Var olduğu günden beri doğa ile etkileşim halinde olan insanoğlu doğadan farklı amaçlar için yararlanmaktadır. Eğlenmek, çeşitli aktivitelerde bulunmak, kendini iyi hissetmek için her zaman doğanın bir parçası olan yeşil alanlara ihtiyaç duyulmaktadır. Ancak insanlar; hızlı ve çarpık şehirleşme, sanayileşme ve teknoloji gibi faaliyetler sebebiyle azalan yeşil alanlarla artan kapalı mekanlarda yaşamlarını devam ettirmektedir. Kırsal alanlarda yaşayan insanların da artan kaygıları, onları şehirlere çekmeye başlamış, kentler giderek yoğunlaşmış, birçok kentte ihtiyacı karşılamak adına betonlar yükselmiş, yaşam kalitesi azalmış, doğa hiç bozulmayacakmış gibi tahrip edilmiş ve bugün birçok konut yeşil alansız, bahçesi olmadan inşa edilmiştir. Yeşile özlem duyan, doğadan uzaklaşan günümüz insanında depresyon ve buna bağlı olarak gelişen psikolojik bozukluklar görülmeye başlanmıştır. Doğa ve doğal alanların insanlar üzerindeki olumlu etkileri birçok bilim insanı tarafından da tespit edilmiştir. Son yıllarda, insan sağlığı üzerinde yapısal çevrenin etkileri dikkat çekmiş ve “iyileştirici bahçe” kavramı ortaya çıkmıştır. İyileştirici bahçeler peyzaj mimarlığı çalışmalarında da yeni bir hareket etkisi oluşturmuştur. Bu çalışmada; iyileştirici bahçelerin çeşitli sağlık problemleri olan hastalar üzerindeki etkilerinden bahsedilerek, tasarım ilkelerine göre değerlendirmesi yapılmıştır.

Amaç: Çalışmada, her geçen yıl yapılaşan ve gelişen Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Merkez Kampüsündeki öğrencilerin kampüs içi açık-yeşil alan kullanımlarına yönelik memnuniyet durumunun belirlenmesi ve bu alanların daha aktif kullanılmasının sağlanması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Kampüs içerisinde farklı fakültelerden tesadüfi olarak seçilen, öğrenci olarak eğitim gören, 18-24 yaşları arasındaki 680 kişiye anket uygulaması yapılmıştır. Katılımcıların demografik durumu ve yeşil alan kullanım özelliklerinin belirlenmesinde yüzde değerler kullanılmıştır. Yeşil alanlara ait memnuniyet faktörleri ile demografik özellikler ve yeşil alan kullanım özelliklerinin belirlenmesinde frekans analizi ve farklılıkları ortaya koymak için Bağımsız Örneklem T Testi, Tek Yönlü Anova Analizi ve Post Hoc Testi uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların aylık gelirleri ve anne eğitim durumları ile memnuniyet düzeyleri arasında bağlantılı bir ilişki bulunmuştur. Çoğunluğu aylık geliri düşük olan katılımcıların doğada olmayı, boş vakitlerini doğada geçirmeyi ve bunu yaparken yalnız olmayı tercih ettikleri tespit edilmiştir. Benzer şekilde anne eğitim durumu da düşük olan katılımcıların bu alanlarda yalnız kalmayı tercih ettikleri belirlenmiştir. Ayrıca alan kullanım kriterlerinden yeşil alanlarda geçirilen süre sosyalleşme açısından oldukça etkili bulunmuştur. Yeşil alanlarda olmasını gerekli gördükleri fiziksel yapı ve aktiviteler ile memnuniyet düzeyi arasında da ilişki olduğu belirlenmiştir. Çoğunluğunun açık ve yeşil alanlarda sportif faaliyet istediği katılımcıların doğada düşünmek ve yalnız kalmak için bu alanlardan memnun oldukları tespit edilmiştir. Sonuç: Katılımcıların kampüs içerisindeki açık yeşil alanlarda fazla vakit geçirmedikleri ancak bu alanlarda arkadaşlarıyla eğlenmek için grup halinde bulundukları ve sportif faaliyetlerin olmasını istedikleri tespit edilmiştir. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Merkez Kampüsündeki öğrencilerin açık ve yeşil alanlarda daha fazla vakit geçirmesini sağlamak için talepleri de dikkate alınarak, bu alanların tasarımsal açıdan daha cezbedici hale dönüştürülmesi gerektiği, böylece hem kampüs çalışanları hem de öğrenciler için kampüste yaşama kalitesinin arttırılabileceği ve kullanıcıların akademik hayatlarına da katkı sağlanabileceği düşünülmektedir.

