Wstęp: U chorych na nowotwory mogą występować epizody bólu o znacznym natężeniu. Przebijający ból nowotworowy (BTCP, breakthrough cancer pain) to najczęstsze określenie przemijającego zwiększenia natężenia bólu, jednakże pomimo przeprowadzenia wielu badań klinicznych, nadal istnieją kontrowersje dotyczące definicji, epidemiologii i leczenia farmakologicznego BTCP. Cel pracy: W pracy dokonano przeglądu badań klinicznych dotyczących rozpoznania, oceny klinicznej i postępowania terapeutycznego u chorych z rozpoznaniem BTCP. Metody: Przeprowadzono przegląd literatury naukowej z baz Pubmed, MedLine i Embase ze szczególnym uwzględnieniem definicji, podziału, oceny i leczenia BTCP, zgodnie z wytycznymi Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses. Wyniki: Najlepszym wyborem w terapii BTCP wydaje się być opioid o szybkim początku działania (ROO, rapid-onset opioid). Produkty fentanylu przewyższają morfinę podawaną drogą doustną zarówno pod względem skuteczności analgetycznej, jak i szybkości działania. Dostępnych jest niewiele badań klinicznych porównujących skuteczność różnych produktów fentanylu w leczeniu BTCP. Wybór analgetyku powinien być dokonywany indywidualnie, w zależności od aktualnego stanu klinicznego pacjenta. Dawka leku stosowanego w leczeniu BTCP powinna być miareczkowana, jednakże przy początkowej dawce należy również uwzględnić tolerancję na opioidy podawane długotrwale w leczeniu bólu podstawowego. Algorytmy rozpoznania BTCP powinny być wykorzystywane wraz z dokładną i kompleksową oceną stanu klinicznego pacjenta. Wnioski: Przyszłe badania BTCP powinny dotyczyć opracowania powszechnie akceptowanych definicji i systemu klasyfikacji BTCP, które umożliwią szczegółowe badania epidemiologii i optymalnego postępowania w BTCP. Palliat Med Pract 2018; 12, 3: 156–164 Wstęp: U chorych na nowotwory mogą występować epizody bólu o znacznym natężeniu. Przebijający ból nowotworowy (BTCP, breakthrough cancer pain) to najczęstsze określenie przemijającego zwiększenia natężenia bólu, jednakże pomimo przeprowadzenia wielu badań klinicznych, nadal istnieją kontrowersje dotyczące definicji, epidemiologii i leczenia farmakologicznego BTCP. Cel pracy: W pracy dokonano przeglądu badań klinicznych dotyczących rozpoznania, oceny klinicznej i postępowania terapeutycznego u chorych z rozpoznaniem BTCP. Metody: Przeprowadzono przegląd literatury naukowej z baz Pubmed, MedLine i Embase ze szczególnym uwzględnieniem definicji, podziału, oceny i leczenia BTCP, zgodnie z wytycznymi Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses. Wyniki: Najlepszym wyborem w terapii BTCP wydaje się być opioid o szybkim początku działania (ROO, rapid-onset opioid). Produkty fentanylu przewyższają morfinę podawaną drogą doustną zarówno pod względem skuteczności analgetycznej, jak i szybkości działania. Dostępnych jest niewiele badań klinicznych porównujących skuteczność różnych produktów fentanylu w leczeniu BTCP. Wybór analgetyku powinien być dokonywany indywidualnie, w zależności od aktualnego stanu klinicznego pacjenta. Dawka leku stosowanego w leczeniu BTCP powinna być miareczkowana, jednakże przy początkowej dawce należy również uwzględnić tolerancję na opioidy podawane długotrwale w leczeniu bólu podstawowego. Algorytmy rozpoznania BTCP powinny być wykorzystywane wraz z dokładną i kompleksową oceną stanu klinicznego pacjenta. Wnioski: Przyszłe badania BTCP powinny dotyczyć opracowania powszechnie akceptowanych definicji i systemu klasyfikacji BTCP, które umożliwią szczegółowe badania epidemiologii i optymalnego postępowania w BTCP. Palliat Med Pract 2018; 12, 3: 156–164