1 December 2021 in Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Küresel ısınmanın etkileri her geçen gün çarpıcı boyutlara ulaşarak doğal kaynaklar arasında yer alan ve canlıların yaşamının temeli olan suyun varlığını tehlikeye sokmaktadır. Su kaynaklarının korunması, ekolojik dengenin sürdürülebilirliğinin yanı sıra suyun gelecek nesillere sorunsuz bir şekilde aktarılmasına da katkı sağlamaktadır. Tüm dünyada mevcut su kaynaklarının azalması nedeniyle suyun her alanda akılcı bir şekilde yönetilmesi ve kullanılması gerekmektedir. Son yıllarda suyun yoğun kullanıldığı tarımsal alanlardan biri olarak karşımıza çıkan peyzaj tasarımlarındaki sulamalarda doğayla uyumlu ve sürdürülebilir bir uygulama olarak su tasarrufunu benimseyen bir yaklaşım olan kurakçıl peyzaj çalışmalarının önemi giderek artmaktadır. Çalışmada, çevresel ve fiziki analiz işlemlerinin gerçekleştirilmesi amacıyla alan kullanımları çıkartılıp mevcut bitki türleri belirlenerek kurakçıl peyzaj açısından değerlendirilme durumları tespit edilmiştir. Sürdürülebilir çevre yaklaşımı ile bölge ekolojisine uygun, kuraklığa dayanıklı ve özellikle doğal türlerin yer aldığı alternatif bitkiler tespit edilerek “Muğla-Sarıgerme Halk Plajı”nda kurakçıl peyzaj ilkeleri doğrultusunda örnek bir bitkisel tasarım projesinin hazırlanması hedeflenmiştir. Ayrıca bu araştırmada, kuraklığa dayanıklı bitki türlerinin seçilmesi ile sürdürülebilir peyzaj uygulamaları kapsamında bitkisel tasarım projesinin hazırlanması sonucu gerçekleştirilecek diğer kurakçıl peyzaj tasarım çalışmaları için öncülük etmek de amaçlanmıştır.
29 December 2020 in Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Araştırmanın amacı; konut bahçelerinde bitkisel çay olarak değerlendirilebilen türlerin kullanımı ile içilebilir peyzaj tasarımına yönelik yeni bir peyzaj yaklaşımı oluşturmak için kullanıcıların görüşlerini tespit etmek ve içilebilir peyzaj tasarımı ile ilgili öneriler geliştirmektir. Bu doğrultuda İzmir ilinin 11 ilçesindeki konut bahçesine sahip 182 kullanıcı üzerinde anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Araştırmada konut sakinleri, içilebilir bitki türlerinin konut bahçesinde kullanımını olumlu karşılayarak içilebilir peyzaj tasarımlarının gerçekleştirilmesi sonucu bahçelerde geçirecekleri sürenin artacağını ve markalı ürünler ile kıyaslandığında bu ürünleri rahatlıkla bahçelerinden tüketebileceklerini ifade etmişlerdir. Elde edilen tüm bulgulara göre; içilebilir peyzaj tasarımı yaklaşımının, yenilebilir peyzaj anlayışına yeni bir alternatif oluşturacağı sonucuna ulaşılmıştır.
9 June 2022 in Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Araştırma, Ege Üniversitesi Bayındır Meslek Yüksekokulu yerleşkesinde bulunan ısıtmasız sera koşullarında yürütülmüştür. Topraksız süs lahanası (Brassica oleracea var. acephala) yetiştiriciliğinde tuzlu koşulların bazı kalite kriterleri ve bitki besin elementi içerikleri üzerindeki etkisini belirlenmiştir. 3 farklı tuzluluk düzeyi (S0, S1, S2) denenmiştir. Çalışmada denemeye alınan tuzluluk düzeyi koşulu için iki farklı serada baş salata ve süs lahanası yetiştiriciliği olmak üzere birbirinden bağımsız iki ayrı yetiştiricilik gerçekleştirilmiştir. Bu şekilde süs lahanası yetiştiriciliği için biri baş salata kontrol uygulamasından drene olan besin çözeltisinin tuzluluk düzeyi (S0: Kontrol, S1: Konulardan alınan drenaj çözeltisi, S2: S1+1 dS m-1) olmak üzere olmak üzere 3 tuzluluk düzeyi denemiştir. Belirlenen amaca ulaşabilmek için bazı kalite kriterleri ile bitkilerin yaprak ve kök aksamlarındaki bitki besin elementi analizleri gerçekleştirilmiştir. Tuzluluk düzeylerinin bitki boyu, çapı ve görsel skoru üzerindeki etkisi istatistiksel anlamda önemli bulunmuştur. En yüksek bitki boyu, bitki çapı ve görsel skoru değerleri en düşük tuzluk düzeyi konularında tespit edilmiştir (p<0,05). Tuzluluk düzeylerinin süs lahanası yapraklarındaki P, Ca, Mg, Fe, Cu, Zn ve Mn içerikleri üzerindeki ana etkisi istatistiksel anlamda önemli bir fark yaratırken, tuzluluk düzeylerinin süs lahanası yaprakları N ve K içerikleri üzerindeki etkisi ise önemsiz bulunmuştur.
