Amaç: Bu çalışma öğrenci hemşirelerin etik değerlere yatkınlıklarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı türde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini bir devlet üniversitesinin hemşirelik fakültesinde 2018-2019 eğitim-öğretim yılında eğitim gören tüm öğrenciler (N=957) oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Eylül-Kasım 2019 tarihleri arasında Kişisel Bilgi Formu ve Etik Değerlere Yatkınlık Ölçeği (EDYÖ) ile toplanmıştır. Örneklem seçim yöntemine gidilmemiştir. Evrenden 603 öğrenci çalışmaya dahil edilmiştir. Hedef kitlenin %63’üne ulaşılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; sayı, yüzde, ortanca, ortalama, standart sapma, Cronbach alfa katsayısı, Mann-Whitney U testi ve Kruskal Wallis analizi yapılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin EDYÖ’den aldıkları toplam puanın ortanca değeri 80 tam puan üzerinden 68 (1. ve 3. çeyrek; 62-76) olarak saptanmıştır. EDYÖ’nün alt boyut maddelerinden aldıkları puanlar değerlendirildiğinde; “Sevgi-saygı” 40 tam puan üzerinden 36 ( 1. ve 3. çeyrek; 32-38), “Adalet-dürüstlük” 25 tam puan üzerinden 21 (1. ve 3. çeyrek; 19-25) ve “İş birliği” 15 tam puan üzerinden 12 (1. ve 3. çeyrek; 10-14) olarak saptanmıştır. Sonuç: Çalışmada öğrencilerin etik değerlere yatkınlıklarının ortalamanın üzerinde olduğu ortaya çıkmıştır. Hemşirelikte etik eğitiminde, etik değerlere yatkınlık kazandırabilecek deneyimler ve örnek vakaların tartışılması etik değerlere yatkınlık açısından daha da öğretici olabilir.

Bu çalışmada, hekimler ve hukukçuların tıbbi hata malpraktis ve komplikasyon kavramlarını nasıl tanımladıklarının ve bu kavramların ulusal, uluslararası tartışmalı konu başlıkları hakkındaki görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma tanımlayıcı, kesitsel araştırma şeklinde yürütülmüştür. Araştırmada evreni bilinen örnekleme yöntemi ile örneklem hesabı yapılmış olup, toplam 204 hekim ve 212 hukukçu araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında sosyodemografik bilgi formu ve araştırmacı tarafından tıbbi hata, malpraktis ve komplikasyon gibi temel kavramların hekim ve hukukçular tarafından nasıl tanımlandığının ve tıbbi hata, malpraktis ve komplikasyon kavramlarının ulusal ve uluslararası tartışmalı konu başlıkları hakkındaki görüşlerinin belirlenmesine yönelik hazırlanan, toplam 13 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. Araştırmanın verileri yüz yüze görüşme yoluyla toplanmıştır. İstatistiksel analiz için ki-kare anlamlılık testi ve malpraktis, tıbbi hata, komplikasyon tanımlarının doğru yanıtlarını etkileyen faktörleri bulmak için de lojistik regresyon testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre tüm katılımcılar malpraktis kavramını %27,36 oranında doğru tanımlamışlardır. Araştırmaya tüm katılanların komplikasyon kavramını %83,20 oranında doğru tanımladıkları görülmüştür. Araştırmaya katılanlar, Türkiye'de tıp alanında oluşan hataların nedenini %74,50 gibi yüksek bir oranla en çok sağlık sisteminin yetersizliklerinden kaynaklandığını düşünmektedir. Araştırmaya katılanlar, yaşanan tıbbi uygulama hatasının hastaya söylenmesi durumunda hastanın dava açma eğiliminin artacağı düşüncesindedir. Araştırmaya katılanlar, hukuki yaptırımların artırılarak uygulanması durumunda yaşanan tıbbi uygulama hatalarının azalacağı düşüncesindedirler. Araştırmaya katılanlar, %74,00 gibi yüksek bir oranda, tıbbi hata iddiası ile açılan davanın hukuki sürecinin sağlıklı işlemediğine inanmaktadırlar. Bu çalışmanın sonucunda, hekimler ve hukukçular arasında tıbbi hata, malpraktis, gibi temel kavramların tanımı ve anlamı üzerinde bir uzlaşının olmadığı, hatalı uygulamaları tanımlamak üzere uluslararası anlamları açısından uygun olmayan farklı kelimeler kullandıkları belirlenmiştir. Kavramların tartışmalı konu başlıkları üzerinde de uzlaşının olmadığı görülmüştür.

Background: Moral sensitivity is thought to be the first step in real-life moral decision-making. In the field of health, which is seen as an ethically loaded practice, monitoring the ethical sensitivity of service providers is essential both in terms of service quality and ethical practice. This study aimed to determine the moral sensitivity and the factors that may be related to the moral sensitivity of interns.Methods: A total of 116 intern doctors who accepted to participate were included in the study without using a sampling method. In order to collect the data, a data collection form consisting of sociodemographic characteristics of the interns and Moral Sensitivity Questionaire (MSQ) was used. As the scores obtained from the scale showed normal distribution, Student's t-test was used for the comparison of two groups, and the ANOVA test was used for the comparison of three groups.Results: The mean MSQ total score of the volunteers participating in the study was 89.14. The moral sensitivity level was higher in women in total score, benevolence, and orientation subscale scores (p <0.05). According to the total score, autonomy, meaning, rules, and orientation subscale scores, the moral sensitivity levels of individuals with high-income perception were higher (p <0.05).Conclusion: The findings show that the interns’ moral sensitivity level is high-intermediate when the average Moral Sensitivity Questionaire scores are taken into consideration. The female gender and the perception of the high-income level positively affects the moral sensitivity of interns. Follow-up studies and qualitative research can be planned to clarify the reasons for this effect.

Background: There is a need for training strategies and programs to enable students to actively participate in their learning process by using critical thinking and decision-making skills. Objective: The aim of this study was to compare the traditional lecture-based teaching with the team-based learning method in terms of student satisfaction and in-class learner engagement. Method: This study was conducted using a quasi-experimental design. The population of the research consisted of first-year nursing students (n = 101). During half of the 16-hour course conducted by the researcher, team-based learning was used as the teaching method (intervention group, n=30), and lecture-based (control group, n=59) approach was employed for the remaining 8 hours. The in-class engagement measure was used to assess the in-class engagement of the students. A feedback form composed of five parts was made available to learners in order to reveal their reactions. Results: In-class learner engagement scores and the number of questions asked both by the instructors and students were found to be higher in team-based learning sessions. In four basic feedback areas (preliminary preparation and readiness, discussion, teacher, and general), there was a statistically significant difference between the satisfaction scores of the students in favour of team-based learning. Satisfaction scores regarding the organization, infrastructure, and resources did not differ between team-based learning and lecture-based method. Conclusion: The results have indicated that Team-Based Learning is an effective method for student satisfaction and in-class engagement. The high level of student participation in the lessons conducted with Team-Based Learning is compatible with the nature of method. The findings of the study have also shown that students are open to new methods and prefer learner-centered approaches that support in-class engagement.