Biyofilik tasarımın temelleri, insanoğlunun doğayla iç içe yaşadığı ve doğal çevresine uyum sağladığı antik dönemlere kadar uzanmaktadır. Antik Yunan ve Roma mimarisi, bahçeler, su yolları ve doğal ışık kullanımını içeren mekanlarıyla biyofilik unsurlar taşımaktadır. Çin ve Japon bahçecilik sanatları, doğanın estetik ve ruhsal değerlerini mimariye entegre etmiştir. Ancak zaman içerisinde tek düze mimarinin etkisiyle insanların doğa ile bağları zayıflamıştır. Biyofilik tasarım da bu bağların yeniden kurularak güçlendirilmesi amacıyla kullanılan tasarım yaklaşımlarından birisidir. Organik mimari yaklaşımlar, şelale evleri gibi projeler, yeşil çatılar, yaşayan duvarlar, doğal ışık ve havalandırma sistemleri gibi uygulamalar da biyofilik tasarım prensiplerini teşvik etmektedir. Biyofilik tasarımın temeli insanların doğayla iç güdüsel bir bağa sahip olduğu ve bu bağın sağlık ve mutluluk üzerinde etkisi olduğu fikrine dayanmaktadır. Bu çalışmada, sağlık mekânı olan Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde doğa ile mekân arasında bağ kurulması noktasında aracı olarak kullanılan biyofilik tasarım ilkelerinin uygulanabilirliğini incelemektir. Bu doğrultuda çalışmada, 14 biyofilik tasarım ilkesi esas alınarak hastanede tasarım açısından irdelemelerde bulunulmuş ve hastane yapısında biyofilik tasarım uygulaması açısından çeşitli öneriler getirilmiştir.

Amaç: Kentler birçok farklı özelliğe sahip bireylerin bir arada yaşadığı alanları temsil etmektedir. Bu bireyler içerisinde kalıcı engeli bulunan bireyler dışında dönem dönem bir engel taşıyan bireyler de bulunmaktadır. Engelli bireyler sağlıklı insanlar gibi normal yaşamın gereklerine uyum sağlayamayabilmektedir. Bu nedenle de engelli bireylerin bağımsız hareket edebilmeleri için açık ve kapalı alanlarda çeşitli düzenlemeler yapılmalıdır. Böylece engelli bireylerin de sosyal yaşama katılımı sağlanabilecektir. Ülkemizde, çeşitli destek ve düzenlemelerin yapıldığı, engellilere hizmet eden tesisler ve uygulamalar bulunmaktadır. Bu çalışmada da, bu tesislerden birinin alan kullanımları açısından standartlara uygunluğu araştırılmıştır. Materyal ve Metod: Bu çalışma kapsamında Ankara’da bulunan, engelli bireylerin ve refakatçilerinin kullanımına açık olan “Sacettin Gürbüz Engelsiz Yaşam, Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi”nde mevcut durum analizi yapılarak elde edilen sonuçlar, tasarım kriterleri ve standartlar doğrultusunda irdelenmiştir. Bulgular: Tesiste, yol, rampa, merdivenler, binaya ulaşım, otoparklar, çocuk oyun alanı ve ekipmanları, spor alanı ve ekipmanları, işaret ve bilgilendirme levhaları, aydınlatma ve çöp kutularının standartlara uygun olduğu bulunmuştur. Ancak, tesiste kullanılan dinlenme ekipmanlarından bazılarının engelli bireyler için ergonomik olmadığı tespit edilmiştir. Sonuçlar: Çalışma kapsamında elde edilen bulguların standartlar ile değerlendirilmesi sonucunda tesiste engelli bireylerin kullanımı açısından büyük bir sorun yaratacak durum tespit edilmemiştir. Ülkemizde Ankara Sacettin Gürbüz Engelsiz Yaşam, Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi gibi engelli bireylerin topluma kazandırılması açısından oldukça etkili rol oynayan nitelikli tesislerin sayısının artması önem arz etmektedir.