16 March 2020 in Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
Küresel ısınmadan kaynaklanan iklim değişimi ve hızlı nüfus artışına bağlı olarak tüketimin yükselmesi doğal kaynaklardan suyun azalmasına neden olarak varlığını tehdit etmektedir. Dünyada kullanılabilir suyun büyük bir bölümü tarımda değerlendirildiğinden bitkilerin su ihtiyacının en doğru ve ekonomik şeklide karşılanması gerekmektedir. Bu bağlamda da suyun verimli ve ekonomik kullanılmasını sağlayan yöntemlerden biri olarak su tutucu polimer (SAP) uygulaması karşımıza çıkmaktadır. Araştırmada, su tutucu polimer SAP A200‘ün farklı dozları [% 0 (kontrol), % 0,2, % 0,4 ve % 0,6 v/v] geleneksel (toprak) ve topraksız tarım yetiştirme ortamlarına [torf, perlit ve torf:perlit (1:1) v/v] uygulanmıştır. SAP A200 dozlarının Anadolu Sığla Ağacı (Liquidambar orientalis Mill.) ve Biberiye (Rosmarinus officinalis L.) türlerinin bitki gelişimine etkisinin belirlemesi amaçlanmıştır. Araştırma tesadüf parselleri deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Bitki gelişim özelliklerini belirlemek amacıyla bitki boyu, gövde çapı, kök uzunluğu, kök kalınlığı, kök ile sürgün yaş ve kuru ağırlıkları belirlenmiştir. Araştırmadaki iki tür için, tüm SAP dozlarının bitki gelişim parametrelerini olumlu yönde etkilediği ve en yüksek değerlerin % 0,6 SAP A200 uygulamasında tespit edildiği gözlemlenmiştir. Toprak dışındaki tüm yetiştirme ortamlarında bitki gelişim değerlerinin daha yüksek olduğu ve en iyi sonuçların torf:perlit ortamında gerçekleştiği saptanmıştır.
16 September 2024 in Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Son yıllarda küresel ısınmaya bağlı olarak yaşanan mevsimsel kuraklıklardaki artışlar, su kaynaklarının azalmasına neden olmakta ve kullanılabilir suyun tüm alanlarda daha etkin bir şekilde tüketilmesini gerektirmektedir. Tarımsal amaçlı değerlendirilen suyun, özellikle kentsel açık yeşil alanlardaki bitkilerin sağlıklı gelişimi ve sürdürülebilirliği kapsamında farklı peyzaj tasarım anlayışları gündeme gelmiştir. Bu tasarım anlayışlarından biride, az su isteyen bitkilerin yanı sıra doğal türlere öncelikli yer verilmesi ile benzer su isteğine sahip bitkilerin tasarımda bir arada değerlendirilmesi sonucu suyun etkin kullanımını benimseyen kurakçıl peyzaj yaklaşımıdır. Araştırmaya konu olan Kültür Park’ın alan kullanımları çıkartılarak, mevcut süs bitkilerinin kurakçıl peyzaj ilkeleri doğrultusunda su tüketimleri, kurağa dayanımları ile park alanının su kullanımı ve etkinliği değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda; sürdürülebilir yeşil kent dokusunun oluşturulmasına katkıda bulunmak amacıyla kurağa dayanıklı, bölge ekolojisine uygun alternatif bitki türleri ve sulama ile ilgili öneriler sunularak yapılması planlanan diğer kurakçıl peyzaj çalışmalarına öncülük edileceği düşünülmektedir.