Introduction: The aim of this study is to examine the factors affecting the e-learning process in occupational therapy education in the COVID-19 period. Method: In the study, a form containing personal information and questions about the e-learning process, the International Physical Activity Questionnaire, the Academic Self-Efficacy Scale, the Perceived Stress Scale, and the Rosenberg Self-Esteem Scale were applied to 253 occupational therapy students via the Google form. Principal component analysis was used to evaluate the data. Results: A large number of questionnaires were applied in the study, and principal component analysis, an advanced statistical method that enables the interpretation of this type of big data more effectively, was used. 13 components were determined, and a variance of 88% was explained. The main components were listed as students’ self-perception about the education system, learning methods, home and university environment, information technologies, physical activity level, and academic performance/participation. Conclusion: We hope that the results of our study will provide a perspective on what innovations can be made for quality improvement in occupational therapy education. It would be beneficial to increase student feedback by applying similar studies in other education programs.

Amaç: Bu çalışmanın amacı okul öncesi çocuklarda dans hareket aktivitelerinin duyu-algı-motor performans becerilerine etkisini incelemektir. Yöntem: Çalışma, Zeytinburnu Belediyesi, Aile Kadın Destekleme ve Engelliler Merkezi’nde (AKDEM) okul öncesi eğitime devam eden 4-6 yaş grubu 12 çocuk (Yaş ort: 59,25±5,86 ay) ile yapıldı. Çocuklara haftada bir gün 40 dakika olmak üzere toplamda 6 seanslık bireysel dans aktivitesi uygulandı. Müdahale öncesi ve sonrasında değerlendirmeler için Bruininks-Oseretsky Motor Yeterlik Testi 2 Kısa Formu (BOT2-KF), Motor Beceriden Bağımsız Görsel Algı Testi-3 (MVPT-3), Duyu Profili Testi ve Duyusal Bütünleme ve Praksis Testi (DBPT) kullanıldı. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi SPSS 22.0 paket programında gerçekleştirildi. Anlamlılık p<0,05 kabul edildi. Bulgular: Dans aktivitesi çalışması öncesi ve sonrası skorlar karşılaştırıldığında, BOT2-KF içinde ince motor doğruluk, bilateral koordinasyon, hız ve çeviklik alt testleri; MVPT-3 tüm testleri; DBPT içinde el ile şekil algılama part 1, kinestezi ve parmak tanıma testleri; Duyu Profili testi içinde oral duyusal işlem puanlarında istatistiksel olarak anlamlı sonuçlara ulaşıldı (p<0,05). Sonuç: Yapılan çalışma, dans aktivitesinin okul öncesi dönemdeki çocukların motor, görsel algı ve duyusal işlemleme ve somatoduyu becerilerini geliştirmeye yardımcı olabileceğini göstermiştir. Bu açıdan dans aktivitesinin okullarda hem motivasyon arttırıcı hem de akademik beceriler açısından önemli olan duyu motor becerileri geliştirmesi açısından bir araç olarak kullanılması çok önemlidir. Gelecekte, örneklem sayısının fazla olduğu ve kontrol grubunu içeren araştırmaların yapılması önerilmektedir.

Purpose: This study aims to examine the relationship between functional skills, sensorimotor, and anthropometric variables of the hand in health science students. Material and Methods: The study was carried out on 70 students (21.51± 1.59 years; 61 women, 9 men) from Biruni University. Upper extremity anthropometric measurements were taken from the students. Hand Dynamometer and Pinchmeter were used for hand grip strength, Purdue Pegboard Test for hand dexterity, Semmes-Weinstein Monofilament for two-point discrimination, and Vibration Perception Test were used for sensory functions. Hierarchical cluster analysis was employed to find the clustering trend of the variables. Results: At the end of the research, two main clusters were obtained, of which four sub-clusters belonging to the second one were identified. The main cluster I contains pinch, dipod, tripod, lateral grip force, Purdue pegboard dominant, non-dominant, both, and assembly. Main cluster II contains finger lengths, palmar length, hand grip, total upper extremity length, height, two-point discrimination, vibration, weight, BMI, monofilament, palmar width, segmental arm, forearm, and hand length. Conclusion: As a result of the research, it was determined that pinch grip strength, dexterity, anthropometric and sensory characteristics were related to each other.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, okul öncesi çocuklara uygulanan ritim ve müzik terapi uygulamalarının sosyal beceriler ve bilişsel tempo üzerindeki etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 3-4 yaş aralığında 19 çocuk (5 kız, 14 erkek) dahil edilmiştir. Ritim ve müzik terapi uygulamalarından biri olan Ritmoterapi® Programı Zeytinburnu Aile Kadın Destekleme ve Engelliler Merkezi'nde 10 hafta boyunca, haftada iki kez bir saatlik grup seansları şeklinde gerçekleştirilmiştir. Çocuklar ve ailelerine ait bilgiler, ebeveynler tarafından doldurulan Sosyodemografik Bilgi Formu ile toplanmıştır. Müdahale öncesi ve sonrası değerlendirmelerde, Okul Öncesi Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği (OSBED) ve Kansas Okul Öncesi Çocuklar İçin Düşünsellik-İçtepisellik Ölçeği A Formu (KRISP-A) kullanılmıştır. Veriler SPSS 22.0 programında analiz edilmiş, p

Executive function deficiencies characterize Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD), a complicated disorder. The effects of cognitive activities on executive functions in children with ADHD were examined in this study from the perspective of occupational therapy. Eleven children were in the control group and ten in the intervention group, totaling twenty-one children (mean age: 9.82 ± 0.87 years). Over eight weeks, the intervention group received extra cognitive activities, whereas the control group received special education twice a week. Standardized assessments, such as the Verbal Fluency Test (VFT), Stroop Test T-Bag Form (ST-TBAG), and Children's Color Trails Test (CCTT), were used to evaluate both groups before and after the intervention. To assess the data, the Mann-Whitney U test was used for between-group comparisons and the Wilcoxon Paired Sample Test for within-group changes. The study group's performance on the ST-TBAG and CCTT scores improved significantly (p < 0.05). Although there were no other notable changes, the control group did show improvements in a few ST-TBAG time sections (p < 0.05). The findings suggest that integrating cognitive activities into treatment can improve children with ADHD's executive function abilities. To effectively support these children, the study emphasizes how crucial it is to incorporate cognitive occupational therapy interventions into clinical and educational settings.