Küresel ısınma ve iklim değişikliğinin etkilerinden dolayı peyzaj tasarımı ve uygulamalarında suyun etkin kullanımı amacıyla kurakçıl peyzaj çalışmaları, yaşamın vazgeçilmezi olan su kaynaklarının yönetiminde destekleyici olmaktadır. Özellikle kentsel yeşil alanlarda suyun bilinçsizce kullanılması su tüketimini daha fazla arttırdığından su etkin peyzaj tasarımlarının kullanımı önem taşımaktadır. Bu doğrultuda, suyun etkin kullanımının varlığının araştırıldığı bu çalışmada Muğla İli Köyceğiz İlçesi Kulak Mesire Alanında kurakçıl peyzaj ve kısıntılı sulama uygulamaları ile yağmur suyu toplama ve yönetimi ile ilgili sistemlerin olup olmadığı ortaya konularak suyun etkin kullanımı kapsamında öneriler sunulmaktadır.

Küresel ısınma ve çeşitli çevresel sorunlar sonucunda, erişilebilir tatlı su kaynaklarının azalması ve mevcut kaynaklara ulaşımın giderek zorlaşması, dünya genelinde kritik bir sorun haline gelmiştir. Son yıllarda suyun korunmasına yönelik farkındalık artsa da yeşil alan sulamasında aşırı su tüketimi yaygın şekilde devam etmektedir. Su kaynaklarının korunması, özellikle peyzaj planlama ve tasarım süreçlerinde hayati bir önem taşımaktadır. Bu bağlamda peyzaj alanlarında suyun etkin ve sürdürülebilir kullanımını teşvik eden “Kurakçıl Peyzaj” (Xeriscape) yaklaşımının uygulanması giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Bu çalışma, Feng Shui felsefi çerçevesiyle bütünleştirilmiş kurakçıl peyzaj ilkelerine dayalı bir peyzaj tasarımı önermektedir. Seçilen proje alanı, Türkiye’nin Niğde ili merkez ilçesinde yer alan imar planında kent parkı olarak ayrılmış bir bölgedir. Kurakçıl peyzaj tasarımının yapılacağı alan 1500 m2 büyüklüğünde bir park alanıdır. Alan; eğitim kurumları, sağlık tesisleri, ticaret merkezleri, mezarlıklar ve konut alanları gibi yoğun kent işlevleriyle çevrilidir ve bu durum, insan etkinliğinin ve peyzajla etkileşimin yüksek düzeyde olduğunu göstermektedir. Alan ile ilgili çevresel verilerin toplanması ile Autocad, Sketchup ve Lumion programları kullanılarak alan tasarımı yapılmıştır. Çalışmanın temel amacı, kurak-yarı kurak iklim kuşağında kuraklık koşullarına dikkat çekmek ve su bilincine dayalı peyzaj uygulamalarını teşvik etmektir. Düşük su tüketimli bitki seçimi ve verimli sulama stratejilerini vurgulayan Kurakçıl Peyzaj yaklaşımı benimsenerek, önerilen tasarımın kentsel yeşil alanlarda sürdürülebilir su yönetimine dair toplumsal farkındalık oluşturması hedeflenmektedir. Bu çalışma ile Feng Shui ilkelerinin entegrasyonu yoluyla projenin mekânsal uyum ve deneyim kalitesini artırması, gelecekteki kent parkı düzenlemeleri için bütüncül bir tasarım modeli sunması amaçlanmaktadır.