apis mallifera) zehrinin etlik piliçlerde kullanılmasına yönelik çalışmaların sistematik derleme şeklinde incelenmesidir. Apiterapi, arı ürünleri ile alternatif tedavi yöntemi olarak tanımlanabilmektedir. Apiterapide bal, polen, propolis ve arı sütü gibi yaygın olarak bilinen ve besin olarak da tüketilen ürünlerin yanı sıra bal arısı zehri (venom) de kullanılmaktadır. Bal arısı zehri içerdiği peptidler, enzimler ve aktif aminler sayesinde özellikle kanser araştırmalarında sıklıkla incelenen bir madde olup bağışıklık sistemi üzerine önemli etkileri bulunan bir üründür. Bal arısı zehrinin antimikrobiyal ve antioksidan etkileri ile gelişim performansı ve bağışıklık sistemi üzerine etkilerini inceleyen çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Çalışmalarda bal arısı zehri su ve yem katkı maddesi olarak veya kümes içerisine püskürtülerek kullanılmıştır. İçme suyuna eklenen bal arısı zehrinin, gelişim performansını önemli derecede etkilediği, yem katkı maddesi olarak kullanılmasının bağışıklık sistemi ve karaciğer fonksiyonlarına olumlu etkiler sağladığı ve dilüe edilmiş formunun kümes içerisine aerosol yol ile verilmesinin Salmonella gallinorum’a karşı etkili olduğu bildirilmiştir. Parenteral yollar ile uygulanan bal arısı zehri özütü, büyüme gelişme ve bağışıklık sistemi üzerinde olumlu etki göstermiştir. Bal arısı zehrinin çeşitli hayvan türlerinde yem katkı maddesi olarak kullanılmasına yönelik çalışmalar da devam etmektedir. Çalışmada, etlik piliç üretiminde bal arısı zehrinin çeşitli yaş dönemlerinde, farklı oranlarda ve farklı yöntemler ile verilmesinin etkileri incelenmiştir.

At kazaları hem biniciler hem de hayvanlar açısından ciddi yaralanma ve komplikasyon riskleri taşımaktadır. Binicilerde en sık kafa travması, omurga ve ekstremite yaralanmaları görülürken; atlarda kanama, tendon ve iskelet sistemi lezyonları ile davranışsal bozukluklar ön plana çıkmaktadır. Literatürde binicilik kazalarının büyük çoğunluğunun düşme kaynaklı olduğu ve koruyucu ekipman kullanımının mortaliteyi belirgin şekilde azalttığı bildirilmektedir. Etkin ilk yardım uygulamaları, yaşamın korunması, yaralanmaların ilerlemesinin engellenmesi ve profesyonel tedavi sürecine uygun koşulların sağlanması açısından kritik öneme sahiptir. Bu kapsamda, ortam güvenliğinin sağlanması, hemorajilerin ve kırıkların kontrolü, şok belirtilerinin izlenmesi ve hızlı veteriner veya tıbbi destek sağlanması temel ilkeler olarak öne çıkmaktadır. Ayrıca hem at hem de biniciye yönelik donanımları içeren standart bir ilk yardım çantasının hazır bulundurulması, acil durumlara etkin yanıt verilmesini kolaylaştırmaktadır. Bu bölüm, at kazaları ve ilk yardım süreçlerine ilişkin güncel bilgileri, istatistiksel verileri ve uygulamalı yaklaşımları disiplinler arası bir çerçevede değerlendirmekte; hayvan refahı ve insan güvenliği açısından koruyucu önlemlerin önemini vurgulamaktadır.